Κόντρα στο καθεστώς

Ζει στο Τουνγκάρ Τουντού. Ένα χωριό από κόκκινη λάσπη και αχυρένια σπίτια.
Μένει σε ένα χωμάτινο παράπηγμα, με τα πέντε της παιδιά και τον πατέρα της,
έναν άνθρωπο τυφλό και κουφό.

Σουφιγιάτου Χουσεϊνί. Πρόκειται εκτελεστεί διά λιθοβολισμού

Το ρυτιδιασμένο της πρόσωπο και το λεκιασμένο, σπασμένο δόντι της την κάνουν
να μοιάζει με γυναίκα 70 χρόνων. Είναι 35. Θηλάζει την ηλικίας 11 μηνών κόρη
της, την Αντάμου, και ο μαστός της σαν να ‘χει ξεραθεί. Μύγες συγκεντρώνονται
γύρω της και περπατούν στα μάτια και τα χείλη του μικρού παιδιού.

Αν οι διαμαρτυρίες των ανθρωπιστικών οργανώσεων δεν φέρουν αποτέλεσμα, η
Σουφιγιάτου Χουσεϊνί θα εκτελεστεί διά λιθοβολισμού. Αυτή ήταν η ποινή που της
επέβαλε τον περασμένο Ιούνιο ένα ισλαμικό δικαστήριο στην πόλη Σοκότο. Το
έγκλημά της είναι ότι… τη βίασαν. Ή, όπως έκριναν οι δικαστές, ότι είχε
εξωγαμιαίες σχέσεις.

Η ποινή της θα εφαρμοζόταν αμέσως μετά τον απογαλακτισμό της κόρης της. Όμως,
άσκησε έφεση και αυτό της εξασφάλισε τουλάχιστον λίγη περισσότερη ζωή.

Η Σουφιγιάτου Χουσεϊνί έχει παντρευτεί τρεις φορές, την πρώτη όταν ήταν 12
ετών. Απέκτησε πέντε παιδιά. Με τον τελευταίο της σύζυγο χώρισε επειδή δεν
μπορούσε να βοηθήσει την ίδια και τα παιδιά της.

Ύστερα, ένας γείτονας, ο Γιακούμπου Αμουμπακάρ, προσπάθησε να την κερδίσει.
«Μου είπε ότι με αγαπούσε», λέει. «Χρησιμοποίησε τη μαγεία σε πολλές
περιπτώσεις. Δεν ήξερα τι έκανα. Μια φορά που ήμουν στους θάμνους, με περίμενε
και με βίασε. Αυτό έγινε τρεις φορές. Έμεινα έγκυος». Ο Αμουμπακάρ τής είχε
υποσχεθεί πως θα αναγνώριζε το παιδί και θα την προστάτευε μέχρι να γεννηθεί,
αν και ήταν ήδη παντρεμένος. Όμως πήρε το λόγο του πίσω.

Στο δικαστήριο

«Μία ημέρα ήρθε η αστυνομία και μου έκανε ερωτήσεις. Με πήγαν στο ισλαμικό
δικαστήριο. Ο Γιακούμπου είπε ότι ποτέ δεν με είχε συναντήσει. Αρνήθηκε τα
πάντα. Είχα μάρτυρες που τον άκουσαν να παραδέχεται ότι αυτός ήταν ο πατέρας.
Δεν ξέρω γιατί δεν τους άκουσαν.

Ο Γιακούμπου απαλλάχτηκε. Ένιωσα να πέθαινα εκείνη την ημέρα. Από την αδικία.
Ύστερα ο δικαστής είπε ότι ήμουν ένοχη για μοιχεία. Όταν το ανακοίνωσε ξέσπασα
σε κλάματα».

«Θα εκτελεστώ επειδή με… βίασαν!»

«Με βίασαν». Κανείς όμως δεν την ακούει στην πατρίδα της. Και ίσως γίνει το επόμενο θύμα της ακραίας εφαρμογής της Σαρία

Οι εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας προς την κυβέρνηση της Νιγηρίας να μην
προχωρήσει στην εκτέλεση της 35χρονης μάνας έχουν ως τώρα πέσει στο κενό. Η
ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Άννα Καραμάνου, αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής
Διεθνούς Γυναικών, ένωσε χθες τη φωνή της με αυτές τις διαμαρτυρίες και με
επιστολή της προς την κυβέρνηση της Νιγηρίας ζήτησε να ματαιωθεί η εκτέλεση,
επισημαίνοντας ότι αυτή η καταδίκη «είναι απάνθρωπη, απαράδεκτη και μη ανεκτή
σε οποιαδήποτε δημοκρατική κοινωνία», καθώς και αντίθετη προς τις διεθνείς
συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Επί ένα αιώνα η Σαρία κυριαρχούσε ως εθιμικό δίκαιο στη βόρεια Νιγηρία, όμως
οι σκληρότερες των ποινών δεν εκτελούνταν. Το 1999, ύστερα από 17 χρόνια
στρατιωτικής διακυβέρνησης, η δημοκρατία αποκαταστάθηκε και διεξήχθησαν
εκλογές. Έχοντας πλουτίσει υπό το στρατιωτικό καθεστώς, πολλοί υποψήφιοι
πολιτικοί, αφού εξελέγησαν, ζήτησαν την επιστροφή του ισλαμικού νόμου, με
στόχο να σχηματίσουν ευρεία βάση λαϊκής υποστήριξης και να επανεκλεγούν. Οι
κατά παράδοση άρχοντες του Ισλάμ και οι ιερωμένοι του Βορρά δεν το
υποστήριξαν, από φόβο όμως μη θεωρηθούν αντίπαλοι της θρησκείας, δεν μπόρεσαν
να αντιταχθούν. Η αύξηση των ένοπλων ληστειών μετά τον τερματισμό της
στρατοκρατίας κατέστησε τις σκληρές ποινές δημοφιλές ζήτημα. Ήδη ένας άνδρας
στο Σοκότο έχασε το δεξί του χέρι γιατί έκλεψε μια κατσίκα. Ένας άλλος είχε
καταδικαστεί να εκτελεστεί με μαχαίρωμα, με τη μέθοδο δηλαδή που ο ίδιος είχε
χρησιμοποιήσει για να σκοτώσει μια γυναίκα και τα δύο της παιδιά. Τελικώς, οι
αρχές τον λυπήθηκαν και αρκέστηκαν στον απαγχονισμό του.

Η βόρεια Νιγηρία έχει υιοθετήσει την πιο ακραία από τις τέσσερις ερμηνείες του
νόμου του Κορανίου. Κατά τις άλλες τρεις, τέσσερις άνδρες μάρτυρες πρέπει να
παρακολουθήσουν την πράξη της μοιχείας ή να υπάρξει ομολογία για να
ακολουθήσει καταδίκη. Εδώ, όμως, κάτι τέτοιο θεωρείται περιττό. Αρκεί η
εγκυμοσύνη εκτός γάμου. Ο βιαστής αθωώθηκε γιατί οι μάρτυρες ήταν μόνο τρεις.
Για το θύμα, όμως, ήταν αρκετοί.

Ο Μανσούρ Ιμπραήμ Σαΐντ, πάντως, καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Σοκότο
και εκ των συντακτών του νέου κρατικού ισλαμικού νόμου, υποστηρίζει ότι η
μοιχεία είναι από μεγαλύτερα εγκλήματα στο Ισλάμ. «Το άτομο που διαπράττει
μοιχεία θα προκαλέσει την αποστροφή του Θεού και της κοινωνίας», λέει.
«Καταστρέφει το όνομα του ανθρώπου και τα παιδιά είναι “μπάσταρδα”». Μπάσταρδη
λοιπόν η μικρή Αντάμου. Άρα δεν χρειάζεται μάνα για να τη μεγαλώσει.