Όπλο για τις ομάδες

Το νόμισμα αλλάζει όχι όμως και τα οικονομικά μεγέθη. Το χάος που μας χωρίζει με τις μεγάλες ποδοσφαιρικές δυνάμεις της ζώνης του ευρώ είναι πλέον πιο ευδιάκριτο

Το ευρώ μπήκε για τα καλά στη ζωή μας και πλέον θα μας απασχολεί σε καθημερινή
βάση, σε όλους τους τομείς. Όπως είναι φυσικό και ο χώρος του ποδοσφαίρου δεν
θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστος από τη συγκεκριμένη αλλαγή, αφού πλέον τα
πάντα θα κινούνται στον ρυθμό της νέας νομισματικής μονάδας.

Τα συμβόλαια των παικτών σύντομα θα αναφέρονται μόνο σε ευρώ, όπως και τα
εισιτήρια, αλλά και όλα τα άλλα είδη ή οι υπηρεσίες που σχετίζονται με το
λαοφιλέστερο άθλημα.

Η χώρα μας είναι ίσως η μόνη (τουλάχιστον στον βαθμό σύγκρισης με τις άλλες 11
που περιλαμβάνονται στην ευρωζώνη), η οποία στον συγκεκριμένο τομέα θα έχει
μάλλον περισσότερα οφέλη.

Μην ξεχνάμε πως οι μεταγραφές των παικτών από το εξωτερικό (αλλά και από το
εσωτερικό) θα γίνονται πλέον στο νέο νόμισμα, το οποίο σαφώς είναι πιο ισχυρό
από τη δραχμή, ιδιαίτερα μάλιστα όταν μπαίνει σε ισοτιμίες με άλλα κορυφαία
νομίσματα, όπως είναι το δολάριο.

Το δολάριο μπορούσε να ξεφύγει αρκετά γρήγορα από τη δραχμή, (τα παραδείγματα
είναι πρόσφατα, όταν είχε ξεπεράσει τις 400 δραχμές σε χρόνο μηδέν) όχι όμως
και από το ευρώ. Επίσης, όταν έρχεται εδώ ένας κοινοτικός παίκτης από
χώρα-μέλος της ευρωζώνης δεν θα χρειάζεται στις αμοιβές του να υπολογίζονται
προμήθειες και άλλα συναφή, αφού θα πληρώνεται στο ίδιο νόμισμα με την πατρίδα
του.

Η χώρα μας, από την πλευρά της, θα αντιμετωπίζεται με άλλο… μάτι από τους
λεγόμενους ισχυρούς, που θα βλέπουν θετικά ένα πιο δυνατό νόμισμα.

Αντίθετα, η διαφορά (όσον αφορά τη δύναμη του νέου νομίσματος) δεν «αγγίζει»
χώρες που είχαν έτσι και αλλιώς δυνατό νόμισμα, όπως η Γερμανία με το
γερμανικό μάρκο, η Γαλλία με το γαλλικό φράγκο, το Βέλγιο με το βελγικό
φράγκο, η Ισπανία με την πεσέτα και ούτω καθ’ εξής.

Φυσικά, εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί πως ουσιαστικά και στις 12 χώρες που
συμπεριλαμβάνονται στη ζώνη του ευρώ, οι ξένοι παίκτες και ιδιαίτερα αυτοί που
προέρχονται εκτός Ευρώπης (Αφρική, Νότια Αμερική κ.λπ.) θα συνεχίζουν να
πληρώνονται κανονικά σε δολάρια. Με τη διαφορά, πως για χώρες όπως η Ελλάδα
και ίσως η Πορτογαλία και η Φινλανδία, η ισοτιμία του νέου νομίσματος (ευρώ)
με το αμερικανικό νόμισμα θα είναι σαφώς πιο σταθερή και δεν θα παρουσιάζει
τις μεταβολές και κυρίως τις μεγάλες αποκλίσεις που υπήρχαν προγενέστερα.

Από εκεί και έπειτα, οι βασικές διαφορές (τις οποίες θα συναντήσουμε και σε
άλλους τομείς της ζωής μας) στη σύγκριση των μεγεθών παραμένουν σταθερές ακόμα
και στο υψηλό επίπεδο του ανταγωνισμού. Όπως οι μισθοί στη χώρα μας σε
σύγκριση με άλλες χώρες της ευρωζώνης (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία
κ.λπ.) είναι αισθητά χαμηλότεροι ­ κάτι που διαπιστώνεται πολύ πιο άνετα πλέον
λόγω της ίδιας μονάδας μέτρησης ­ το ίδιο συμβαίνει και στο ποδόσφαιρο.

Άλλωστε, δεν ήταν τομέας στον οποίο είχαμε τα πρωτεία.

Έτσι, λοιπόν, για παράδειγμα, οι ετήσιες αποδοχές του Τζιοβάνι Ντε Ολιβέιρα,
του Ολυμπιακού, πλησιάζουν τα δυόμισι εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για τον
καλύτερα αμειβόμενο παίκτη του ελληνικού πρωταθλήματος, ο οποίος όμως απέχει
πάρα πολύ από τα κορυφαία ευρωπαϊκά συμβόλαια. Οι αποδοχές του αποτελούν μόλις
το ένα τρίτο του ποσού που εισπράττει επίσης ετησίως ο πρώην συμπαίκτης του
στην Μπαρτσελόνα αλλά και στην Εθνική Βραζιλίας, Ριβάλντο, ο οποίος μαζί με
τον Ζινεντίν Ζιντάν, τον Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, τον Ραούλ και τον Αλεσάντρο
Ντελ Πιέρο συμπληρώνει την πεντάδα με τους πιο ακριβοπληρωμένους
ποδοσφαιριστές της Ευρώπης, αν όχι του κόσμου.

Μάλιστα, φτάνει μόλις στη μέση των αποδοχών του Αντρέι Σεφτσένκο, ο οποίος
μαζί με τον Κρέσπο βρίσκονται στην τελευταία θέση των 10 πιο ακριβοπληρωμένων
παικτών.

Αν πάμε και στις ομάδες όμως, θα δούμε πως η πλουσιότερη ελληνική, που είναι
με διαφορά ο Ολυμπιακός, απέχει… έτη φωτός από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ή
τη Ρεάλ Μαδρίτης. Οι δύο πρώτες αξίζουν μαζί σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ευρώ,
όταν την ίδια στιγμή η τιμή των «ερυθρολεύκων» ίσα που αγγίζει τα 20
εκατομμύρια ευρώ. Η ψαλίδα ήταν και παραμένει, προς το παρόν, μεγάλη.

Στις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης, τουλάχιστον μέχρι τέλος του
Φεβρουαρίου, θα επιτρέπεται η διπλή αναγραφή στα συμβόλαια των παικτών, στα
εισιτήρια και στα άλλα είδη, αλλά υπάρχουν και χώρες, όπως η Γερμανία, που
κατήργησε από την πρώτη στιγμή το ισχυρό μάρκο, χωρίς την παραμικρή αναφορά
του.

Ο χρόνος θα δείξει το τι μέλλει γενέσθαι, αλλά από την άλλη πλευρά η νέα
σελίδα που ξημερώνει, δίνει το δικαίωμα στο ελληνικό ποδόσφαιρο να κοιτάξει
περήφανα μπροστά, στο μέλλον.