Γροθιές με υψηλά ιδανικά

30 Οκτωβρίου 1974. Ο Τζορτζ Φόρμαν υποφέρει από τα χτυπήματα του Κάσιους Κλέι – Μοχάμεντ Άλι στην Κινσάσα του Ζαΐρ

30 Οκτωβρίου 1974. Εβδομήντα χιλιάδες Αφρικανοί έχουν στοιβαχθεί στο στάδιο
της Κινσάσα, πρωτεύουσας του Ζαΐρ, για να παρακολουθήσουν έναν από τους πιο
συγκλονιστικούς αγώνες στην ιστορία της πυγμαχίας.

“Ali, boma aye-yay!”, “Ali, boma aye-yay!”, που σημαίνει “Άλι, ρίξ’ τον νοκ
άουτ και σκότωσέ τον” παραληρούσαν οι Ζαϊρινοί μόλις έκανε την εμφάνισή του
στο ρινγκ ο διεκδικητής του τίτλου, Μοχάμεντ Άλι.

Τον ακολούθησε ο μεγάλος του αντίπαλος, ο πυγμάχος που μπορούσε να σκοτώσει
άνθρωπο με τη σιδερένια γροθιά του, ο παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία
βαρέων βαρών, Τζορτζ Φόρμαν.

Το κοινό είχε ταχθεί από την πρώτη στιγμή στο πλευρό του Άλι, του “αδελφού”
τους, του κατατρεγμένου και αδικημένου από την αμερικανική κοινωνία αθλητή,
επειδή τόλμησε να μιλήσει για τον ρατσισμό που επικρατούσε στις Ηνωμένες
Πολιτείες και αρνήθηκε να πολεμήσει τους Βιετκόνγκ.

Η τακτική του Άλι απέναντι στον Φόρμαν, ήταν η ίδια που είχε ακολουθήσει δέκα
χρόνια πριν, στον αγώνα με τον Σόνι Λίστον, όταν αναδείχτηκε για πρώτη φορά
παγκόσμιος πρωταθλητής.

“Φώλιασε” στα σκοινιά και με τα τεράστια χέρια του προστάτευε το σώμα του από
τα δυνατά χτυπήματα που του κατάφερνε ο Φόρμαν. Στον όγδοο γύρο οι δυνάμεις
του Φόρμαν άρχισαν να τον εγκαταλείπουν. Η τακτική του Άλι είχε πετύχει. Βγήκε
από τα σκοινιά και με ένα αριστερό χουκ έθεσε νοκ άουτ τον παγκόσμιο
πρωταθλητή. Ήταν η πρώτη ήττα στην καριέρα του Φόρμαν με νοκ άουτ και το τέλος
του δεύτερου μέρους της ανεπανάληπτης τριλογίας του Μοχάμεντ Άλι.

25 Μαΐου 1965. Ο Σόνι Λίστον πέφτει νοκ άουτ από την «αόρατη» γροθιά του Άλι

Ο Άλι είχε πετύχει το ακατόρθωτο. Έγινε ο πρώτος πυγμάχος μετά τον Φλόιντ
Πάτερσον που κατάφερε να επανακτήσει τον τίτλο του επτά χρόνια μετά. Ο κανόνας
για τους πρωταθλητές, “δεν μπορούν ποτέ να επανακάμψουν”, είχε σπάσει. Αυτή η
νίκη αποδείχτηκε ικανή να ανοίξει ακόμη και την πόρτα του Λευκού Οίκου.
Αργότερα, η ιστορία και το παρασκήνιο του αγώνα Άλι – Φόρμαν έγιναν ταινία με
τον τίτλο “When we were kings”, που τιμήθηκε με το βραβείο Όσκαρ το 1996, ενώ
Χρυσή Σφαίρα απέσπασε και ο ηθοποιός Γουίλ Σμιθ για την ερμηνεία του στην
ταινία «Άλι».

ΗΓΕΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Ο Μοχάμεντ Άλι θεωρείται ένας από τους κορυφαίους αθλητές του 20ού αιώνα, όχι
μόνο για αυτά που κατάφερε μέσα στα ρινγκ, αλλά και έξω από αυτά. Το όνομά του
έχει γίνει μύθος και οι αγώνες του έχουν γράψει ιστορία στην πυγμαχία.

Το θάρρος του να ταχθεί ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ με την άρνησή του να
καταταγεί στον στρατό και η συστράτευσή του με το Έθνος του Ισλάμ τον
μετέτρεψαν σε αποδιοπομπαίο τράγο της αμερικανικής κοινωνίας στα ταραγμένα
χρόνια της δεκαετίας τους ’60.

Η ανάμειξή του στο πολιτικό γίγνεσθαι στη δεκαετία του ’80 με τη βοήθεια που
προσέφερε στον Τζίμι Κάρτερ στην προεκλογική του εκστρατεία, οι προσπάθειες
που κατέβαλε το 1985 για την απελευθέρωση Αμερικανών ομήρων στον Λίβανο και ο
ενεργός ρόλος του στη φιλανθρωπία ανέδειξαν τον Μοχάμεντ Άλι σε ηγετική μορφή
στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ ο πρώην πρόεδρος Μπιλ Κλίντον είχε δηλώσει
δημόσια για αυτόν: « Ήταν το πρότυπό μου απ’ όλους τους Αμερικανούς πολίτες».
Από το 1982 πάσχει από πάρκινσον, γεγονός που δεν φάνηκε ικανό να τον
εμποδίσει να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, διαδίδοντας τα ιδεώδη της δημοκρατίας
και της ελευθερίας.

Από το 1982 ο Μοχάμεντ Αλι πάσχει από πάρκινσον. Αυτό δεν τον εμποδίζει να ταξιδεύει σε όλον τον κόσμο διακηρύττοντας τις αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας

Ο Μοχάμεντ Άλι γεννήθηκε πριν από 60 ακριβώς χρόνια, στις 17 Ιανουαρίου του
1942, στο Λουισβίλ του Κεντάκι και το όνομά του ήταν Κάσιους Μάρσελους Κλέι.

Το μικρότερο από τα δύο αγόρια της οικογένειας Κλέι, ο Κάσιους, ήταν πολύ
ζωηρό και δυνατό παιδί.

Όπως έλεγε ο πατέρας του και συνονόματός του Κάσιους, η πρώτη γροθιά που έριξε
ο μικρός γιος του ήταν εναντίον του, όταν ήταν έξι μηνών, και του έσπασε δύο
δόντια!

Ο μικρός Κάσιους δεν ήταν επιμελής μαθητής, ενώ αγαπημένο του χόμπι ήταν να
τρομάζει τους γονείς του, κάνοντας το “φάντασμα” τις νύχτες ή να κάνει βόλτες
με το ποδήλατό του.

Σε μια από αυτές τις βόλτες με έναν από τους φίλους του, τους έπιασε δυνατή
βροχή και αναγκάστηκαν να καταφύγουν στο Λούισβιλ Χομ Σόου, στο Κολούμπια
Οντιτόριουμ, όπου γινόταν παζάρι για τους μαύρους. Αφού τα δύο αγόρια έκαναν
τη βόλτα τους και έφαγαν χοτ ντογκ που πρόσφεραν δωρεάν, στη συνέχεια
κατευθύνθηκαν προς τα ποδήλατά τους όπου διαπίστωσαν πως αυτό του 12χρονου
τότε Κάσιους είχε κλαπεί.

Η ΑΡΧΗ

Ο Κάσιους έσπευσε να καταγγείλει την κλοπή σε έναν περαστικό αστυνομικό, τον
Τζο Έλσμπι Μάρτιν, ο οποίος όμως δεν ασχολήθηκε με το θέμα αλλά προέτρεψε τον
νεαρό Κλέι να ξεκινήσει προπονήσεις μαζί του, για να γίνει πυγμάχος.

Χωρίς να το πολυσκεφτεί, ο Κάσιους Κλέι ξεκίνησε προπονήσεις με τον Μάρτιν.
Μέχρι τα 18 του είχε καταφέρει να αναδειχτεί σε κορυφαίο αθλητή της
ερασιτεχνικής πυγμαχίας της Αμερικής. Το 1960, ο Κάσιους Κλέι πήρε την
πρόκριση για τους Ολυμπιακούς της Ρώμης.

ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Στη Ρώμη, ο Κάσιους Κλέι έγραψε την πρώτη σελίδα της μεγάλης του ιστορίας
κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία ελαφρών βαρών. Σ’ εκείνους τους
αγώνες άρχισε να φωνάζει προς τους αντιπάλους του I’m the greatest (Είμαι ο
καλύτερος) και να γράφει ποιήματα για τους αντιπάλους του!

Το επόμενο βήμα του Κάσιους Κλέι ήταν να επιλέξει για προπονητή του τον
Άντζελο Νταντί, αν και προσφέρθηκαν να τον βοηθήσουν μύθοι της εποχής, όπως ο
Ρόκι Μαρτσιάνο (στην ιστορία του οποίου στηρίζονται οι ταινίες του Σιλβέστερ
Σταλόνε “Ρόκι” ) και ο Κας Ντ’ Αμάτο, που ήταν παράλληλα και προπονητής του
σπουδαίου Φλόιντ Πάτερσον.

Η ΚΑΤΑΞΙΩΣΗ

Στα 22 κατέκτησε την κορυφή

Ο ηθοποιός Γουίλ Σμιθ υποδύθηκε τον μεγάλο πυγμάχο στην ταινία «Άλι» και απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία του

Το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες και η παρουσία του Άντζελο Νταντί
σηματοδοτούν την πορεία του νεαρού Κάσιους προς την κορυφή. Ύστερα από
συνεχείς νίκες στην επαγγελματική πια πυγμαχία ο Κλέι ήρθε επιτέλους
αντιμέτωπος με τη μεγάλη πρόκληση: τον παγκόσμιο πρωταθλητή Σόνι Λίστον.

«Sonny Liston is great but He’ll fall in eight» («ο Σόνι Λίστον είναι
σπουδαίος, αλλά θα καταρρεύσει στον όγδοο γύρο») ήταν το ποίημα που είχε
γράψει γι’ αυτόν τον αγώνα ο Κάσιους Κλέι.

Το ραντεβού του ανθρώπου που κινείται σαν πεταλούδα και τσιμπάει σαν μέλισσα
με τον παγκόσμιο πρωταθλητή κλείστηκε για τις 25 Φεβρουαρίου του 1964 στο
Μαϊάμι. Κατά τη διάρκεια των ιατρικών εξετάσεων που υποβλήθηκαν οι δύο
αθλητές, οι σφυγμοί του Κάσιους Κλέι έφτασαν τους 120 το λεπτό, δίνοντας έτσι
την αίσθηση ότι φοβόταν.

Η αναμέτρηση ήταν σκληρή. Κάποια στιγμή στον τέταρτο γύρο ο Κάσιους ήθελε να
εγκαταλείψει. Ο Νταντί τού φωνάζει: «Σε καμία περίπτωση. Συνέχισε να
παλεύεις». Πράγματι, στον όγδοο γύρο όλα είχαν τελειώσει. Ο Κάσιους Κλέι σε
ηλικία 22 ετών είχε γίνει ο δεύτερος νεώτερος σε ηλικία παγκόσμιος πρωταθλητής
βαρέων βαρών.

ΙΣΛΑΜΙΣΤΗΣ

Τον ίδιο χρόνο ο Κάσιους Κλέι αποφασίζει να γίνει μέλος του Έθνους του Ισλάμ.
Δηλώνει αποτροπιασμένος με τον ρατσισμό που επικρατεί στην ίδια του τη χώρα
και πάνω στην οργή του πετάει το χρυσό Ολυμπιακό του μετάλλιο σε ένα ποτάμι.

Στο εξής θα λέγεται Μοχάμεντ Άλι και θα έχει να αντιμετωπίσει εκτός από τους
αντιπάλους του στα ρινγκ και σχεδόν όλους τους λευκούς και τα μίντια των
Ηνωμένων Πολιτειών.

Στον αγώνα ρεβάνς με τον Σόνι Λίστον, ο οποίος διεξήχθη στις 25 Μαΐου του
1965, πολλοί άφησαν αιχμές πως η αναμέτρηση ήταν «στημένη» γιατί τα μέλη του
Έθνους του Ισλάμ απειλούσαν να πυροβολήσουν τον αντίπαλο του Άλι αν κέρδιζε
τον αγώνα. Μάλιστα, η γροθιά με την οποία τέθηκε νοκ άουτ ο Λίστον έχει
χαρακτηριστεί ως «αόρατη».

ΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ

Στις 28 Απριλίου του 1967 ο Άλι καλείται να παρουσιαστεί στις Ένοπλες
Δυνάμεις. Εκείνος αρνείται λέγοντας πως «δεν έχω να χωρίσω τίποτα με τους
Βιετκόνγκ», με αποτέλεσμα να καταδικαστεί σε πέντε χρόνια φυλάκιση και να του
αφαιρεθεί ο παγκόσμιος τίτλος και η άδεια να πυγμαχεί.

Στην έφεση κατάφερε τουλάχιστον να αποφύγει τη φυλάκιση. Για τα προς το ζην
έδινε διαλέξεις σε Πανεπιστήμια, ενώ εξέδωσε την αυτοβιογραφία του που του
απέφερε πολλά χρήματα.

Όταν τον ρώτησαν αν του λείπει η πυγμαχία, εκείνος είχε απαντήσει: «Εγώ λείπω
της πυγμαχίας».

Το ανώτατο δικαστήριο ανέτρεψε τελικά την απόφαση αποκλεισμού του Μοχάμεντ Άλι
από τους αγώνες το 1970. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής δίχως στέμμα κλήθηκε να
αντιμετωπίσει τον επίσημο πρωταθλητή Τζο Φρέιζερ, σε έναν άτυπο αγώνα, ο
οποίος, όμως, θα απέφερε σε κάθε αθλητή 2,5 εκατ. δολάρια. Η αναμέτρηση αυτή
χαρακτηρίστηκε «ο πυγμαχικός αγώνας του αιώνα» και έληξε με νίκη του Φρέιζερ
στον 15ο γύρο.

Ο Άλι συνέχισε να πυγμαχεί μέχρι το 1981 και στο διάστημα αυτό κατέκτησε τον
τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή δύο ακόμη φορές (τελευταία φορά το 1978 με
αντίπαλο τον Λέον Σπινγκς), γεγονός που δεν έχει πετύχει κανένας άλλος στον
χώρο της πυγμαχίας.