Καταχρηστική η αλλαγή έδρας εργασίας για τους υπαλλήλους

Οι μεταθέσεις υπαλλήλων στον ιδιωτικό τομέα (με αλλαγή της έδρας εργασίας) θα
πρέπει να προβλέπονται στις συμβάσεις εργασίας τους, διαφορετικά είναι
καταχρηστικές και ο εργαζόμενος δικαιούται αποζημίωσης.

Αυτό τονίζει με απόφασή του ο Άρειος Πάγος, καθορίζοντας ουσιαστικά τις
προϋποθέσεις υπό τις οποίες μια μετάθεση στον ευρύτερο ιδιωτικό τομέα (ΔΕΚΟ,
τράπεζες κ.λπ.) μπορεί να θεωρηθεί νόμιμη. Όπως επισημαίνεται:

* Σε κάθε περίπτωση που στη σύμβαση εργασίας ενός υπαλλήλου προβλέπεται
σταθερή έδρα εργασίας, κάθε αλλαγή της έδρας ­ χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του
εργαζομένου ­ αποτελεί καταχρηστική άσκηση δικαιώματος από την πλευρά της
εργοδοσίας. Και συνεπώς η εργοδοσία καλείται να καταβάλει μισθούς υπερημερίας
κ.λπ.

* Στην περίπτωση που η αλλαγή έδρας προβλέπεται στη σύμβαση εργασίας, τότε η
μετακίνηση είναι νόμιμη, εφόσον η εργοδοσία έχει λάβει υπόψη της και τα
συμφέροντα του μισθωτού, όπως η μακροχρόνια συμμετοχή του σε μια έδρα, οι
ατομικές και οικογενειακές υποχρεώσεις που έχει δημιουργήσει εκεί και έχει
εξετάσει και τη δυνατότητα μετακίνησης νεώτερου υπαλλήλου που μπορεί να
ανταποκριθεί στις ανάγκες της εταιρείας.

Πότε είναι νόμιμη

Εάν δηλαδή, ένας υπάλληλος εργάζεται επί πολλά έτη στο υποκατάστημα μιας
επιχείρησης σε μια πόλη, έχει δημιουργήσει εκεί προσωπικές υποχρεώσεις κ.ά.,
τότε η μετακίνησή του σε άλλη έδρα εργασίας είναι νόμιμη, υπό την προϋπόθεση
ότι προβλέπεται από τη σύμβασή του και δεν υπάρχει νεώτερος υπάλληλος με
λιγότερες υποχρεώσεις που μπορεί να καλύψει τη συγκεκριμένη θέση.

Υπό αυτά τα δεδομένα, ο Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση υπαλλήλου ιδιωτικής
εταιρείας που μετατέθηκε σε άλλη έδρα, κρίνοντας ότι η μετακίνησή της ήταν
δεσμευτική από τη σύμβαση εργασίας της και η επίμαχη θέση δεν μπορούσε να
καλυφθεί από άλλον συνάδελφό της. Έτσι, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε
εφετειακή απόφαση με την οποία επίσης είχε κριθεί ότι η μετάθεση δεν ήταν καταχρηστική.