7 εγκλήματα ζητούν δολοφόνο

Επτά φάκελοι με υποθέσεις άγριων δολοφονιών που διαπράχθηκαν πέρσι είναι
ανοιχτοί. Από τα 45 εγκλήματα που έγιναν πέρσι στην Αθήνα και στον Πειραιά τα
38 έχουν εξιχνιασθεί. Επτά, όμως, υποθέσεις άγριων εγκλημάτων που βύθισαν στο
πένθος οικογένειες παραμένουν στο σκοτάδι.

Και ενώ η εν ψυχρώ εκτέλεση του προϊσταμένου υποκαταστήματος του ΟΤΕ, Γιάννη
Σκολαρίκου, ύστερα από έρευνες ενός χρόνου πήρε τον δρόμο για τη Δικαιοσύνη,
κάποιες άλλες οικογένειες περιμένουν ακόμα απάντηση.

­ Η δολοφονία του 46χρονου αρχιφύλακα Γιώργου Γκολώνη τον Ιανουάριο του
περασμένου χρόνου σε ενέδρα θανάτου που έστησαν 3 άγνωστοι μασκοφόροι, στην
Καισαριανή. Ο αρχιφύλακας συνόδευε τον φίλο του, επιχειρηματία νυχτερινών
κέντρων, Νίκο Αδ. Πριόβολο, ο οποίος μετέφερε εισπράξεις στο σπίτι του. Οι
μασκοφόροι τούς περίμεναν κρυμμένοι μέσα στην πολυκατοικία. Μόλις ο
αστυφύλακας έκανε το πρώτο βήμα στην είσοδο της πολυκατοικίας, βρέθηκε
αντιμέτωπος με τους ενόπλους που τον πυροβόλησαν.

­ Στα… γραμμάτια της νύχτας, των αιματηρών ξεκαθαρισμάτων μεταξύ αντίπαλων
συμμοριών, περιλαμβάνεται και η εκτέλεση του 30χρονου Νίκου Πούλια, τον
περασμένο Απρίλιο, στην πιλοτή της πολυκατοικίας όπου έμενε, στην Άνω Γλυφάδα.
Πρώην πρωταθλητής του body building, πουλούσε προστασία και πριν από τέσσερα
χρόνια είχε συλληφθεί στην Ανάβυσσο.

Φέρεται να είχε στενές φιλικές και ­ παρ’ ολίγον ­ επαγγελματικές σχέσεις με
την οικογένεια Γρηγοράκου, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες τον τελευταίον καιρό
δρούσε αυτόνομα.

­ Το μακελειό τον περασμένο Αύγουστο, στο φαρμακείο της 48χρονης Αργυρώς Σαφού
Χριστάκου, με τον άγνωστο πιστολέρο που χωρίς καν να πει τι θέλει άνοιξε πυρ
εναντίον δύο γυναικών. Από τις σφαίρες του δράστη σκοτώθηκε η 50χρονη Μαρία
Σαφού και τραυματίστηκε σοβαρά η αδελφή της, ιδιοκτήτρια του φαρμακείου. Οι
Αρχές Ασφαλείας δεν αποκλείουν την περίπτωση πίσω από τη μάσκα του πιστολέρο
να κρυβόταν ο διαβόητος κακοποιός Κώστας Πάσσαρης. Δεν υπάρχουν, όμως, επαρκή
στοιχεία για να κλείσουν τον φάκελο και να σχηματίσουν ακόμη μια δικογραφία
στις αιματηρές υποθέσεις που τον βαραίνουν.

­ Για μια χούφτα χιλιάρικα οι δράστες πυροβόλησαν εν ψυχρώ και σκότωσαν τον
περασμένο Οκτώβριο τον 35χρονο υπάλληλο του σουπερμάρκετ «Βερόπουλος» Γιώργο
Καζιάνη και παραμονές της Πρωτοχρονιάς τον 70χρονο ιδιοκτήτη ψιλικατζίδικου
Θανάση Γεωργάκη.

Μια σφαίρα στην καρδιά για μια… χούφτα χιλιάρικα

Πέρασαν τέσσερις μήνες και στο πατρικό του Γιώργου Καζιάνη, που βρήκε αναίτιο θάνατο από το χέρι ληστή, το καντήλι σιγοκαίει μπροστά στις φωτογραφίες του

Έμεναν πέντε λεπτά για να κατέβουν τα ρολά στο μικρό σούπερ μάρκετ Βερόπουλος
στη Νέα Ιωνία. Τα πέντε λεπτά που καθόρισαν τη ζωή μιας οικογένειας, ενός
ανθρώπου που χάθηκε στα 35 του χρόνια και ενός παιδιού, εννέα μηνών τότε, που
μεγαλώνει χωρίς τον πατέρα του.

Τα ρολά έπεσαν για την οικογένεια του 35χρονου υπαλλήλου του σούπερ μάρκετ
Γιώργου Καζιάνη, ο οποίος βρήκε τον θάνατο από τη σφαίρα του κακοποιού που τον
έπληξε στην καρδιά.

Στο ταμείο του μικρού σούπερ μάρκετ υπήρχαν περίπου 250 χιλιάρικα. Αυτή ήταν η
λεία του κακοποιού που πυροβόλησε και λεηλάτησε τη ζωή μιας οικογένειας.

Από τους υπευθύνους του σούπερ μάρκετ ο ληστής επικηρύχθηκε για 10.000.000
δρχ. Προς το παρόν παραμένει ασύλληπτος, ωστόσο οι αρχές συνεχίζουν τις
έρευνες.

Πέρασαν τέσσερις μήνες και στο πατρικό του Γιώργου Καζιάνη το καντήλι
σιγοκαίει μπροστά στις φωτογραφίες του. Ό,τι απέμεινε για τους γονείς του που
η μόνη τους παρηγοριά πια είναι το εγγόνι τους.

Εκείνο το μοιραίο βράδυ οι λιγοστοί τελευταίοι πελάτες που είχαν απομείνει στο
σούπερ μαρκετ περίμεναν στο ταμείο. Ανάμεσά τους και ένας νεαρός που δήθεν
είχε αγοράσει ξυραφάκια. Μόλις πλησίασε στο ταμείο με το ένα χέρι τράβηξε
πιστόλι και με το άλλο άρπαξε τα χρήματα.

«Απομακρυνόταν προς την έξοδο, όταν γύρισε ξαφνικά, φώναξε μια βρισιά και
πυροβόλησε τον γιο μου. Αυτά έμαθα για τη ληστεία», λέει ο πατέρας τού θύματος
κ. Αχιλλέας Καζιάνης. Συνταξιούχος αστυνομικός χρόνια είχε υπηρετήσει σε
υπηρεσίες Ασφαλείας. «Ο γιος μου είναι θύμα της εποχής. Της βίας και της
αγριότητας που κυριαρχεί. Πάντα γίνονταν ληστείες. Ο δράστης έπαιρνε τα
χρήματα και έφευγε. Δεν πυροβολούσε με το παραμικρό. Σε μας, στην οικογένειά
του, έμεινε το γιατί. Χωρίς έλεος, χωρίς λόγο να αφαιρέσει μια ζωή».

«Σταματήστε», τον άκουσα να φωνάζει και έπεσαν οι πυροβολισμοί

«Ακούω ακόμα τη φωνή του. “Σταματήστε!”. Δεν είπε τίποτα άλλο. Τι ζητούσε στο
φαρμακείο μας; Δευτερόλεπτα αργότερα οι εικόνες θόλωσαν». Η κ. Αργυρώ
Σαφού-Χριστάκη θυμάται μόνο τη θολή φιγούρα κάποιου γείτονα, που προσπάθησε να
της σταματήσει την αιμορραγία.

Ημέρες αργότερα συνήλθε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου πληροφορήθηκε το
νέο χτύπημα της μοίρας για την οικογένειά της. Στη δίνη της τραγωδίας βρέθηκε
ένα 14χρονο αγόρι, ο γιος της αδελφής της Μαρίας, ο οποίος πριν από τρία
χρόνια είχε χάσει από βαριά αρρώστια και τον πατέρα του. Έχουν περάσει επτά
μήνες και το φαρμακείο της Αργυρώς Σαφού-Χριστάκη, στην οδό Πιπίνου, κάποιες
ώρες της ημέρας λειτουργεί.

Όταν η μαυροφορεμένη ιδιοκτήτριά του δεν πηγαινοέρχεται στους γιατρούς. Τα
τραύματα που της άφησαν οι σφαίρες του κακοποιού δεν έχουν επουλωθεί.

Και η κ. Αργυρώ Σαφού-Χριστάκη πρέπει να σταθεί στα πόδια της, να μαζέψει τα
κομμάτια της τελευταίας θύελλας που τσάκισε την οικογένειά της.

Έχει τον ανιψιό της, το 14χρονο αγόρι της αδελφής της Μαρίας, που άφησε την
τελευταία της πνοή χτυπημένη από τις σφαίρες του δολοφόνου. Με τον τραγικό
θάνατο της μητέρας του, το σπίτι του έκλεισε και μεγαλώνει πια με τους
παππούδες του.

Τρία χρόνια στο βαρύ πένθος. Η κ. Αργυρώ Σαφού-Χριστάκη, ακολουθώντας το δράμα
της οικογένειάς της, δεν πρόλαβε να βγάλει τα μαύρα από τα συνεχή πλήγματα της
μοίρας. Πρώτα έκλαψε τον γαμπρό της, μετά τον αδελφό της, που στα 50 του
χρόνια σκοτώθηκε σε τροχαίο, και οι πληγές άνοιξαν ξανά.

«Μόλις επέστρεψα από τον γιατρό και σε λίγο πρέπει πάλι να φύγω για άλλη
επίσκεψη σε άλλον», είναι τα πρώτα λόγια της, όταν την συναντήσαμε.

«Πρόκειται να περάσω πάλι από χειρουργείο. Αυτή είναι η ζωή μου τους
τελευταίους μήνες. Από γιατρό σε γιατρό, από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, από
χειρουργείο σε χειρουργείο».

Για την τελευταία δοκιμασία, την ένοπλη εισβολή στο φαρμακείο της, ελάχιστα
θυμάται. Τις σκηνές και τις εικόνες «σκέπασε» ο πανικός. «Με την αδελφή μου
καθόμαστε στο ταμείο, όταν άνοιξε η πόρτα και εμφανίσθηκε ο κουκουλοφορος.
Ψηλός, γεροδεμένος, με το πρόσωπό του καλυμμένο από την κουκούλα. Τρομαγμένες
προσπαθήσαμε να φύγουμε και τρέξαμε προς την πόρτα. “Σταματήστε”, τον άκουσα
να φωνάζει, και έπεσαν οι πυροβολισμοί. Δεν θυμάμαι τίποτα άλλο. Ένα μεγάλο
κενό στη μνήμη μου».