Αερο – ζημίες 120 δισ.

Η πρόσφατη αναγγελία αναστολής της λειτουργίας της ιδιωτικής αεροπορικής
εταιρείας Axon Airlines του Ομίλου Λιακουνάκου, τη στιγμή μάλιστα που
διεκδικούσε την Ολυμπιακή Αεροπορία, για πολλούς ήταν «κεραυνός εν αιθρία».
![]() |
Όμως, σε όσους ασχολούνται με τις αερομεταφορές το «λουκέτο» της Axon δεν
προκάλεσε έκπληξη.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η απελευθέρωση των αερομεταφορών
χτύπησε την πόρτα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην ελληνική αγορά των
αερομεταφορών άνοιξε «ο κύκλος των χαμένων αεροπορικών εταιρειών». Μαζί με την
εταιρεία Axon που έκλεισε πρόσφατα, από το 1995 μέχρι σήμερα έχει ανασταλεί η
λειτουργία συνολικά 18 ιδιωτικών αερομεταφορέων που άφησαν πίσω τους χρέη και
ζημίες άνω των 120 δισ. δραχμών.
Πρώτη από όλους τους ελληνικούς ιδιωτικούς αερομεταφορείς έβαλε λουκέτο, τον
Μάρτιο του 1995, η εταιρεία SEEA που εκτελούσε δρομολόγια προς το Λονδίνο και
συνεργαζόταν με τη Virgin Atlantic. Ακολούθησαν τον ίδιο χρόνο οι Κρητικές
Αερογραμμές (Cretan Airlines), που είχαν συσταθεί από περίπου 15
μεγαλοξενοδόχους της Κρήτης και εκτελούσαν πτήσεις τσάρτερ στην Ευρώπη. Την
ίδια μοίρα είχαν μέχρι το 1999 άλλες οχτώ μικρές εταιρείες που εκτελούσαν
πτήσεις τσάρτερ είτε με μικρά αεροπλάνα είτε με ελικόπτερα. Στα τέλη του 2000
σειρά είχε η Air Greece, θυγατρική εταιρεία των Μινωικών Γραμμών που εκτελούσε
πτήσεις τόσο στις γραμμές εσωτερικού όσο και στις γραμμές εξωτερικού, η οποία
απορροφήθηκε από την Aegean Airlines. Άδοξο ήταν στις αρχές του χρόνου και το
τέλος της εταιρείας Air Manos που ξεκίνησε δρομολόγια με ενοικιαζόμενα
αεροσκάφη της εταιρείας Avionic Air Services, από Αθήνα και Θεσσαλονίκη προς
διάφορα νησιά του Αιγαίου. Σημειώνεται ότι εντός του 2001 έκλεισαν συνολικά
επτά ιδιωτικές αεροπορικές εταιρείες, με τελευταία την Axon.
Την ίδια στιγμή στην ελληνική αγορά αερομεταφορών εξακολουθούν να
δραστηριοποιούνται άλλες 13 εταιρείες, εκ των οποίων οι τρεις ανήκουν στον
όμιλο της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Όπως εκτιμούν έμπειρα στελέχη της ελληνικής
αγοράς αερομεταφορών, οι εξελίξεις στην Ο.Α. θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό τα
μεγέθη των μεριδίων αγοράς που θα καταλάβουν οι μικρότερες ιδιωτικές, που ήδη
αναζητούν συνεργασίες εντός και εκτός Ελλάδος.
Είναι σαφές, αναφέρουν, πως η βιωσιμότητα ορισμένων από τις ήδη υπάρχουσες
εταιρείες θα κριθεί σε πολλά επίπεδα: στο εύρος της κεφαλαιουχικής τους βάσης,
στην επάρκεια του μάνατζμεντ και στην εμπορική πολιτική που θα ακολουθήσουν.
Κυρίως, όμως, η βιωσιμότητα των επιχειρηματικών σχημάτων που «πετούν στα
σύννεφα» θα κριθεί από τις εξελίξεις και την πορεία της Ολυμπιακής Αεροπορίας.














