Τα φαντάσματα κυνηγούν τον Καβαλιέρε

Παλιοί μπελάδες. Γεγονότα που οδήγησαν παλαιότερα την κυβέρνηση Μπερλουσκόνι σε κατάρρευση ξαναεμφανίζονται

Τα φαντάσματα του παρελθόντος, και συγκεκριμένα του 1994, κυνηγούν ακόμη τον
Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Προς το παρόν, ωστόσο, δεν μοιάζουν σε θέση να τον
απειλήσουν ουσιαστικά.

Πριν από οκτώ χρόνια, και επτά μόλις μήνες έπειτα από τη συγκρότησή του, ο
κυβερνητικός συνασπισμός του Μπερλουσκόνι κατέρρευσε υπό το βάρος μίας
διμέτωπης διένεξης: αφενός με τους δικαστές του Μιλάνου, με αφορμή την
επιχείρηση «Καθαρά Χέρια», και αφετέρου με τα εργατικά συνδικάτα εξαιτίας της
συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης.

Σήμερα, επτά μήνες μετά την επανεκλογή του Ιταλού μεγιστάνα των ΜΜΕ στην
πρωθυπουργία, τα σωματεία φορούν και πάλι πολεμική περιβολή με αφορμή τις
συντάξεις· εξοργισμένοι Μιλανέζοι δικαστές φιγουράρουν και πάλι στα
πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Ποια είναι η διαφορά; Αυτήν τη φορά ουδείς
περιμένει από την κυβέρνηση να καταρρεύσει. Ο Μπερλουσκόνι όχι μόνον
απολαμβάνει μιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που ούτε καν ονειρευόταν το
1994, αλλά έχει και τη δύναμη της γνώσης ότι η κοινή γνώμη εξακολουθεί, στο
μεγάλο της μέρος, να τον υποστηρίζει.

Τα εργατικά σωματεία που παρέσυραν, προ οκταετίας, ένα εκατομμύριο ανθρώπους
στους δρόμους της Ιταλίας διαμαρτυρόμενοι για τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση,
απειλούν σήμερα με γενική απεργία. Οι αναλυτές, όμως, αμφιβάλλουν για το κατά
πόσον έχουν την υποστήριξη των εργατών. Παράλληλα, οι δικαστικοί λειτουργοί
έχουν εξεγερθεί εναντίον της σχεδιαζόμενης δραστικής αναδιάρθρωσης του κλάδου
τους. «Αντισταθείτε, αντισταθείτε, αντισταθείτε», φώναζε το Σαββατοκύριακο ο
Γενικός Εισαγγελέας του Μιλάνου, Σαβέριο Μπορέλι. Και εν τούτοις, μία
δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στην εφημερίδα «Corriere della
Sera», δείχνει ότι το 75% των Ιταλών δεν δίνουν καμία απολύτως σημασία στη
διαμάχη.

Όσο για τη Λέγκα του Βορρά, η οποία προκάλεσε το 1994, με την αποχώρησή της,
την κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού… ο ηγέτης της Ουμπέρτο Μπόσι
έχει επαινέσει επανειλημμένως τον Μπερλουσκόνι για το «θάρρος» του. Και την
περασμένη Δευτέρα, δεν δίστασε να τον αγκαλιάσει δημοσίως μέσα στο ιταλικό
Κοινοβούλιο μετά το πέρας μιας συζήτησης σχετικά με την παραίτηση του Ρουτζέρο
από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών.