Η άνοδος των γερακιών στο Πεντάγωνο

Ήταν ένα ακριβό δείπνο, σε ένα ακριβό ξενοδοχείο της Ουάσιγκτον. «Χρειαστήκαμε
13 χρόνια για να φθάσουμε έως εδώ, αλλά τα καταφέραμε». Φυσικά, ο άνθρωπος που
τα είπε αυτά, ο Φρανκ Γκάφνεϊ, ο οποίος ηγείται ενός ιδρύματος που παράγει
«γεράκια», δεν εννοούσε το ξενοδοχείο.

Τα «γεράκια» κυριαρχούν στο νέο κατεστημένο του Πενταγώνου. Μαζεμένα γύρω από
τον Ντόναλντ Ράμσφελντ και τον Πολ Γούλφοβιτς, τον υφυπουργό του, είναι φανερό
ότι κερδίζουν τη μάχη εναντίον του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Την ίδια ώρα που ο
υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ αποτύγχανε να διατηρήσει ανοιχτό τον διάλογό
του με τη Μόσχα και ο πρόεδρος Μπους ανακοίνωνε την αποδέσμευση των ΗΠΑ από τη
συνθήκη για τους αντιβαλλιστικούς πυραύλους, οι σκληροπυρηνικοί καταλάμβαναν
σημαντικά πόστα πάνω στην πολιτική σκακιέρα της Ουάσιγκτον εις βάρος των
μετριοπαθών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Αν δεν συμβεί κάποια στρατιωτική καταστροφή στο Αφγανιστάν ­ πράγμα απίθανο ­
το Πεντάγωνο θεωρείται βέβαιο ότι θα επιβάλει τη συνέχιση του πολέμου στο Ιράκ
και σε άλλες «ύποπτες» χώρες. Η άνοδος των «γερακιών» έχει σοβαρές
μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, σύμφωνα με την εφημερίδα «Γκάρντιαν». Το Πεντάγωνο
έχει «προσαρτήσει» κρίσιμα ζητήματα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής,
μεταξύ των οποίων η διαπραγμάτευση βασικών διεθνών συνθηκών και ο χειρισμός
της σύγκρουσης Ισραηλινών και Παλαιστινίων.

Ποια όμως είναι αυτά τα «γεράκια»; Όλοι όσοι είχαν παρακαθήσει σε εκείνο το
δείπνο. Πρώτος και καλύτερος ο Τζον Μπόλτον. Ο άνθρωπος του Ράμσφελντ στο
Στέιτ Ντιπάρτμεντ, υφυπουργός Εξωτερικών με αρμοδιότητα στον έλεγχο των
εξοπλισμών και τη διεθνή ασφάλεια, επιβλήθηκε με το στανιό στον Κόλιν Πάουελ,
παρά τις ζωηρές αντιρρήσεις του. Στον Μπόλτον θα πρέπει να χρεωθεί η
υπονόμευση της συνθήκης για τους αντιβαλλιστικούς πυραύλους. Ένα άλλο
«γεράκι», ο Ζαλμάι Χαλιλζάντ, με ελάχιστη εμπειρία στα Μεσανατολικά, περιμένει
να διαδεχθεί τον Μπρους Ραϊντέλ που ξέμεινε στο αρμόδιο γραφείο του Στέιτ
Ντιπάρτμεντ από την περίοδο Κλίντον.

Μαζί με τον Νταγκ Φέιθ, σύμβουλο του Πενταγώνου, και τον Φρανκ Γκάφνεϊ του
Κέντρου για την Πολιτική Ασφαλείας (CSP) προωθούν την άνευ όρων στήριξη του
Ισραήλ. Ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες εκείνης της βραδιάς ήταν ο Τζ. Ντ.
Κράουτς, άλλος ένας σύμβουλος του Πενταγώνου, και ο πρώην διευθυντής της CIA
Τζέιμς Γούλσεϊ, ένθερμος υποστηρικτής ενός νέου πολέμου κατά του Σαντάμ, μαζί
με τον Ρίτσαρντ Περλ, τον γνωστό ως «πρίγκιπα του σκότους» από την εποχή του
Ρήγκαν. Μέσα σε τόσα σκοτάδια, άραγε πού μπορεί να οδηγηθεί από εδώ και πέρα η
αμερικανική εξωτερική πολιτική;