Πότε ζέστη πότε κρύο…

Έριξε τους τόνους σχετικά με την αντιπαράθεση, στο Υπουργικό Συμβούλιο,
Σημίτη – Βενιζέλου η κυβέρνηση. Ο εκπρόσωπος Τύπου Χρ. Πρωτόπαπας υποστήριξε
ότι επρόκειτο για μια συζήτηση που δεν είχε τον χαρακτήρα αντιπαράθεσης και
διαμάχης.

Ωστόσο, το γεγονός παραμένει, και χθες ο υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος
Βενιζέλος επανήλθε με δηλώσεις του (Antenna), επισημαίνοντας με έμφαση ότι ο
νόμος του 1994 για τη βασιλική περιουσία φέρει επίσης την υπογραφή τού τότε
υπουργού Βιομηχανίας Ενέργειας και Τεχνολογίας Κώστα Σημίτη. Ο κ. Βενιζέλος
σημείωσε με έμφαση ότι «ο υπουργός που τιμά τον ρόλο του και το αξίωμά του
πρέπει να έχει άποψη. Το Υπουργικό Συμβούλιο πρέπει να συγκροτείται από μέλη
τα οποία έχουν άποψη και δεν είναι σιωπηλοί ακροατές».

Αυτή ακριβώς η θέση του Ευάγγελου Βενιζέλου είναι που τον έχει οδηγήσει πολλές
φορές να τοποθετείται στο Υπουργικό Συμβούλιο με τρόπο που δεν κάνει καθόλου
ευτυχή τον Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, αλλά και άλλα μέλη του οργάνου. Η φυσική
υπεροχή του στον λόγο και τον χειρισμό υποθέσεων, είναι αυτή που του δίνει το
δικαίωμα ­ κι όταν δεν του δίνεται το δικαίωμα, το παίρνει μόνος του ­ να
παρεμβαίνει στο Υπουργικό Συμβούλιο, τοποθετούμενος για θέματα που δεν είναι
της αρμοδιότητάς του. Πρακτική που δεν τον καθιστά και πολύ δημοφιλή μεταξύ
των συναδέλφων του. Αλλά ο Ευ. Βενιζέλος, αυτός είναι. Πληθωρικός, με άποψη
για όλα, με εξαιρετικές δυνατότητες στη διαχείριση προβλημάτων, και με μεγάλη
κατάρτιση σε συνταγματικά και νομικά θέματα, είναι ο υπουργός που θα ήθελε
κάθε κυβέρνηση να έχει στις τάξεις της.

Αυτά όλα πρώτος τα γνωρίζει ο Κώστας Σημίτης. Που έχει πλήρη επίγνωση των
ικανοτήτων του κ. Βενιζέλου, αλλά και των στοιχείων εκείνων του χαρακτήρα του,
για τα οποία δεν είναι πάντα αποδεκτός από τους άλλους. Η σχέση τους
χαρακτηρίζεται από αμοιβαία αποδοχή, αλλά τίποτε περισσότερο από αυτό. Ο
Πρωθυπουργός εκτιμά το ταλέντο και τα προσόντα του ­ ο Ευ. Βενιζέλος
αναγνωρίζει στον Κ. Σημίτη την εμπειρία, την αποτελεσματικότητα, τη σοβαρότητα
και την οργάνωση που διακρίνει τον Πρωθυπουργό. Φίλοι δεν υπήρξαν ποτέ. Μόνο
καλοί συνεργάτες. Για τον κ. Σημίτη, ο Ευ. Βενιζέλος είναι ο άνθρωπος που θα
του λύσει ένα μεγάλο πολιτικό πρόβλημα ­ του έβγαλε για παράδειγμα ολόκληρη τη
συνταγματική μεταρρύθμιση χωρίς απώλειες…

Η σχέση τους σημαδεύτηκε από την άρνηση του Ευ. Βενιζέλου να αναλάβει τον
Απρίλιο του 2000 το υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο νυν υπουργός Πολιτισμού το
θεώρησε «λίγο» για το βεληνεκές του ­ είχε άλλωστε χρηματίσει υπουργός
Δικαιοσύνης στο παρελθόν και εξέλαβε την επανατοποθέτησή του εκεί ως μείωση.
Ήταν ό,τι χαρακτήρισε εκείνον τον ανασχηματισμό αυτή η άρνηση. Και το ότι
επανήλθε στην κυβέρνηση τον Νοέμβριο του 2000 στο υπουργείο Πολιτισμού,
εξαιτίας της αποπομπής του Θ. Πάγκαλου, θεωρήθηκε απλώς ως πράξη «θεραπείας»
της πληγής που είχε ανοίξει τον Απρίλιο του 2000. Τώρα η σχέση τους
δοκιμάζεται και πάλι. Αλλά όχι τόσο που να μπορεί κανείς να μιλήσει για ρήξη.
Και οι δυο άλλωστε έχουν τραυματική εμπειρία από την προηγούμενη…