Ανθρώπινη «αλυσίδα» κατά της τρομοκρατίας

Στην ανθρώπινη αλυσίδα που σχηματίστηκε στον Άγνωστο Στρατιώτη μπροστά στη
Βουλή, ο καθένας κρατούσε από ένα αναμμένο κερί. Ένα κερί για το κάθε θύμα της
τρομοκρατίας, για τη θλίψη και τον πόνο που άφησαν πίσω τους τα 26 χρόνια της
αιματηρής τρομοκρατικής δράσης.

Ένα κερί για κάθε θύμα που άφησαν πίσω τους τα 26 χρόνια αιματηρής τρομοκρατικής δράσης και μια κραυγή: Ως εδώ!

Γονείς, σύζυγοι, παιδιά, εγγόνια, αδέλφια και στενοί συγγενείς αποτελούσαν τη
μεγάλη αυτή αλυσίδα των οικογενειών των θυμάτων, των 42 νεκρών και των πολλών
τραυματιών της τρομοκρατίας.

Μια εκδήλωση μνήμης με τα αναμμένα κεριά για τις οικογένειες που έχασαν τον
δικό τους άνθρωπο, για τα παιδιά που σημαδεύτηκαν από τη βία, για τις
οικογένειες που βυθίστηκαν στο πένθος. Μια σιωπηλή συγκέντρωση στο κέντρο της
φωταγωγημένης χριστουγεννιάτικης πρωτεύσας, αλλά κραυγή διαμαρτυρίας των
οικογενειών των θυμάτων εναντίον της τρομοκρατίας, για να κλείσει ο κύκλος της
βίας.

«Ως εδώ» έγραφε το πανό, «ως εδώ είναι και η επωνυμία της άτυπης οργάνωσης που
την αποτελούν οι οικογένειες των θυμάτων των τρομοκρατών, για να
συμπαρασταθούν ο ένας στον άλλο και να συγκροτήσουν μια κοινωνική συμμαχία
εναντίον της τρομοκρατίας».

Στην πρώτη εκδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στην τρομοκρατία, στα 26 χρόνια
δράσης της, που πραγματοποιήθηκε χθες, ήταν πολλοί αυτοί που μετείχαν, όπως
μεγάλος είναι και ο κατάλογος των θυμάτων. Από τις 6 το απόγευμα άρχισαν να
συγκεντρώνονται συγγενείς των θυμάτων κρατώντας αναμμένα κεριά μπροστά στο
μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, όπου και παρέμειναν μέχρι τις 8 το βράδυ.

Ανάμεσά τους ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας
κ. Κώστας Μητσοτάκης, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ντόρα Μπακογιάννη με
τα δύο παιδιά της, οι πρώην υπουργοί Παλαιοκρασσάς και Πέτσος και μέλη των
οικογενειών των θυμάτων, όπως του Τζώρτζη Αθανασιάδη, του Νίκου Μομφεράτου,
του Κώστα Περατικού, του Α. Αθανασιάδη, των εισαγγελέων Γ. Θεοφανόπουλου, Α.
Βερνάρδου, του ψυχιάτρου Μ. Μαράτου και άλλων θυμάτων τρομοκρατικών επιθέσεων.

Στην εκδήλωση για τα θύματα της τρομοκρατίας παραβρέθηκε και ο υπουργός
Δημόσιας Τάξης κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο οποίος δήλωσε ότι η τρομοκρατία
αποτελεί προσβολή για τη χώρα μας και τη δημοκρατία και ο υπουργός Εξωτερικών
Γιώργος Παπανδρέου με τα αδέλφια του.

Ήταν μόλις επτά χρόνων η Αλεξάνδρα Ρουσέτη όταν έχασε τον πατέρα της Παναγιώτη
Ρουσέτη, οδηγό του Νίκου Μομφεράτου, στη δολοφονική επίθεση της 17 Νοέμβρη.
Εικοσιτεσσάρων χρόνων σήμερα η Αλεξάνδρα, η νεαρότερη από τα μέλη των
οικογενειών των θυμάτων, μίλησε χθες για το μήνυμα της εκδήλωσης διαμαρτυρίας:
«Θέλουμε να σπάσουμε τη σιωπή μας. Να διαμαρτυρηθούμε για την τρομοκρατία που
χρόνια τώρα δεν αντιμετωπίζεται. Για να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη, επειδή
η τρομοκρατία αφορά όλους μας. Το μήνυμά μας είναι: ως εδώ, φθάνει πια».

Συγκινημένοι όσοι μετείχαν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας, απέφευγαν τις δηλώσεις.
«Είναι ημέρα θλίψης και μνήμης για τους ανθρώπους μας. Δεν χρειάζονται λόγια»,
είπε ο κ. Περατικός.

Κάθε οικογένεια είχε τη δική της ιστορία, τη δική της ανοιχτή πληγή. Για τον
γιο του ψυχιάτρου Μάριου Μαράτου, που ήταν 16 χρόνων όταν δολοφονήθηκε ο
πατέρας του και πέρασε δύσκολα χρόνια στον φόβο, τη θλίψη και την οργή.

Ο πόνος για τον αδελφό της, τον εισαγγελέα Γιώργο Θεοφανόπουλο, είναι βαθύς
και δεν ξεπερνιέται, όσα χρόνια και αν περάσουν για την κ. Ασπασία Αρβανίτου.
«Ας σταματήσει πια αυτό το κακό. Ας αναλογιστούν οι δράστες τι πόνο αφήνουν. Η
δολοφονία του αδελφού μου ήταν ένας σκληρός και βίαιος θάνατος. Στα 49του
χρόνια, στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του, που με τόσο κόπο είχε χτίσει.
Ένα παιδί από μια πάμπτωχη πολυμελή αγροτική οικογένεια. Φτώχεια και πολλά
βάσανα. Και ο ίδιος είχε αναγκαστεί να διακόψει τις σπουδές του, να εργαστεί
ακόμα και ως αχθοφόρος. Η δολοφονία του ήταν ένα πλήγμα. Από τότε δεν
ξανάνοιξε η πόρτα του σπιτιού μας».