ΔΡΟΜΟΙ

Η διάσκεψη…

… για το μέλλον του Αφγανιστάν αρχίζει σήμερα, αν όλα πάνε καλά. Το γεγονός
πως γίνεται στη Βόννη θεωρείται επιτυχία της Ευρώπης. Όμως και η Ευρώπη θα
κάνει σε δύο εβδομάδες στο Βέλγιο μια δική της πολύ σημαντική διάσκεψη. Άραγε,
οι δικές της αντιμαχόμενες παρατάξεις θα μπορέσουν να συμφωνήσουν όπως οι
αφγανικές; Η σύγκριση βέβαια μοιάζει παράδοξη ή, όπως λένε σε τέτοιες
περιπτώσεις, «προβοκατόρικη». Γιατί είναι ανώφελο να ξοδέψουμε εδώ λόγια για
να δείξουμε τις διαφορές. Πάντως, δεν πάνε πολλά χρόνια, μόλις 56 (δηλαδή ούτε
ένα δευτερόλεπτο μέσα στα βάθη του ιστορικού χρόνου), που οι ευρωπαϊκές
«φυλές» σφάζονταν μεταξύ τους με αγριότητα και ευχαρίστηση όχι κατώτερες από
εκείνες των Παστούν ή των Ουζμπέκων.

Οι διαφορές…

… ανάμεσα στα ευρωπαϊκά «κράτη-φυλές» έχουν εξυψωθεί σήμερα σε πολιτικές,
μέσα σε ένα πλαίσιο που το αποδέχονται όλοι. Μα, έστω και έτσι, δεν παύουν να
είναι σοβαρές και σε ορισμένες περιπτώσεις ανησυχητικές. Κάποτε υπήρχαν δύο
τέτοιες χώρες, η Γαλλία και η Γερμανία, που αποτελούσαν την ευρωπαϊκή
«ατμομηχανή». Άλλες χώρες έμπαιναν πίσω τους στον συρμό και άλλες έμεναν στην
άκρη, όπως η Βρετανία. Η Γαλλία έχει σήμερα δύο φυλάρχους, τον δεξιό Σιράκ και
τον αριστερό Ζοσπέν, που δεν βλέπουν το ευρωπαϊκό μοντέλο με το ίδιο μάτι.
Κανείς από τους δύο δεν μιλάει την ίδια γλώσσα με τον Γερμανό φύλαρχο Σρέντερ,
που κάθε τόσο βασανίζεται από τους πονοκεφάλους του Πράσινου υποφυλάρχου
Φίσερ. Στη Ρώμη, ο Μπερλουσκόνι γλυκοκοιτάζει πιο πολύ τη Μαδρίτη και το
Λονδίνο παρά το Παρίσι και το Βερολίνο. Στο Λονδίνο, ο Μπλερ ποτέ άλλοτε δεν
αγκάλιασε τόσο σφιχτά το ευρώ, μολονότι κανείς δεν ξέρει ακόμη πότε και πώς θα
το βάλει στην τσέπη των Βρετανών.

Οι διαφωνίες…

… στον ευρωπαϊκό χώρο, γράφει ο Άλντο Ρίτσο στην εφημερίδα «Λα Στάμπα»,
αναδείχθηκαν για άλλη μια φορά μέσα από τις διαφορετικές στάσεις στον πόλεμο
που εξαπέλυσε η Αμερική στο Αφγανιστάν ­ ακόμη και μέσα από τους διαφορετικούς
τρόπους που οι ευρωπαϊκές χώρες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στους
Αμερικανούς. Έτσι και οι αφγανικές εθνότητες όλες αναγνώρισαν την αποφασιστική
συμβολή της Αμερικής στη συντριβή των Ταλιμπάν, αλλά…

Οι Ευρωπαίοι…

… θα καταλήξουν βέβαια σε κάποιο συμβιβασμό, τώρα που μπαίνει μπροστά το
ευρώ. Και δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε πως το ίδιο θα κάνουν και οι
αφγανικές εθνότητες, χαμηλώνοντας τους τόνους και περιορίζοντας τους κινδύνους
από την αντιπαράθεσή τους. Απομένει να βρεθεί μια αληθινή ευρωπαϊκή πολιτική
που θα ξεπερνάει τις αντιθέσεις των επιμέρους χωρών. Μόνο μια τέτοια πολιτική
που θα είναι υπεράνω «φυλών» θα μπορέσει να συμβιβάσει τις αντιμαχόμενες
«αφγανικές παρατάξεις», όπου και αν βρίσκονται αυτές, στον απειλητικό κόσμο
που έχουμε μπροστά μας.