Οι Γλύξμπουργκ ζητούν και τα ρέστα για… ψυχική οδύνη

Τα υπομνήματα. Στο τελικό στάδιο της αντιδικίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Στρασβούργου, η Ελλάδα ζητεί η επίδικη περιουσία να υπολογιστεί σε αντικειμενικές και όχι αγοραίες τιμές, με αποτέλεσμα η αξία της να μειώνεται σημαντικά, ενώ η πλευρά των Γλύξμπουργκ ζητεί αποζημίωση και για «ηθική βλάβη»… – Το δασόκτημα στο Τατόι με το ανάκτορο, τις κατοικίες των αυλικών, τους στάβλους και τους οικογενειακούς τάφους των Γλύξμπουργκ, αποτελεί το «φιλέτο» της περιουσίας…

Σκληρή μάχη για το ύψος της αποζημίωσης που ακολουθεί την απαλλοτρίωση της
λεγόμενης βασιλικής περιουσίας δίνει το Ελληνικό Δημόσιο στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο, ενώ η οικογένεια των Γλύξμπουργκ συνεχίζει τις προκλήσεις,
διεκδικώντας τώρα επιπλέον αποζημίωση για ηθική βλάβη λόγω «ψυχικής οδύνης και
ταπείνωσης» από τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και την απόφαση του Ανωτάτου
Ειδικού Δικαστηρίου.

Από την πλευρά του, το Ελληνικό Δημόσιο, με υπόμνημα που απέστειλε στο
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο πριν από λίγες ημέρες, ζητεί η αξία της επίδικης
περιουσίας να υπολογιστεί με βάση τις αντικειμενικές και όχι τις αγοραίες
τιμές (καθώς το μεγαλύτερο τμήμα από τα απαλλοτριωμένα 75.828 στρέμματα
καλύπτεται από δάση και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως οικόπεδα), με
αποτέλεσμα το «εύλογο» ύψος της αποζημίωσης να περιορίζεται σε ποσά γύρω στα
10 δισ. δραχμές.

Απόφαση την άνοιξη

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο
Στρασβούργο, αναμένεται να εκδοθεί τον προσεχή Μάρτιο ή Απρίλιο, για να βάλει
οριστικό τέλος στην αντιδικία που έχει ξεκινήσει από το 1994. Κι αυτό που έχει
απομείνει να κριθεί είναι η αποζημίωση και μόνον που οφείλεται στην οικογένεια
του έκπτωτου βασιλιά, αφού η απαλλοτρίωση της περιουσίας έχει κριθεί νόμιμη
και, συνεπώς, το δασόκτημα Τατοΐου, οι δασικές εκτάσεις στο Πολυδένδρι Λάρισας
και το Μον Ρεπό της Κέρκυρας δεν επιστρέφονται. Παράταση της αντιδικίας μπορεί
να υπάρξει μόνον στην περίπτωση που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διατάξει τη
διενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης για την αποτίμηση της περιουσίας, ορίζοντας
και τους πραγματογνώμονες, αλλά σύμφωνα με νομικούς κύκλους που παρακολουθούν
την υπόθεση μια τέτοια εξέλιξη δεν θεωρείται πιθανή.

Και σε αυτή την τελευταία φάση της δικαστικής διαδικασίας, πάντως, ο έκπτωτος
βασιλιάς εμμένει στις προκλήσεις. Την ίδια ώρα που εμφανίζεται να επιδιώκει
συμβιβασμό με την ελληνική κυβέρνηση, γιατί «θέλει το σπίτι του», ζητεί ακόμη
περισσότερα και από τα 187,5 δισ. δραχμές που είχε αποτιμήσει την αγοραία,
εμπορική αξία της περιουσίας ο διεθνής οίκος Lambert Smith Hampton για
λογαριασμό του υπουργείου Εξωτερικών. Με δικό του υπόμνημα προς το Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο ζητεί επιπρόσθετη αποζημίωση, ύψους περίπου δύο δισ. δραχμών, για
κινητά περιουσιακά στοιχεία που έχουν χαθεί από το Τατόι και το Μον Ρεπό, αλλά
και αποζημίωση λόγω «ηθικής βλάβης» για όσα υπέστη ο ίδιος και η οικογένειά
του από τη χώρα μας, στο πλαίσιο της αντιδικίας!

Επιθετικό υπόμνημα

Το ιστορικό Μον Ρεπό κατέληξε στους Γλύξμπουργκ ύστερα από δωρεά του Δήμου Κερκυραίων και επί δεκαετίες στέγαζε τα θερινά ανάκτορα

Με μια ασυνήθιστη, για τα δεδομένα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, επίθεση στο
Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο της χώρα μας, ο έκπτωτος βασιλιάς επιδιώκει να
αποζημιωθεί και «για την οδύνη και ταπείνωση που υπέστη εξαιτίας της
μεταχείρισης του ΑΕΔ, το οποίο με αυθαίρετη και εξωδικαστική αιτιολογία,
αντιβαίνουσα στα ιστορικά γεγονότα, αποφάνθηκε ότι η ελληνική βασιλική
οικογένεια ουδέποτε είχε στην κυριότητά της ιδιωτική περιουσία…».

Ακόμη, με το υπόμνημά του, ζητεί να επιδικαστεί αποζημίωση λόγω «ταπείνωσης
από τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης», αλλά και γιατί η τέως βασιλική
οικογένεια δεν μπορεί να επισκεφθεί, παρ’ ότι «βαθιά θρησκευόμενη», τους
οικογενειακούς τάφους στο Τατόι.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η οικογένεια Γλύξμπουργκ, αν και είχε αναθέσει στον
οίκο Μοοre Stephens το έργο αποτίμησης της περιουσίας, η οποία και αποτιμήθηκε
σε 165,5 δισ. δραχμές, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υπέβαλε δήλωση αποδοχής της
εκτίμησης που έγινε για λογαριασμό του υπουργείου Εξωτερικών (187,7 δισ.
δρχ.). Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν αποδέχεται την έκθεση του οίκου DeIoitte
& Touche για τις οφειλές της βασιλικής οικογένειας από φόρους, κρατικές
δαπάνες για τη συντήρηση της περιουσίας, οι οποίες έχει εκτιμηθεί ότι
ανέρχονται σήμερα σε 197 δισ. δρχ. «Νομίμως δεν πληρώθηκαν φόροι, αφού αυτό
ήταν το νομικό καθεστώς…», αναφέρει στο υπόμνημα.

Σε αντικειμενικές τιμές

Από ελληνικής πλευράς, με πρόσθετο υπόμνημα που υποβλήθηκε την περασμένη
εβδομάδα, τονίζεται ότι η εκτίμηση του οίκου Lambert Smith Hampton αναφέρεται
σε αγοραία αξία των επίδικων στρεμμάτων και ο υπολογισμός τής όποιας
αποζημίωσης θα πρέπει να στηρίζεται σε αντικειμενικές τιμές. Χαρακτηριστικά
επισημαίνεται ότι στην Ελλάδα, ίσως και στην Ευρώπη, είναι αδύνατο να βρεθεί
αντίστοιχης αξίας μεταβίβαση εκτάσεων κι επιπλέον το μεγαλύτερο μέρος τους
είναι δάσος. Ακόμη, σημειώνεται ότι τα ελληνικά δικαστήρια σε υποθέσεις
αναγκαστικής απαλλοτρίωσης υπολογίζουν την κρατική αποζημίωση με βάση τις
αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.

Με τον νέο υπολογισμό η εκτίμηση της αξίας της επίμαχης περιουσίας ανέρχεται
κατά τη χώρα μας περίπου σε 24 δισ. δρχ., ποσό που μειώνεται ακόμη περισσότερο
(τουλάχιστον κατά 50%), εάν συνυπολογισθούν οι φόροι, οι τόκοι υπερημερίας
κ.ά. που διεκδικεί το Ελληνικό Δημόσιο από τους Γλύξμπουργκ.

Σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις της έκπτωτης βασιλικής οικογένειας από την
απώλεια κινητών περιουσιακών στοιχείων (σ.σ.: οι Γλύξμπουργκ επικαλούνται
κατάλογο του οίκου δημοπρασιών Christie’s, με εκτίμηση ύψους δύο δισ. δρχ.),
στο ελληνικό υπόμνημα τονίζεται ότι ο τέως το 1991 «πήρε ό,τι ήθελε» – με τα
κοντέινερ.

Διεκδικεί αποζημίωση για Πολυδένδρι, Τατόι, Μον Ρεπό

«Οδύνη και ταπείνωση» από τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και την απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου επικαλείται η άλλοτε βασιλική οικογένεια, διεκδικώντας προκλητικά μεγαλύτερη αποζημίωση

Τα 75.828 στρέμματα που διεκδικεί από το Ελληνικό Δημόσιο η έκπτωτη βασιλική
οικογένεια απαλλοτριώθηκαν ­ κατά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων ­ νομίμως, αλλά έπρεπε να απαλλοτριωθούν ως ιδιωτική περιουσία.
Μία περιουσία που, μέσα από ένα πλέγμα προνομίων, δωρεών, αγορών και
παραχωρήσεων με νόμους και διατάγματα, άρχισε να συγκεντρώνεται από το 1864,
από τη στιγμή που ο Γεώργιος Α’ έφερε στη χώρα μας και στον θρόνο του
Βασιλείου της Ελλάδος τον οίκο των Γλύξμπουργκ…

Τατόι, Πολυδένδρι, Μον Ρεπό. Για τα τρία ακίνητα οι Γλύξμπουργκ διεκδικούν
πλέον χρηματική αποζημίωση (η οποία θα είναι «εύλογη» και όχι πλήρης, σύμφωνα
με τη νομολογία του ΕΔΑΔ). Αυτό ήταν και το μοναδικό από τα αιτήματα του
έκπτωτου βασιλιά που έκανε δεκτό το δικαστήριο του Στρασβούργου, αφού τόσο για
τη νομιμότητα της απαλλοτρίωσης όσο και για το όνομα, τους τίτλους και τα
διαβατήρια, το ΕΔΑΔ δικαίωσε τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Το «φιλέτο» της περιουσίας είναι το Τατόι, με έκταση 41.990 στρεμμάτων που
καλύπτουν ένα μεγάλο τμήμα από τον εθνικό δρυμό Τατοΐου και χορτολιβαδικές
εκτάσεις. Στο δασόκτημα δεσπόζει το ανακτορικό μέγαρο, ενώ υπάρχει μεγάλος
αριθμός βοηθητικών κτιρίων (βοηθητικού προσωπικού, φρουράς, στάβλοι κ.ά.).

Στον ίδιο χώρο βρίσκονται και οι οικογενειακοί τάφοι των Γλύξμπουργκ.

Το μικρότερης αξίας ακίνητο, παρά την έκτασή του, βρίσκεται στο Πολυδένδρι
Λάρισας. Πρόκειται για 33.600 στρέμματα δασικών, κυρίως, εκτάσεων που κατά
τους Γλύξμπουργκ ανήκαν σε Τούρκους τσιφλικάδες και αγοράστηκαν το 1906 από
τον πρίγκιπα Κωνσταντίνο Α’. Αντιθέτως, μεγαλύτερης αξίας θεωρούνται τα 238
στρέμματα του Μον Ρεπό στην Κέρκυρα, όπου στεγάστηκαν τα θερινά ανάκτορα και
διεκδικούνται ως περιουσιακό στοιχείο και από τον Δήμο Κέρκυρας. Η εμπορική
αξία του Μον Ρεπό έχει εκτιμηθεί ότι ανέρχεται σε 4 δισ. δραχμές, ενώ του
Πολυδενδρίου σε 2,6 δισ. δρχ.

Στο στάδιο καθορισμού της αποζημίωσης, το Ελληνικό Δημόσιο έχει ζητήσει, εκτός
από τις οφειλές φόρων κ.λπ., να συνυπολογιστούν και οι κρατικές δωρεές προς
την έκπτωτη βασιλική οικογένεια, ενώ έχει αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο
συμβιβασμού και συνδιαλλαγής με τον Γλύξμπουργκ.