«Ζωντανός και φυγάς» ο νεκρός!

Νεκρός, από την περίοδο της Κατοχής, εμφανίζεται στα ελληνικά κρατικά
αρχεία σαν ζωντανός και μάλιστα «φυγάδας». Αγώνα δρόμου για να σβήσει μια
αδικία που έχει αμαυρώσει το όνομα και τη μνήμη του πατέρα του, κάνει επί 23
χρόνια ο 59χρονος γιος του.

Η σύνταξη. Από 23-1-1943 έχει βγει σύνταξη στη σύζυγο του εικονιζόμενου στην ένθετη φωτογραφία Περ. Αμανατίδη, και όμως τα προβλήματα συνεχίζονται στην οικογένεια, αναφέρει ο γιος του Π. Αμανατίδης που πήρε το όνομα του αποθανόντος πατέρα του

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, όταν επαναπατρίσθηκε με την οικογένειά του,
διαπίστωσε ότι ο πατέρας του ήταν χαρακτηρισμένος σαν «φυγάδας» στα μητρώα της
Κοινότητας Θηριόπετρας Πέλλας, ενώ στην πραγματικότητα είχε τραυματιστεί στον
ελληνοαλβανικό πόλεμο του ’40 και δύο χρόνια αργότερα υπέκυψε στο χωριό του.

Ο Περικλής Αμανατίδης τυχαία ανακάλυψε ότι σε κρατικά αρχεία ο πατέρας του
έχει χαρακτηριστεί «φυγάς».

Ο πατέρας του Περικλής Αμανατίδης του Κωνσταντίνου ­ ο ίδιος πήρε το όνομά του
αφού γεννήθηκε μόλις ο πατέρας του πέθανε ­ πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο και
τραυματίστηκε το 1940 στο μάτι και στο χέρι, ενώ η σφαίρα τού δημιούργησε
πρόβλημα στον εγκέφαλο. Έγγραφα που έχει στα χέρια του αποδεικνύουν ότι την
περίοδο εκείνη πήρε προσωρινό απολυτήριο από τον Στρατό, μετά τη νοσηλεία του
στον «Ευαγγελισμό», και εξαιτίας του τραύματός του πέθανε το 1942, σε ηλικία
32 χρόνων.

Την περίοδο εκείνη η μητέρα του Ελισάβετ Αμανατίδη πήρε πολεμική σύνταξη μέχρι
την ημέρα που έφυγαν από την Ελλάδα, την περίοδο του Εμφυλίου, για την
Τσεχοσλοβακία.

«Όταν επαναπατρισθήκαμε, το 1979, κινήσαμε αμέσως διαδικασίες για την πολεμική
σύνταξη της μητέρας μου», περιγράφει ο κ. Αμανατίδης. Πράγματι, με απόφαση του
υπουργείου Οικονομικών, το 1980, αναγνωρίζεται ότι πρέπει να της χορηγείται
μηνιαίως το ποσό των 3.410 δραχμών.

Εκεί που αντιμετώπισαν ουσιαστικό πρόβλημα ήταν στη διεκδίκηση των εκτάσεων
που δικαιούνταν. Έκπληκτοι είδαν στα αρχεία της κοινότητας ότι ο άνθρωπός τους
αναφέρεται σαν «φυγάδας» και δεν δικαιούνται ούτε μέτρο γης. Αμέσως
διαμαρτυρήθηκαν και το 1983 έλαβαν την πρώτη απάντηση με έγγραφο του νομάρχη
Πέλλας. Όπως ακριβώς αναφέρει στο έγγραφο της 8ης Απριλίου, «ο χαρακτηρισμός
του σαν φυγάδα δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια». Η απάντηση αυτή προκάλεσε
ανακούφιση στην οικογένεια. «Πιστέψαμε ότι το πρόβλημα λύθηκε, αλλά δεν ήταν
αλήθεια», υπογράμμισε ο κ. Αμανατίδης.

Ένα άλλο έγγραφο, μεταγενέστερο του νομάρχη ­ με ημερομηνία 7 Ιουνίου 1983 ­
και προερχόμενο από την Επιθεώρηση Τοπογραφικής του υπουργείου Γεωργίας,
επιβεβαίωσε τις διαμαρτυρίες τους. «Στα κτηματολογικά στοιχεία της αναμόρφωσης
της αρχικής διανομής, που έγινε το έτος 1959, δίπλα στο όνομα του Περικλή
Αμανατίδη του Κωνσταντίνου υπάρχει η παρατήρηση “φυγάς αποφ. ΕΑΕ υπ’ αριθμ.
4/52” και δεν του παραχωρήθηκε κανένα αγροτεμάχιο».

Η αγανάκτηση της οικογένειας έφθασε την περίοδο εκείνη στα γραφεία των
υπουργών Δικαιοσύνης, Γεωργίας και Άμυνας. Με επιστολή της η χήρα του
πολεμιστή ζητεί να αποκατασταθεί η αλήθεια. «Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που
δίνει την ίδια του τη ζωή για την ελευθερία της πατρίδας του, να
χαρακτηρίζεται μετά τον θάνατό του, σε επίσημα κρατικά αρχεία, “φυγάς;”»,
γράφει η Ελισάβετ Αμανατίδη στην επιστολή της 15ης Μαρτίου 1984. Μάλιστα
ευθέως επέρριπτε ευθύνες στις τοπικές αρχές, υποστηρίζοντας ότι πρόσθεσαν τον
χαρακτηρισμό αυτό για να πάρουν την περιουσία του τρίτοι.

Ωστόσο, ούτε απάντηση πήρε, ούτε όμως ο χαρακτηρισμός διεγράφη ποτέ από τα
κρατικά αρχεία. Η τελευταία φορά που ο κ. Αμανατίδης συνάντησε το ίδιο
πρόβλημα, ήταν όταν χρειάστηκε έγγραφα για να προσληφθεί στον Δήμο
Θεσσαλονίκης, το 2000. «Βρήκα την κατάσταση των κληροδοτημάτων και ακόμη κάτω
από το όνομα του πατέρα μου γράφει “φυγάς”, δεν το αντέχω άλλο, ας παρέμβει
κάποιος», είπε στα «ΝΕΑ».