Κλειδί η 5ετία για τον υπολογισμό όλων των συντάξεων

Η καλύτερη πενταετία στην τελευταία δεκαετία του ασφαλιστικού βίου των
ασφαλισμένων είναι η πρόταση στην οποία καταλήγει η κυβέρνηση για τον τρόπο
υπολογισμού των συντάξεων για όλα τα ασφαλιστικά ταμεία και θα την καταθέσει
στο διάλογο που θα αρχίσει -αμέσως μετά τις γιορτες- στους κοινωνικούς
εταίρους.

Το μέτρο -μαζί με την αλλαγή στο ποσοστό αναπλήρωσης και τις πρόωρες
συνταξιοδοτήσεις-θα αφορά όσους ασφαλισμένους εξέλθουν στη σύνταξη ή
θεμελιώσουν δικαίωμα συνταξιοδότησης μετά το 2007 ή 2008. Η ρυθμιση αυτή θα
προκαλέσει μειωση συντάξεων σε πολλες κατηγοριες μισθωτων αφου σημερα ισχυουν
ευνοϊκοτερα καθεστωτα υπολογισμου των συνταξεων.

Με την ισχυουσα νομοθεσια υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι υπολογισμού των
συντάξεων που ξεκινούν απο τις αποδοχές του τελευταίου μήνα, (ΔΕΚΟ τράπεζες)
και φθάνουν μέχρι και το σύνολο του ασφαλιστικού βίου(ΤΕΒΕ, Ταμείο Εμπόρων
κα).

Ο υπουργός Εργασίας-Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Δημ. Ρέππας και ο αρμόδιος για
την κοινωνική ασφάλιση υφυπουργός κ. Ροβέρτος Σπυρόπουλος χάραξαν ήδη την
πολιτική που θα ακολουθήσουν στον επικείμενο διάλογο με τους κοινωνικούς
φορείς για το Ασφαλιστικό. Βασικός άξονας της πολιτικής τους θα είναι οι
προσεκτικοί χειρισμοί και ο «εξαντλητικός» διάλογος που θα αρχίσει εντός του
Ιανουαρίου με προοπτική να ολοκληρωθεί τον Ιούνιο του νέου έτους. Φυσικά όλα
δείχνουν ότι το τελικό κυβερνητικό πακέτο για το Ασφαλιστικό θα είναι κατά
πολύ ηπιότερο σε σχέση με τις προτάσεις Γιαννίτση την περασμένη άνοιξη.

Δεσμεύσεις πριν από τον διάλογο

Πριν από την έναρξη του διαλόγου θα υπάρξουν συζητήσεις με το υπουργείο
Οικονομίας και Οικονομικών ώστε να κλείσει και το καυτό θέμα της
χρηματοδότησης, που για τα εργατικά συνδικάτα έχει αναδειχθεί σε πρώτη
προτεραιότητα. Η συνεπής συμμετοχή του κράτους στη χρηματοδότηση του
συστηματος (τριμερής χρηματοδότηση) και η διεύρυνσή της και στην κατηγορία των
παλιών ασφαλισμένων (μέχρι 31.12.1992) αποτελεί το θέμα-κλειδί για την έναρξη
του διαλόγου.

Κατά την έναρξη του διαλόγου η κυβέρνηση θα δεσμευτεί ότι:

* Το κράτος εγγυάται τις συντάξεις, την καταβολή και την απόδοσή τους στο
πλαίσιο ενός κοινωνικά και οικονομικά βιώσιμου συστήματος.

* Ο δημόσιος κοινωνικός και αναδιανεμητικός χαρακτήρας του συστήματος
διασφαλίζεται από το κράτος, το οποίο είναι υποχρεωμένο στο πλαίσιο της
τριμερούς χρηματοδότησης ή άλλων μορφών χρηματοδοτικής στήριξης να εξασφαλίσει
με νέες θεσμικές ρυθμίσεις πρόσθετους πόρους για τη στήριξή του.

* Δεν θα θιγούν σε καμία περίπτωση οι σημερινοί συνταξιούχοι καθώς και όσοι
έχουν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

* Οι αλλαγές δεν θα αφορούν τους ασφαλισμένους του ΟΓΑ.

* Θα προστατευτούν οι κατώτατες συντάξεις.

Τι μελετάται για το ποσό της σύνταξης

Εκτός από τον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων, που είναι δεδομένο ότι θα
αλλάξει (σ.σ. η πρόταση Γιαννίτση που αποσύρθηκε προέβλεπε τον υπολογισμό με
βάση την τελευταία δεκαετία), αλλάζει και ο υπολογισμός του ύψους της σύνταξης
το οποίο είναι διαφορετικό κατά Ταμείο. Έτσι μελετάται το ύψος της σύνταξης να
κινείται ανάλογα με τις καταβαλλόμενες εισφορές και θα φθάνει μέχρι το 80% των
συντάξιμων αποδοχών για κύρια και επικουρική σύνταξη μαζί με 35 έτη ασφάλισης.
Παράλληλα θα εξεταστεί το ενδεχόμενο συμπληρωματικής ιδιωτικής ασφάλισης με
φορολογικές ελαφρύνσεις.

Συντάξεις μεγαλύτερες από μισθούς

Στη χώρα μας υπάρχει υψηλό ποσοστό αναπλήρωσης του μισθού από τη σύνταξη. Οι
κύριες συντάξεις μας (σε σχέση με τις εν ενεργεία αποδοχές) είναι από τις
υψηλότερες του ΟΟΣΑ, με εξαίρεση τους ασφαλισμένους που άρχισαν να εργάζονται
μετά το 1993. Έτσι η ανώτατη κύρια σύνταξη για 35 έτη υπηρεσίας ή 10.500
ημέρες ασφάλισης καλύπτει για ορισμένες ομάδες το 70% των συντάξιμων αποδοχών,
ενώ για κάποιες άλλες κλιμακώνεται μέχρι και το 100% των συντάξιμων αποδοχών.

Η ανώτατη επικουρική σύνταξη αποτελείται από το 10% των συντάξιμων αποδοχών
μέχρι και το 65%, ενώ η κύρια και η επικουρική ανώτατη σύνταξη ­ αθροιστικά ­
αποτελείται (πάντα για τα 35 έτη ασφάλισης ή 10.500 ημέρες) από το 80% των
συντάξιμων αποδοχών και ξεπερνάει σε ορισμενες περιπτώσεις το 140%. Δηλαδή
παρατηρείται το φαινόμενο χιλιάδες συνταξιούχοι να παίρνουν συντάξεις
μεγαλύτερες από τους μισθούς που ελάμβαναν εν ενεργεία, ενώ υπάρχουν μεγάλες
ανισότητες μεταξύ των ασφαλισμένων. Χαρακτηριστικά η έκθεση Σπράου επισημαίνει
ότι πολλά ατομα εισπράττουν συντάξεις μεγαλύτερες από το εισόδημα από την
εργασία, ενώ η ελαστικότητα των αντισωρευτικών διατάξεων σημαίνει ότι το ίδιο
άτομο μπορεί να εισπράξει πολλαπλές συντάξεις. (Το 33% των συνταξιούχων
λαμβάνει δύο ή περισσότερες συντάξεις)!!!.

Όσον αφορά τα όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση, θα πρέπει να επισημανθεί ότι
γενικευμένη αύξηση του ορίου ηλικίας άνω των 65 ετών δεν εξετάζεται. Το αγκάθι
σε αυτό το κεφάλαιο θα είναι η πρόωρη συνταξιοδότηση και κυρίως για τους
ασφαλισμένους κατά την περίοδο 1983 – 1993:

Κι εδώ οι αλλαγές σχεδιάζεται να γίνουν σταδιακά και σε βάθος χρόνου.

Η σύγκριση με άλλες χώρες

Ο ΟΟΣΑ σημειώνει για την Ελλάδα ότι το δικαίωμα για πλήρη σύνταξη θεμελιώνεται
σχετικά εύκολα, στη χειρότερη περίπτωση έπειτα από 35 έτη υπηρεσίας, όταν στη
Γαλλία απαιτούνται 38 χρόνια υπηρεσίας, στη Γερμανία 40 και στην Ολλανδία 49
έτη υπηρεσίας.

Επίσης επισημαίνεται από τον ΟΟΣΑ ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εξαιρετικά ευνοϊκές
προϋποθέσεις συνταξιοδότησης των γυναικών, ιδιαίτερα όσων έχουν ανήλικα
παιδιά.

Η έκθεση Σπράου προτείνει, μεταξύ άλλων, την εξάλειψη αντικινήτρων παραμονής
στην εργασία (π.χ. εργασία συνταξιούχων, συντάξεις άνω του 100%), την εξέταση
περιπτώσεων συνταξιοδότησης χωρίς όριο ηλικίας, την εξέταση περιπτώσεων
ειδικής μεταχείρισης μητέρων κ.ά. Στη ίδια έκθεση επισημαίνεται ότι είναι
σημαντικότερο να εξαλειφθούν τα κίνητρα για πρόωρη συνταξιοδότηση πριν
προχωρήσει κανείς σε βίαιες αλλαγές ορίων ηλικίας. Χαρακτηριστικά τονίζεται
ότι η μέση ηλικία συνταξιοδότησης στο ΙΚΑ έχει τα τελευταία χρόνια μια ελαφρά
πτωτική τάση.

Ο μέσος όρος υποκρύπτει μια σαφή αύξηση των ατόμων που συνταξιοδοτούνται πριν
από τα 60. Παράλληλα, το προσδόκιμο επιβίωσης ενός άνδρα στην ηλικία των 60
ετών έχει αυξηθεί από 77 το 1970 σε 79,5 χρόνια, ενώ για τις γυναίκες από 79
σε 82,3 χρόνια και αναμένεται περαιτέρω θεαματική βελτίωση.

Διαβεβαιώσεις Ρέππα ότι δεν θα θιγούν συντάξεις και ώριμα ασφαλιστικά
δικαιώματα

Δημ. Ρέππας, υπουργός Εργασίας – Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Δεν θα επανεξεταστούν όσες συντάξεις ήδη χορηγούνται

Τη διαβεβαίωση ότι δεν τίθεται ζήτημα επανεξέτασης όσων συντάξεων ήδη
χορηγούνται στους δικαιούχους έδωσε χθες στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας κ. Δ. Ρέππας.

“Θα σεβαστούμε όλους όσους έχουν ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα”, τόνισε
κατηγορηματικά ο υπουργός κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου για
τον εκσυγχρονισμό του ΙΚΑ, το οποίο ψηφίσθηκε κατά πλειοψηφία από τη Βουλή.
Και πρόσθεσε ότι η προσέγγιση μέσα από τον διάλογο για το Ασφαλιστικό θα γίνει
έτσι που “να οδηγηθούμε σ’ ένα σύστημα οικονομικά βιώσιμο και κοινωνικά
δίκαιο”.

Στις επισημάνσεις αυτές επιδόθηκε ο κ. Δ. Ρέππας, απαντώντας σε παρατήρηση
του βουλευτή της Ν.Δ. κ. Ν. Κακλαμάνη για τα όσα πρόσφατα δήλωσε ο υφυπουργός
Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Ρ. Σπυρόπουλος σχετικά με τα όρια
συνταξιοδότησης των γυναικών εν όψει του νέου Ασφαλιστικού.

Ακόμη ο κ. Δ. Ρέππας διέψευσε ότι υπάρχει αντιπαράθεση ανάμεσα στον υπουργό
Υγείας και τη διοίκηση του ΙΚΑ αναφορικά με την Πρωτοβάθμια Υγεία. Και
διευκρίνισε ότι η Πρωτοβάθμια Υγεία θα υπαχθεί στο ΕΣΥ και πως ο σχετικός
διάλογος θα αρχίσει στις αρχές του 2002. Την ανάγκη να σταματήσει η Υγεία να
“διαφεντεύεται από τις αρμοδιότητες τεσσάρων υπουργείων”, υπογράμμισαν οι κ.κ.
Κ. Γείτονας και Φρ. Παπαδέλλης, οι οποίοι έχουν “περάσει” από την πολιτική
ηγεσία του υπουργείου Υγείας.

Ο κ. Δ. Ρέππας απάντησε ότι στην κατεύθυνση αυτή κινείται και το νομοσχέδιο
για τον εκσυγχρονισμό του ΙΚΑ, ενώ έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη σύσταση κλάδου
Υγείας και στον ΟΓΑ.

Τέλος, ο υπουργός Εργασίας αποδέχθηκε προτάσεις βουλευτών και απέσυρε διάταξη
από το νομοσχέδιο που προέβλεπε την υποχρεωτική ασφάλιση στον Οργανισμό
Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών εκείνων των αγροτών από μικρές περιοχές που
ασκούν παράλληλα και άλλη δραστηριότητα, όπως και των επαγγελματοβιοτεχνών που
ασκούν δραστηριότητες σε χωριά κάτω των 2.000 κατοίκων.