ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Υπάρχει και η φτώχεια

Στα νιάτα μας λέγαμε ότι εκτός από τον ιμπεριαλισμό υπάρχει και η μοναξιά.
Σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι εκτός από την τρομοκρατία υπάρχει και η
φτώχεια.

Λαϊκή εξέγερση: ένας διαδηλωτής προσπαθεί να πιαστεί από ένα παγκάκι στην Πλατεία του Μάη

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές της Αργεντινής, στις 14 Οκτωβρίου, η Μαρία
μπήκε στο παραβάν, έσκισε τα ψηφοδέλτια που της έδωσαν, έβγαλε ένα Μίκυ Μάους
που είχε κόψει από ένα περιοδικό, το έβαλε στον φάκελο, βγήκε από το παραβάν
και έριξε τον φάκελο στην κάλπη. Η 37χρονη δασκάλα δεν ήταν η μόνη που
εκδήλωσε έτσι την οργή της. Στην Αργεντινή, τα πολιτικά κόμματα εισπράττουν
ένα πέσο (κάπου 350 δρχ.) για κάθε ψηφοδέλτιο, ακόμη κι αν είναι λευκό.
Εξαιρούνται μόνο τα άκυρα ­ προσφέροντας έτσι στον πολίτη έναν τρόπο να
εκφράσει τη διαμαρτυρία του για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει
περιέλθει. Και η μεν Μαρία είναι τυχερή, αφού έχει δύο δουλειές και κάπως τα
βγάζει πέρα. Δεν ισχύει το ίδιο όμως για τους γονείς της, που είδαν τη σύνταξή
τους να μειώνεται δύο φορές μέσα σ’ ένα χρόνο κατά 13%. Για τους γείτονές της,
που έχουν χάσει το 30% του εισοδήματός τους. Για την εξαδέλφη της, που
δουλεύει στο δημόσιο κι έχει να πληρωθεί τρεις μήνες. Και για 14 εκατομμύρια
ακόμη Αργεντινούς που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Η Μαρία είναι τυχερή για έναν ακόμη λόγο. Δεν είχε γεννηθεί τη δεκαετία του
’40, όταν η Αργεντινή ανήκε στην ομάδα των δέκα πλουσιοτέρων χωρών του
πλανήτη, κι έτσι δεν μπορεί να κάνει τη σύγκριση με τη σημερινή δραματική
κατάσταση. Όμως φοβάται. Φοβάται για τους μαθητές της, που ονειρεύονται να
μεταναστεύσουν, φοβάται για τους φίλους της, γιατί δεν ξέρει μέχρι πότε θα
μπορεί να τους δανείζει, φοβάται για τους «πικετέρος», που αποκλείουν κάθε
τόσο τους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για την τεράστια ανεργία, φοβάται για την
ίδια, για το μέλλον της, για την οικογένεια που θέλει να φτιάξει. Φοβόταν πριν
ο πρόεδρος Ντε λα Ρούα κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση πολιορκίας, φοβάται ακόμη
περισσότερο τώρα που η κυβέρνηση έλαβε το πράσινο φως να απολύει κατά βούληση,
να συλλαμβάνει κατά βούληση, να φυλακίζει κατά βούληση. Φοβάται και ντρέπεται.

Τα κρούσματα κατάθλιψης, στρες και πανικού έχουν αυξηθεί στην Αργεντινή κατά
300%, έγραφε την περασμένη εβδομάδα η εφημερίδα «Κλαρίν». Στα
νοσοκομεία του Μπουένος Άιρες συρρέουν 1.000 με 2.000 ασθενείς την ημέρα. Οι
περισσότεροι είναι τόσο εκνευρισμένοι, που επιτίθενται στους γιατρούς και στις
νοσοκόμες. Εννιά στους δέκα μιλούν αποκλειστικά για οικονομικά θέματα, αφού
δεν μπορούν να σκεφτούν τίποτα άλλο. Μέχρι πριν από λίγο καιρό ήλπιζαν ότι οι
θυσίες τους θα οδηγήσουν στην ανάκαμψη της χώρας. Σήμερα δεν το πιστεύουν πια.
Όσο για τους γιατρούς και τους ψυχαναλυτές που καλούνται να τους θεραπεύσουν,
δεν είναι σε καλύτερη κατάσταση. Το άγχος τούς έχει τσακίσει.