ΠΡΟΣΩΠΑ Η συνέπειά του τον επιβεβαιώνει

«Υπάρχει μια τάση στους ανθρώπους να σκέφτονται εντός πλαισίου. Προσπαθώ να
τους ενθαρρύνω να σκέφτονται έξω από αυτό. Και κάτι άλλο: υπάρχει η τάση να
βλέπουν τα πράγματα από μια πλευρά… υπάρχουν αναρίθμητοι άλλοι τρόποι να τα
δεις…».

Χέρμπι Χάνκοκ: «να βρίσκεις τρόπους να προχωρείς τη ζωή σου»

Όχι. Ο Χέρμπι Χάνκοκ δεν γέρασε. Μοιάζει βέβαια κουρασμένος αλλά, όλοι στα 61,
αν έπαιζαν μέχρι το πρωί – εν μέσω περιοδείας – και έπρεπε να προετοιμαστούν
για μουσική εκπομπή στο απαιτητικό BBC, συν συνεντεύξεις…κάπως έτσι θα ήταν.
«Μεγαλώνω», λέει. «Και εξαιτίας αυτού, καθώς και του ότι ασκήθηκα στον
βουδισμό, από το 1972, εστιάζω περισσότερο στην ανθρώπινη φύση απ’ ό,τι στη
μουσική».

Πώς να αποκολληθεί όμως ο χαρακτηρισμός του «μουσικοποιού» από τον Χάνκοκ,
όταν όλη του η ζωή τάχθηκε στην υπηρεσία αυτού του σκοπού; Στην ουσία
πρόκειται για εφαρμογή των απόψεών του για τη ζωή στην ίδια του τη μουσική
στάση. Αυτό έκανε. Διέσχισε τα αυστηρά σύνορα της τζαζ ώστε να βρει χώρο
ακούσματος και σε άλλα μουσικά είδη, «εκτός πλαισίου». Από το 1960 κυριαρχεί
στην εκτέλεση και τη σύνθεση διευρύνοντας τα όρια της αγαπημένης του αφετηρίας
με φανκ, ροκ, ριθμ & μπλουζ. Σημείο αναφοράς για νεώτερους μουσικούς –
κυρίως από το χώρο του χιπ χοπ – ελάχιστοι άλλοι εν ζωή τζαζίστες ασκούν τόση
επιρροή.

«Ο Χέρμπι ήταν το βήμα που έγινε μετά τον Μπαντ Πάουελ και τον Τελόνιους Μονκ
και ποτέ δεν έχω ακούσει κάποιον να τον ακολουθεί», είχε να προσθέσει ο
μουσικός του μέντορας, Μάιλς Ντέηβις.

Από 11 ετών είχε εντυπωσιάσει. Όταν σε κονσέρτο Μότσαρτ έπαιξε πιάνο
συνοδεύοντας τη Συμφωνική του Σικάγο.

Το πρώτο μεγάλο βήμα του Χάνκοκ έγινε το 1963, με τη

συμμετοχή του στο κουιντέτο του Ντέηβις, παίζοντας πιάνο. Ήταν η καθοριστική
στιγμή: «Μας είπε ότι μας πλήρωνε για να σταθούμε στη σκηνή, μπροστά στο
κοινό. Όχι απλώς να παρουσιάσουμε το τέλειο σόλο… ήθελε να ενυπάρχει
ειλικρίνεια στη μουσική, εντιμότητα, μια αίσθηση ότι αιχμαλωτίζεις τη στιγμή,
γιατί αυτό είναι τζαζ».

Με το δικό του γκρουπ λίγο αργότερα, άρχισε να πειραματίζεται σε ένα νέο στυλ
μουσικής που έγινε γνωστό ως fusion, ένα χαρμάνι από τζαζ, φανκ και ροκ. Τα
συνθεσάιζερ και τα ειδικά ηχητικά εφέ ήρθαν απλώς να ενισχύσουν τον
πειραματισμό του.

Η μουσική του νέου του άλμπουμ «Future 2 Future» σηματοδοτεί άλλη μια αλλαγή
στην κατεύθυνσή του. Μια εντυπωσιακή προβολή Χάνκοκ στο πιάνο υπό τον ήχο
ντραμς και μπάσου μαζί με χιπ-χοπ και τέκνο.

«Είναι σημαντικό να χρησιμοποιείς τη δημιουργικότητά σου, να προσπαθείς να
βρεις έναν τρόπο να κοιτάς τα πράγματα έτσι ώστε να “προχωρείς” τη ζωή σου»…
Λίγο μετά τα 60, η συνέπειά του τον επιβεβαιώνει.