ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο Κάνζι διαψεύδει τον Τσόμσκι

Όπως είχε πει και ο Πήτερ Γκάμπριελ: «Είναι σαν να δουλεύεις με ένα παιδί».

Κι όμως: κάνουν πολύ περισσότερα από αυτά (σκίτσο από τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»)

Το πρώτο πράγμα που ζήτησε ο δημοσιογράφος των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς από τον
Κάνζι ήταν να του τραβήξει μια φωτογραφία. Εκείνος όμως αρνήθηκε
κατηγορηματικά και, χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο και τα χέρια του, ζήτησε
σταφύλια. Ο δημοσιογράφος υπάκουσε και ύστερα επανέλαβε το αίτημά του. Ο Κάνζι
τότε δέχθηκε. Το επόμενο αίτημα που του υπεβλήθη ήταν να κατασκευάσει ένα
εργαλείο. Σηκώθηκε, βρήκε δύο πέτρες και άρχισε να τις κοπανάει μέχρι που
έφτιαξε ένα αιχμηρό εργαλείο. Αλλά δεν ήταν ικανοποιημένος. Κοίταξε γύρω του,
είδε μια άλλη πέτρα που του φάνηκε καταλληλότερη, πέταξε αυτό που είχε φτιάξει
και ξεκίνησε πάλι από την αρχή.

Ο Κάνζι ανήκει στην κατηγορία των μπονόμπο ή πυγμαίων χιμπαντζήδων, που είναι
πιο κομψοί, λιγότερο επιθετικοί, λιγότερο «φαλλοκράτες» και έχουν πιο σκοτεινό
πρόσωπο από τους συνήθεις χιμπαντζήδες. Αν και είναι μόλις 21 ετών, έχει γίνει
διάσημος χάρις στην αρθρογραφία των πιο έγκυρων εντύπων, από το ΤΙΜΕ
και την Encyclopaedia Britannica μέχρι το Science και το
Nature. Δεν είναι και λίγο, άλλωστε, να διαψεύδεις έναν ολόκληρο
Τσόμσκι. Ήδη από τη δεκαετία του ’60, ο καθηγητής Γλωσσολογίας του ΜΙΤ είχε
απορρίψει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό κάποιων ερευνητών ότι οι πίθηκοι
μπορούν να μιλήσουν, υποστηρίζοντας ότι το μόνο που κάνουν είναι να μιμούνται
τις κινήσεις των ανθρώπων με σκοπό να εξασφαλίζουν τροφή. Η διαμάχη είχε λάβει
κωμικές διαστάσεις, αφού ένας καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια,
ο Χέρμπερτ Τέρας, ήταν τόσο σίγουρος ότι ο χιμπαντζής του θα μιλήσει ώστε τον
είχε ονομάσει «Νιμ Τσίμπσκι». Σύντομα όμως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις
έρευνές του. Κι έρχεται τώρα ο Κάνζι και η κατά έξι χρόνια μικρότερή του
Πανμπανίσα να ταράξουν πάλι τα νερά. Η Πανμπανίσα συνεργάζεται μάλιστα και με
τον Πήτερ Γκάμπριελ, αποδεικνύοντας ότι εκτός από δυνατότητες επικοινωνίας
διαθέτει και μουσικό αυτί…

Οι χαρισματικοί μπονόμπο ζουν στο Κέντρο Γλωσσολογικών Ερευνών του
Πανεπιστημίου της Τζόρτζια, το οποίο είναι κλειστό για το κοινό ώστε να μην
ενοχλούνται τα ζώα. Οι υπεύθυνοι του Κέντρου, με επικεφαλής τη Σου
Σάβατζ-Ράμπω, επικοινωνούν μαζί τους με τη βοήθεια ενός πληκτρολογίου με 256
σύμβολα, το καθένα από τα οποία είναι ένα αυθαίρετο γεωμετρικό σχήμα που
αντιστοιχεί σε μια αγγλική λέξη. Η Πανμπανίσα και η παρέα της εκφράζονται
χρησιμοποιώντας τόσο το σώμα τους όσο και το πληκτρολόγιο. Δεν λείπουν και οι
στιγμές έντασης. Μια μέρα, η Σάβατζ-Ράμπω επιχείρησε να πείσει τον Κάνζι να
διαβιβάσει τα αιτήματα της Πανμπανίσα σε ένα λιγότερο ώριμο χιμπατζή. Ο
τελευταίος θύμωσε και άρχισε να την κτυπά. Τότε μπήκε στη μέση ο Κάνζι για να
τους χωρίσει. Βρισκόταν σε απόγνωση, είχε σηκώσει τα χέρια ψηλά κι έκανε ό,τι
μπορούσε για να φέρει την ειρήνη. Ίσως θα ήταν χρήσιμος και στο αφγανικό μέτωπο.