ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Είμαι ΠΑΣΟΚ

Η παραπάνω ομολογία δεν είναι δική μου. Πώς θα μπορούσα άλλωστε; Για τον κ.
Χρυσανθακόπουλο ωστόσο, έτσι όπως του ήρθαν τα πράγματα, ήταν εντελώς
αναμενόμενο να αντιδράσει σαν μάρτυρας της πίστεως. Μακριά από μας τέτοια
ζόρια.

Ο Πρωθυπουργός, από τη μεριά του, έκανε χρήση του τελευταίου δημοκρατικού
ταμπού που δεν είναι άλλο από τη διαγραφή. Ε, και; Η μικρομεσαία αυτή υπόθεση
ασφαλώς δεν έχει τα φόντα ούτε πολιτικούς μάρτυρες να αναδείξει ούτε
πολιτικούς αρχηγούς να αναστηλώσει. Θα ξεχαστεί σύντομα σαν να ήταν ένας απλός
λόξυγκας της Δημοκρατίας. Με μια γουλιά νερό.

Εκείνο που δεν καταπίνεται με τίποτα είναι το κουκούτσι από τα «τυχερά
φρουτάκια» που αμέριμνος τσιμπολογούσε ο δυστυχής βουλευτής. Αλίμονο αν σε
τρομάξουν απάνω που δοκιμάζεις τον απαγορευμένο καρπό. Η μπουκιά ξεστρατίζει
και αντί για την πεπτική οδό διαλέγει την οδό του αναπνευστικού. Εδώ σας
θέλω… Τώρα που το σκέφτομαι, σε παρόμοια ατυχία θα έκανα κι ελόγου μου την
ίδια κουταμάρα. Προκειμένου να μου δώσουν μια στην πλάτη και να ελευθερωθώ, θα
έλεγα ότι είμαι ΠΑΣΟΚ, μέχρι ότι πιστεύω εις έναν Θεό πατέρα παντοκράτορα.
Υπερβολές…

Πραγματικά δεν ξέρω τι μας αναγκάζει και στην παραμικρή συνθήκη πίεσης
αντιδρούμε με βροντερές ανοησίες. Πιο πολύ κι από τις «καινοτομίες» του Μάκη,
αυτές είναι που με κάνουν να ντρέπομαι.

Όσο για την περίπτωση η οποία κακώς μας απασχολεί, η σωστή απάντηση θα ήταν
απλούστατα «ναι, έτρωγα, ιδού το έγκλημά μου». Δεν χρειάζεται δα να είσαι
ΠΑΣΟΚ για να λιμπιστείς ένα φρούτο. Τα ρέστα δεν είναι παρά ασήμαντες
συνέπειες.