ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Καθαρός αέρας

Να σας τον τυλίξω ή θα τον καταναλώσετε αμέσως; Τυλίξτε τον, είναι για δώρο.
Από τη στιγμή που πουλάμε αέρα και αγοράζουμε, να περιμένουμε όπου να ‘ναι και
τις συσκευασίες δώρου. Θέμα χρόνου κι αυτό. Αέρας με περιτύλιγμα. Αέρας
ακριβός, ανεκτίμητος.
Αν είχα λίγο μυαλό στο κεφάλι μου θα είχα μάθει πώς να πουλάω κι εγώ αέρα,
αλλά ποτέ δεν είναι αργά για να μάθει κανείς – έτσι; Θαυμάζω το στυλ, την
άνεση, την επιδεξιότητα των πωλητών. Τη βαθιά γνώση του αντικειμένου τους –
κυρίως αυτό! Πριν αρχίσουν την πώληση (είναι βασικό) σε πείθουν ότι διαθέτουν
το προϊόν. Γιατί δεν το βλέπεις πουθενά (δεν κρατάνε τσάντα, δεν ψάχνουν στις
τσέπες τους) αλλά φαίνεται παντού. Στον τρόπο που σου εμπιστεύονται τα
«μυστικά» τους, τις ιδέες και τις «έξυπνες διαδρομές». Αέρας κανονικός. Το ένα
θέμα μετά το άλλο.
Ζαλίστηκα. Δεν κατάλαβα, έχω απορίες. Πώς ακριβώς; Ο άνθρωπος με τον αέρα
περιγράφει τρεις αξιοθαύμαστες, ακατάληπτες κινήσεις και υπολογίζει: τόσα,
τόσα, τόσα. Πιο πολλά κι απ’ όσα χρεώνουν σε τόκους οι τράπεζες στις
πιστωτικές. Α, το προϊόν (αόρατο σαν τον Κέβιν Μπέικον στην ταινία του
Βερχόφεν) κοστίζει ολοφάνερα. Έχω παραισθήσεις; Όλος ο κόσμος πουλάει αέρα
παντού, δεξιά κι αριστερά, τόσο που κάνει πια ρεύμα. Επαγγελματικός
προσανατολισμός, δηλαδή, για τα σκουπίδια. Μίλησαν ποτέ, εκεί στις
συμβουλευτικές ομάδες, για το «τίποτε»; Τίποτε. Ούτε λέξη. Ούτε περιγραφή. Η
αξιολόγηση του «τίποτε» γίνεται μυστικά, αλλά είναι απόλυτα έγκυρη
(επιστημονικά αποδεδειγμένο). Στα σχολεία κανένα μάθημα δεν απαριθμεί τις
αέρινες αρετές και κανείς δεν διδάσκει το πώς να μεσολαβείς την κατάλληλη
στιγμή για να τον πουλήσεις σ’ αυτόν που τον χρειάζεται. Γιατί τον χρειάζεται.
Όλοι χρειαζόμαστε καθαρό αέρα.













