Πρόσωπα Ο μεγιστάνας του τουρκικού Τύπου

Αϊντίν Ντογάν. Από τις πιο ισχυρές και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της Τουρκίας

Λίγοι άνθρωποι συγκρούστηκαν με τον μεγιστάνα των τουρκικών μίντια Αϊντίν
Ντογάν και επέζησαν αλώβητοι. Έναν χρόνο αφότου ο Νετζμετίν Ερμπακάν ανέλαβε
την πρωθυπουργία κηρύσσοντας τον πόλεμο στο «καρτέλ των μέσων ενημέρωσης»,
εξαναγκαζόταν σε παραίτηση κατηγορούμενος ότι θέλησε να επιβάλει ισλαμική
δικτατορία. Τον έριξαν οι στρατηγοί, ωστόσο ο Ντογάν συνέβαλε στην πτώση του
μέσω των εφημερίδων και των καναλιών του. Ο Σαντετίν Ταντάν, πρώην υπουργός
Εσωτερικών που τόλμησε να υπονοήσει πέρυσι τον Μάρτιο πως η τράπεζα Disbank
του Ντογάν μπορεί να ενέχεται σε ατασθαλίες, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Η
Ναζλί Ιλιτσάκ, πρώην βουλευτής που θέλησε να ερευνήσει κατηγορίες ότι ο Ντογάν
εκμεταλλεύεται την ισχύ του στα ΜΜΕ για να υποχρεώνει κυβερνήσεις να του
κάνουν εμπορικά χατίρια, έχασε πέρυσι τον Ιούνιο τα πολιτικά της δικαιώματα
κατηγορούμενη – πρώτα από τις εφημερίδες του Ντογάν – ότι επιδιώκει την
ανατροπή του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους.

Ο Ντογάν, 65 χρόνων, είναι μια από τις πιο ισχυρές και αμφιλεγόμενες
προσωπικότητες της Τουρκίας. Σύμφωνα με το βρετανικό περιοδικό «The
Economist», η αυτοκρατορία του έχει ετήσιο τζίρο 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων
και περιλαμβάνει οκτώ εφημερίδες, δύο τηλεοπτικά δίκτυα, μια αλυσίδα πρατηρίων
βενζίνης, μερίδια στους τομείς του τουρισμού, των τραπεζών, των ασφαλειών και
της μουσικής βιομηχανίας. Μεταξύ των ξένων εταίρων του είναι επιχειρήσεις με
κύρος, όπως η AOL Time Warner, οι «Financial Times» και η Western Union,
ωστόσο ο Ντογάν κατηγορείται ότι παρακάμπτει συστηματικά τους νόμους.
Τελευταία επιδιώκει να εγκριθούν από τη Βουλή τροπολογίες που να του
επιτρέπουν να κατέχει μεγαλύτερο πακέτο μετοχών στα κανάλια του και να
συμμετέχει ευκολότερα σε διαγωνισμούς του δημοσίου. Ο πρόεδρος Σέζερ, πρώην
δικαστής, άσκησε βέτο χαρακτηρίζοντάς τις αντισυνταγματικές. Η Βουλή έχει
βέβαια τον τελευταίο λόγο και μπορεί να τις επιβάλει.

Γιος ενός αριστερού δημάρχου του Κελκίτ, στην Ανατολική Τουρκία, έκανε το
πρώτο του εκατομμύριο (δολάρια) πριν από τα 25 του, ως έμπορος φορτηγών Ford,
και αγόρασε την πρώτη του εφημερίδα, τη «Μιλιέτ», το 1979. Οι δημοσιογράφοι
που δουλεύουν γι’ αυτόν λένε πως είναι μετριόφρων και καλόκαρδος και δεν
ανακατεύεται στην πολιτική των εφημερίδων του. Σήμερα η «Ραντικάλ», η οποία
του ανήκει, εκθέτει συστηματικά τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από
τις δυνάμεις ασφαλείας της Τουρκίας και τη διαφθορά μεταξύ των πολιτικών –
όταν στενός φίλος του Ντογάν είναι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μεσούτ
Γιλμάζ, ένας από τους πολιτικούς με τα περισσότερα σκάνδαλα. Στον όμιλο Ντογάν
εντάχθηκε το 1994 η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Τουρκίας, η «Χουριέτ».
Οι επικριτές του λένε πως τότε ήταν που συνειδητοποίησε την ισχύ του – και
άρχισε να την καταχράται.