Ζουν τρώγοντας χορτάρι

Το Μποναβάς, το λιγότερο απομονωμένο από τα χωριά στην περιφέρεια Αμπντούλα
Γκαν του Αφγανιστάν, στην οποία ζουν 10.000 άνθρωποι, λιμοκτονεί.

Ψωμί από χορτάρι. Η μοναδική τροφή για τα παιδιά του χωριού Μποναβάς, στην περιοχή Αμπντούλα Γκαν του Αφγανιστάν

Πολιορκημένο από τους Ταλιμπάν και έπειτα από χρόνια ξηρασίας, οι άνθρωποι
στην ορεινή αυτή περιοχή τρώγουν ψωμί φτιαγμένο από χορτάρι με απειροελάχιστες
ποσότητες κριθαριού. Όταν το μητρικό γάλα στερεύει, τα βρέφη τρέφονται κι αυτά
με χυλό από χορτάρι. Και οι ηλικιωμένοι που δεν έχουν δόντια να μασήσουν
τρώγουν κι αυτοί χορτάρι, χτυπημένο στο γουδί μέχρι να γίνει σκόνη. Πολλοί
έχουν πεθάνει. Ακόμη περισσότεροι είναι άρρωστοι.

Σχεδόν όλοι υποφέρουν από διάρροια κι έναν επίμονο βήχα. Πολλοί είναι τόσο
εξασθενημένοι, ώστε δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους. Άλλοι δεν μπορούν
να βγουν από το σπίτι τους. Οι κοιλιές μερικών παιδιών είναι πρησμένες. Όταν ο
πόνος γίνεται αφόρητος, οι μητέρες τους δένουν κουρέλια γύρω από το στομάχι
τους για να τα ανακουφίσουν. Ένας άνδρας ήταν τόσο πολύ εξαντλημένος, ώστε δεν
μπορούσε να κινηθεί. Την περασμένη εβδομάδα τυφλώθηκε. «Περιμένουμε να
πεθάνουμε. Αν δεν έρθουν τρόφιμα, αν η κατάσταση δεν αλλάξει, θα τρώμε αυτή
την τροφή μέχρι να πεθάνουμε», λέει ο Γαλάμ Ράζα, ένας 42χρονος που δεν
σταματάει να βήχει, έχει πόνους στο στομάχι και τα έντερά του αιμορραγούν.
Οικογένειες που βρίσκονται ακόμα μακρύτερα από το Μποναβάς, ημέρες μακρύτερα
με το γαϊδούρι, βρίσκονται σε ακόμη χειρότερη κατάσταση. Εργαζόμενοι
οργανώσεων αρωγής και κάτοικοι του Μποναβάς που είχαν πάει εκεί περιγράφουν
ανθρώπους που δεν έχουν καν κριθάρι για να ανακατέψουν με το χορτάρι, το οποίο
τρώγουν από το χώμα. Ανθρώπους με στομάχια σκληρά σαν πέτρα από την πείνα.
Ανθρώπους που πέθαναν μπροστά στα μάτια τους. «Αν δεν πάρουμε βοήθεια μέσα σ’
ένα μήνα, θα γίνουμε σαν αυτούς», λέει ο Νταγούντ, ο διοικητής του Μποναβάς. Η
ειρωνεία είναι πως στο Ζάρι υπάρχουν αποθηκευμένοι χιλιάδες σάκοι σιτάλευρου,
τους οποίους έστειλε το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ, αλλά το
Αμπντούλα Γκαν απέχει 4,5 ώρες με το γαϊδούρι και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις
δεν έχουν ενημερωθεί για να οργανώσουν τη διανομή, με αποτέλεσμα το αλεύρι να
κινδυνεύει να καταστραφεί από τις βροχές και τα χιόνια.

Το Αμπντούλα Γκαν είναι μια περιοχή όπου κατοικούν Χαζάροι, οι οποίοι είναι
σιίτες και αντίπαλοι των σουνιτών Ταλιμπάν, που το πολιορκούσαν σε όλη τη
διάρκεια του πολέμου, αρνούμενοι να επιτρέψουν να περάσει βοήθεια. Στο
Μποναβάς ζουν τώρα σχεδόν οι μισές από τις 650 οικογένειες που ζούσαν κάποτε
και πολλά από τα σπίτια του, κτισμένα από λάσπη και άχυρα, είναι άδεια. Η
Φατίμα κάθεται έξω από το δικό της και βράζει χορτάρι για να το μαλακώσει.
Μετά το ανακατεύει με μια φούχτα αλεύρι από κριθάρι και φτιάχνει ένα μικρό
πιτάκι για να το ψήσει σαν ψωμί. Η οικογένειά της τρώει έτσι πάνω από έναν
χρόνο. Δύο από τα μικρά παιδιά της πέθαναν. «Δεν έχουμε τίποτε άλλο. Ούτε λάδι
ούτε ρύζι ούτε αλεύρι ούτε τσάι», λέει ο σύζυγός της, ο Μιρ Χοσίν, ο οποίος
είναι αγρότης. Πριν από έναν μήνα έβρεξε και χιόνισε για μία εβδομάδα και ο
Χοσίν όργωσε. «Αν μπορέσουμε να πάρουμε σπόρους, θα φυτρώσουν. Αν όχι, θα
πεθάνουμε», λέει.