ΠΡΟΣΩΠΑ Τα παιδιά μαθαίνουν σινεμά

«Ο κουρσάρος, ο μάγος, ο κλέφτης και τα παιδιά»: το πρώτο ντοκυμανταίρ
μεγάλου μήκους της Ζυλί Γαβρά κάνει αύριο πρεμιέρα στο Παρίσι.

Ζυλί Γαβρά. Σπούδασε νομικά, αλλά ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση

Πατέρας της είναι ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, η μητέρα της είναι παραγωγός του
κινηματογράφου, οι δύο αδελφοί της είναι ήδη στο επάγγελμα. Η Ζυλί Γαβρά
σπούδασε νομικά, αλλά τελικά κατέληξε κι αυτή στο σινεμά. «Αφού υπάρχουν
οικογένειες γιατρών, συμβολαιογράφων, δικηγόρων… γιατί όχι και
κινηματογραφιστών;», την δικαιολόγησε ο πατέρας της.

Όλα άρχισαν με το «Latcho drom» του Τόνυ Γκάτλιφ, παραγωγός του οποίου ήταν η
μητέρα της Ζυλί. Χρειάστηκε να μεταφερθούν μερικά πράγματα στο χώρο όπου
γίνονταν τα γυρίσματα ­ λάμπες, μπαταρίες, φιλμ κ.λπ. ­ και, καθώς ο βοηθός
ήταν άρρωστος, τα φορτώθηκε η Ζυλί. Στο χώρο των γυρισμάτων αποφάσισε πως
ήθελε να ασχοληθεί κι αυτή με το σινεμά, και όχι με το Δίκαιο. Η πρώτη της
ταινία μικρού μήκους είχε τίτλο «Ω οι ωραίες Κυριακές!» και η δεύτερη είναι το
ντοκυμανταίρ που αρχίζει να προβάλλεται από αύριο.

Γυρίστηκε μέσα σε ένα χρόνο στο δημοτικό σχολείο Ζαν Ζωρές της Ντεσίν, ενός
προαστίου της Λυών. Ο δάσκαλος του σχολείου Φρανσουά Μιναδάκης αποφάσισε να
επωφεληθεί από τα μέτρα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του Τζακ Λανγκ και να
βάλει τους μαθητές του να συμμετάσχουν στο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της
Ντεσίν. Έτσι τα 25 παιδιά του κ. Μιναδάκη, ηλικίας 9 έως 11 ετών, πέρασαν ένα
χρόνο διασκεδάζοντας και μαθαίνοντας, ανακατεύοντας τη δουλειά του σχολείου με
το σινεμά, ανακαλύπτοντας τον χειρισμό της κάμερας και των μικροφώνων,
κάνοντας πράξη τη θεωρία πως η γνώση και η ανακάλυψη πρέπει να συμβαδίζουν με
την απόλαυση. «Είναι η πρώτη φορά που πάω στο σινεμά, είναι σαν ο άνθρωπος να
έγινε γίγαντας», θαυμάζει στο ντοκυμανταίρ η μικρή Πωλίν ­ απηχώντας το πνεύμα
του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, ο οποίος επισήμαινε πως, στην τηλεόραση, ο θεατής είναι
πιο μεγάλος από τα πρόσωπα στην οθόνη, ενώ στον κινηματογράφο συμβαίνει το
αντίθετο.

Στο ντοκυμανταίρ παρακολουθεί κανείς τους μαθητές να περνούν από την απλή
περιέργεια στην ενεργητική και εποικοδομητική συμμετοχή. «Καθώς είχαν πρόσβαση
σε υλικό κι έτσι μπορούσαν να δουν αμέσως το αποτέλεσμα, ήταν κάτι μαγικό»,
λέει στον «Νουβέλ Ομπσερβατέρ» η Ζυλί Γαβρά. Όταν άναψαν τα φώτα μετά την
πρώτη προβολή του ντοκυμανταίρ στα παιδιά-πρωταγωνιστές του, μερικά «ήταν
κόκκινα σαν παπαρούνες που είχαν δει τον εαυτό τους στη μεγάλη οθόνη!». Και τι
σκέπτεται άραγε ο Κώστας Γαβράς για την ταινία; «Εγώ είμαι η μοναχοκόρη του κι
αυτός είναι μεσογειακός, άρα είναι συγκινημένος και υπερήφανος», λέει η Ζυλί.