o υποψήφιος Με το… πενάκι των μαθητών

Δεν μας αφήνουν χρόνο για βαθύτερες αναζητήσεις

Ποιος θα διαφωνούσε ότι η πραγματικότητα κάθε κοινωνικού συστήματος
αντανακλάται κατ’ εξοχήν στην εκπαιδευτική διαδικασία που αυτό συντηρεί; Αυτό
είναι αναμφίβολο όσο και διαχρονικό.

Αναπόδραστα, λοιπόν, μέσω της υπάρχουσας παρεχόμενης παιδείας είναι φυσικό να
εμπεδώνεται στη νέα γενιά η αξία του τυφλού ανταγωνισμού, του πατήματος επί
πτωμάτων ως πανάκεια για την επιτυχία. Πιο συγκεκριμένα, η αχαλίνωτη
βαθμοθηρία υπονομεύει κάθε έννοια ειλικρινούς σχέσης με τον καθηγητή ή τον
ισάξιο συμμαθητή. Επιπρόσθετα, τα ψυχικά τραύματα από μια ενδεχόμενη αποτυχία,
όπως επίσης ο χλευασμός κατά των αδύνατων μαθητών και η περιθωριοποίησή τους
πρέπει να θεωρηθούν ως σύμφυτα συστατικά ενός αντιπαιδαγωγικού και
αμοραλιστικού εκπαιδευτικού συστήματος.

Την ίδια στιγμή το σχολείο τείνει να μετατρέψει την πολύτιμη αποστολή του από
πνευματικό κέντρο, χώρο διαλόγου και φορέα διάδοσης ανθρωπιστικών ιδεών σε
μέσο επιβολής της διανοητικής στειρότητας. Προωθώντας την απομνημόνευση και μη
αφήνοντας χρόνο διεξόδου σε βαθύτερες αναζητήσεις, δείχνει την εικόνα μιας
μηχανής που παράγει άψυχα ανθρωποειδή, προοριζόμενα να είναι παραγωγικά για
τους μελλοντικούς εργοδότες τους.

«Δεν ειμ’ εγώ σπορά της τύχης ο πλαστουργός της νιας ζωής. Εγώ είμαι τέκνο της
ανάγκης κι ώριμο τέκνο της Οργής» ήταν τα λόγια του Κώστα Βάρναλη. Ας
εμπνευστούν οι νέοι κάθε εποχής από τη σημασία αυτών των στίχων χαράσσοντας τη
δική τους πορεία με διάθεση γόνιμης αμφισβήτησης, αγάπη για την αληθινή
μόρφωση και πίστη σε οικουμενικές αξίες και οράματα.

Ιωάννη – Αλέξανδρος Τζάνος Γ’ Λυκείου, Ενιαίο Λύκειο Κολλεγίου Αθηνών
Μέλος Βουλής των Εφήβων

Θυμώνω, γιατί αυτό το σύστημα με συνθλίβει

Ο ελεύθερος χρόνος μου περιορίστηκε σημαντικά και η διασκέδασή μου
ελαχιστοποιήθηκε. Είναι φορές που θυμώνω γιατί νιώθω το σύστημα να με
συνθλίβει. Όλοι γύρω μου περιμένουν από μένα πολλά κι αυτό με πανικοβάλλει.

Με τον τρόπο τους με σπρώχνουν πιο βαθιά σ’ αυτή την ανελέητη διαδικασία που
τσακίζει ψυχές. Άλλοτε πάλι το διασκεδάζω. Βλέπω τους συμμαθητές μου με τις
ίδιες αγωνίες να μοιάζουμε όλοι με ποντικούς στη φάκα. Οι δυσκολίες μ’ έμαθαν
να βρίσκω τρόπους άμυνας. Γελάω με την ψυχή μου και λατρεύω τη μουσική.
Σκέφτομαι πολλές φορές ότι η ζωή είναι ένα κουβάρι. Αν έχεις υπομονή και
θέληση θα το τυλίξεις σωστά. Αν όχι, θα το μπερδέψεις και άκρη δεν θα βρεθεί.

Εύχομαι σε μένα και στους άλλους καλό κουράγιο.

… Τελικά σκέφτομαι, είμαστε δυνατοί και θα τα καταφέρουμε!

Ρόη Μέντε Β’ Λυκείου 3ο Λύκειο Ν. Ιωνίας

Απαραίτητος ο επαγγελματικός προσανατολισμός

Κάθε χρόνο χιλιάδες υποψήφιοι για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
καλούνται να πάρουν αποφάσεις που θα διαμορφώσουν τη μελλοντική τους
σταδιοδρομία και κατά συνέπεια τη ζωή τους.

Η οικογένεια, αλλά πρωτίστως η πολιτεία έχει χρέος να τροφοδοτήσει τους νέους
με όσο το δυνατόν περισσότερες και αρτιότερες πληροφορίες, συμβάλλοντας έτσι
στην ευκολότερη λήψη των αποφάσεων αυτών. Ο κύριος όγκος των πληροφοριών που
παρέχονται σήμερα αναφέρεται στις σχολές που υπάρχουν και στους κύκλους
σπουδών που παρέχουν ενώ αναιμική είναι η προσπάθεια για γνωστοποίηση των
αναγκών της αγοράς εργασίας κυρίως για τα επόμενα πέντε με δέκα χρόνια, καθώς
τότε ο σημερινός υποψήφιος θα είναι ολοκληρωμένος επαγγελματίας. Έτσι, οι
υποψήφιοι χωρίς να έχουν τις κατάλληλες πληροφορίες και υπό το βάρος
κοινωνικών στερεοτύπων συνωστίζονται στις λεγόμενες «καλές σχολές», οι οποίες
όμως δεν θα τους εφοδιάσουν με τα κατάλληλα προσόντα για να αντεπεξέλθουν στις
απαιτήσεις της ζωής καθώς έχει επέλθει κορεσμός στα συγκεκριμένα επαγγέλματα
(π.χ. νομικοί, ιατροί). Ταυτόχρονα όμως η αγορά εργασίας παρουσιάζει ελλείψεις
σε τομείς όπου ενώ οι ανάγκες της είναι αυξημένες, ωστόσο δεν υπάρχουν οι
απαιτούμενοι επαγγελματίες καθώς βρίσκονται χαμηλά στις προτιμήσεις των
ελλιπώς ενημερωμένων νέων.

Γίνεται κατανοητό πως η πολιτεία θα πρέπει να οργανώσει και να επιμεληθεί
περισσότερο τη ροή πληροφοριών προς τους υποψηφίους για να βοηθήσει πρωτίστως
τους ίδιους στη λήψη της σωστής απόφασης, αλλά και για να αμβλύνει φαινόμενα
διαρθρωτικής ανεργίας.

Κωνσταντίνος-Μάριος Αγγελόπουλος 4ο Λύκειο Ζωγράφου