ΕΓΡΑΨΑΝ

Παντελής Μπουκάλας:

(ο αρθρογράφος, για τις διαμάχες στην Εκκλησία)

«Δεν μπορεί κανείς να απαγορεύσει στους ανθρώπους ­ άρα και στους κληρικούς ­
να είναι άνθρωποι, να παθιάζονται δηλαδή για όλα όσα συναποτελούν την
ανθρώπινη συνθήκη, καλά ή κακά, άξια ή ανάξια. Υπό μία προϋπόθεση όμως: Να
αποδεχθούν και οι ίδιοι σεμνά και ταπεινά ότι η στολή δεν τους εξαγιάζει, η
ποιμαντορική ράβδος δεν τους καθιερώνει σαν πάναγνους και αλάθητους, ο δε
πεποικιλμένος σταυρός τους δεν είναι παρά μια απίστευτα εξασθενημένη υπόμνηση
του άλλου σταυρού, άρα δεν αποτελεί οπωσδήποτε τεκμήριο αυτοθυσιαστικού
πνεύματος και ψυχικής μεγαλοσύνης. Αν η πνευματικότητα ήταν ένα αξίωμα που το
κερδίζεις μαζί με κάποιον θρόνο ύστερα από εκλογές ­ στις οποίες το Άγιον
Πνεύμα δεν έχει πολλούς λόγους να συμμετάσχει ­ θα ήμαστε ήδη ένας τόπος
αγίων. Και δεν είμαστε».

(«Η Καθημερινή»)