ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Κατάπληκτοι, όπως οι Ταλιμπάν

«Δεν ξέρω πώς να φτιάξω μια καρδιά. Μόλις μάθουμε όμως να μετατρέπουμε
βλαστικά κύτταρα σε καρδιακούς μυς, θα είναι εύκολο». Ρόλαντ ΜακΚέι, ειδικός
για τα βλαστοκύτταρα.

Συμφωνία της Βόννης: η πρώτη ανθρώπινη κλωνοποίηση (από την «Ιντιπέντεντ»)

Η επιστήμη προχωρεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Μόλις το 1998 έμαθαν οι βιολόγοι
πώς να καλλιεργούν εμβρυακά βλαστικά κύτταρα στο εργαστήριο. Μόλις το 1999
βρέθηκαν βλαστικά κύτταρα στον εγκέφαλο, μόλις το 2000 ανακαλύφθηκαν στο
δέρμα. Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος, που υπολογιζόταν ότι θα
χρειαστεί έναν αιώνα, ανακοινώθηκε από τον Κρεγκ Βέντερ τον Ιούνιο του 2000.
Και την περασμένη Κυριακή έγινε γνωστό ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, ο άνθρωπος
έκανε ένα αποφασιστικό βήμα προς την τεχνητή σύλληψη ανθρώπινης ζωής χωρίς
γονιμοποίηση ­ έστω κι αν κανένα από τα έμβρυα που κλωνοποίησε η εταιρεία ACT
δεν κατάφερε να ζήσει. Αμφιβάλλει κανείς ότι η ημέρα που θα πραγματοποιηθεί
ανθρώπινη κλωνοποίηση για αναπαραγωγικούς σκοπούς είναι πολύ κοντά;

Ας μην έχουμε αυταπάτες, γράφει ο Φρανκ Σίρμαχερ στη Φρανκφούρτερ
Αλγκεμάινε Τσάιτουνγκ. Την ώρα που η Δύση πολεμά στο Αφγανιστάν για να
υπερασπιστεί τις πολιτιστικές της αξίες, οι έρευνες που πραγματοποιούνται στα
εργαστήριά της απειλούν να ανατρέψουν την ηθική και κοινωνική εικόνα που έχει
για τον κόσμο. Μερικοί από μας μπορεί να ξυπνήσουμε απ’ αυτή την επιστημονική
και τεχνολογική επανάσταση όπως ακριβώς ξύπνησαν οι Ταλιμπάν αντικρύζοντας τον
σύγχρονο κόσμο: κατάπληκτοι, αποπροσανατολισμένοι, χαμένοι σε ένα σύστημα που
έπαψε να θεωρεί κεντρική του αξία την ανθρώπινη ζωή.

Ο Γαλιλαίος απομάκρυνε τη Γη από το κέντρο του σύμπαντος. Τώρα, ο ίδιος ο
άνθρωπος (αυτο)απομακρύνεται από το κέντρο της εξέλιξης ­ και μάλιστα με δική
του πρωτοβουλία. Ας μην τρίβουμε τα μάτια μας βλέποντας γενειοφόρους
πολεμιστές με τουρμπάνια και γυναίκες με μπούρκα. Πολύ σύντομα θα κάνουν για
μας την ίδια κίνηση οι απόγονοί μας. Το γεγονός ότι μάθαμε να είμαστε
ανεκτικοί δεν μας προστατεύει από τις τρομακτικές εξελίξεις της σύγχρονης
βιολογικής εποχής. Αργά ή γρήγορα, η ανθρωπότητα θα ολοκληρώνει σε πολύ μικρό
χρόνο διαδικασίες για τις οποίες η φύση χρειάζεται 100.000 χρόνια. Ακόμη και η
μίμηση της φύσης είναι ένα πολύ μικρό βήμα σε σύγκριση με αυτά που μας
περιμένουν.

Στον εικοστό αιώνα, ο άνθρωπος τροποποίησε ριζικά το περιβάλλον που ελέγχει τη
φυσική επιλογή. Σήμερα, μεταποιούμε τα γονίδια επί των οποίων δρα η φυσική
επιλογή. Η ανθρώπινη βιολογία δεν καθορίζεται πλέον από τη φύση, αλλά από τον
άνθρωπο. Πώς θα είναι άραγε μια κοινωνία που ένα μέρος των καρπών της, με τη
μορφή εμβρύων, θα μπορεί να τα χρησιμοποιεί ως «ανταλλακτικά», και τα υπόλοιπα
θα τα σχεδιάζει κατά βούληση, αν δεν τα πετά στα σκουπίδια; Πώς θα είναι ένας
κόσμος όπου θα μπορούν να κλωνοποιούνται ακόμη κι εκείνοι που, για να κρύψουν
τη δική τους ηλιθιότητα, χαρακτηρίζουν ηλίθιους αυτούς που ξεχωρίζουν;