Θυσία στους θεούς των Πάγων

Έμεινε περίπου 5.000 χρόνια θαμμένος σε έναν παγετώνα στα σύνορα Αυστρίας –
Ιταλίας πριν τον βρουν περαστικοί ορειβάτες, ξαπλωμένο στο χιόνι που έλιωνε,
το 1991.

Ο Χιονάνθρωπος. Έτσι εκτιμούν οι επιστήμονες ότι θα έμοιαζε ο Άνθρωπος των Πάγων

Έντεκα χρόνια μετά την ανακάλυψη της μούμιας και χρησιμοποιώντας νέα στοιχεία,
ο αρχαιολόγος Johan Reinhard συμπεραίνει ότι ο θάνατος του Ανθρώπου των Πάγων
ίσως ήταν αποτέλεσμα θυσίας.

Ο Reinhard βασίζει τη θεωρία του σε μια αιχμή βέλους που ανακαλύφθηκε πέρσι
χωμένη βαθιά στον αριστερό ώμο του Ανθρώπου των Πάγων, τραύμα που δεν θα
μπορούσε να έχει προκαλέσει ο ίδιος στον εαυτό του.

Η πληγή, που δεν είχε εντοπιστεί από τις προηγούμενες εξετάσεις, καθιστά σαφές
το γεγονός ότι ο Άνθρωπος των Πάγων χτυπήθηκε από πίσω. Ποιος όμως το έκανε
και γιατί; “Ίσως πρόκειται για δολοφονία” λέει ο Reinhard. “Ή για θυσία”.

Ο Reinhard, “εσωτερικός εξερευνητής” της National Geographic Society, πιστεύει
ότι ο θάνατος του Ανθρώπου των Πάγων δεν ήταν τυχαίος. Όπως περιγράφεται στο
τεύχος Φεβρουαρίου 2002 του περιοδικού «National Geographic», ο Άνθρωπος των
Πάγων πέθανε σε ένα πέρασμα ανάμεσα σε δύο από τις υψηλότερες κορυφές των
Άλπεων Έτσταλερ.

“Σε τέτοια μέρη έκαναν προσφορές στους θεούς τους οι άνθρωποι των ορεινών
πολιτισμών” λέει ο Reinhard. “Ξέρουμε ότι η λατρεία των βουνών ήταν σημαντική
στην προϊστορική Ευρώπη κατά την Εποχή του Χαλκού” λέει.

“Επίσης υπάρχουν στοιχεία που υποδεικνύουν ότι ίσως έπαιζε ρόλο και παλιότερα,
στη Χαλκολιθική Εποχή (τότε που έζησε ο Άνθρωπος των Πάγων)”.

Ο Reinhard, που έχει μελετήσει ορεινούς πολιτισμούς στις Άνδεις, τα Ιμαλάια
και αλλού, είναι αυθεντία στις μούμιες και τις τελετουργικές θυσίες. Στις
πολυάριθμες μούμιες που έχει ανακαλύψει συγκαταλέγεται και η Κόρη των Πάγων,
θύμα ανθρωποθυσίας των Ίνκα, που βρέθηκε στην παγωμένη κορυφή του όρους Νεβάδο
Αμπάτο στο Περού, το 1995.

Το χάλκινο τσεκούρι

Η ερμηνεία του Reinhard φαίνεται να δίνει απάντηση στα ερωτήματα των ειδικών
σχετικά με τα σύνεργα που βρέθηκαν μαζί με τη μούμια. Για παράδειγμα, ο
χάλκινος πέλεκυς του Ανθρώπου των Πάγων ­ ο παλαιότερος προϊστορικός πέλεκυς
που βρέθηκε στην Ευρώπη με ανέπαφα δεσίματα και λαβή ­ ήταν αφημένος μαζί με
το σώμα.

Σύμφωνα με τον Reinhard, ο χαλκός εξορυσσόταν από τα βουνά, τα οποία, ως πηγή
μετάλλων για την κατασκευή εργαλείων, “λατρεύονταν από τους μεταλλωρύχους σε
όλο τον κόσμο”.

Αν επρόκειτο για δολοφόνους, θα είχαν πάρει μαζί τους κάτι τόσο χρήσιμο. Αν
όμως ήταν άνθρωποι που πραγματοποιούσαν μια τελετή, ίσως τον άφησαν στον
Άνθρωπο των Πάγων για να τον χρησιμοποιήσει στην άλλη ζωή ή ως προσφορά στους
θεούς.

“Γνωρίζω ότι η ερμηνεία αυτή αμφισβητείται” παραδέχεται ο Reinhard. “Αλλά
πρέπει να δούμε αυτά τα σύνεργα όχι μόνο σε σχέση μεταξύ τους, αλλά και σε
συνάφεια με το κοινωνικό, θρησκευτικό και γεωγραφικό πλαίσιο”.

Τον σκότωσαν και μετά τον έθαψαν

Η μούμια βρέθηκε σε ένα φυσικό χαντάκι κατά μήκος του περάσματος. Σύμφωνα με
προγενέστερες ερμηνείες, ο Άνθρωπος των Πάγων είχε καταφύγει εκεί για να
προφυλαχτεί από την κακοκαιρία. “Το χαντάκι όμως δεν είναι βαθύ και βρίσκεται
σ’ ένα ψηλό σημείο του περάσματος” αντικρούει ο Reinhard. “Θα ήταν ακατάλληλο
για προφύλαξη από θύελλες”. Ο Reinhard υποστηρίζει ότι ίσως ο Άνθρωπος των
Πάγων ετάφη εκεί από αυτούς που τον σκότωσαν, και γι’ αυτό η σορός του είναι
τόσο καλά διατηρημένη.