ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Η επόμενη ημέρα

Τελειώσαμε λοιπόν με τους Ταλιμπάν και τον Μπιν Λάντεν; Σύμφωνα με τον κ.
Μπους, «δεν γνωρίζουμε πόσο θα κρατήσει ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας. Ίσως
χρειαστούν δέκα χρόνια». Και για του λόγου το αληθές, οι βομβαρδισμοί
συνεχίζονται, άμαχοι σκοτώνονται και προχωρεί η ισοπέδωση μιας φτωχής και
κατεστραμμένης χώρας.
Όλο αυτό το αίμα και τα δάκρυα, για να συλληφθεί ο Μπιν Λάντεν! Θέλουν όμως
πράγματι οι Αμερικανοί τον Μπιν Λάντεν «νεκρό ή ζωντανό»; Μήπως τον
χρειάζονται ζωντανό και άφαντο, όπως και τον Σαντάμ Χουσεΐν, για να
δικαιολογείται ο τρομοκρατικός πόλεμος χάριν της κοσμοκρατορίας των ΗΠΑ;
Τι πέτυχαν λοιπόν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους; Να αποσταθεροποιήσουν ακόμα
περισσότερο τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, ξυπνώντας εθνικισμούς και
φονταμενταλισμούς και δημιουργώντας ένα νέο κουβάρι αντιθέσεων: ΗΠΑ – Ρωσία,
σύμμαχοι στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, και στο βάθος εχθροί. Ιράν,
Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Ινδία, Τουρκία, καθεμιά απ’ αυτές τις χώρες να
αγωνίζεται για να προεκτείνει την επιρροή της στη στρατηγική περιοχή του
πολέμου. Όξυνση των εσωτερικών αντιθέσεων στις μουσουλμανικές χώρες, νέοι
νεκροί, και κίνδυνοι εμφυλίων πολέμων. Και τελικό αποτέλεσμα: οι νέες
αντιθέσεις, τα νέα προβλήματα και οι ταπεινώσεις θα γεννήσουν νέους
τρομοκράτες!
Και όμως η τρομοκρατία θα μπορούσε πράγματι να αντιμετωπιστεί με μια πολιτική
εξάλειψης (ή έστω μείωσης) των σημερινών εκρηκτικών αντιθέσεων (βλ. το άρθρο
μου «ΤΑ ΝΕΑ», 26/10/01). Όμως οι ΗΠΑ επέλεξαν τον πόλεμο, συνεπείς στην
πολιτική τους. Πόλεμοι της Νέας Τάξης: Οι πόλεμοι αυτοί έχουν ορισμένα νέα
χαρακτηριστικά. Μετά την κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, οι ΗΠΑ
έμειναν χωρίς αντίπαλο. Χρησιμοποίησαν λοιπόν την τρομερή πολεμική μηχανή τους
για να εξολοθρεύσουν τους αντιπάλους τους από αέρος, χωρίς δικά τους ανθρώπινα
θύματα. Η νέα πρακτική εφαρμόστηκε ως γνωστόν στο Ιράκ, όπου τα τεθωρακισμένα
συμπλήρωσαν το έργο των αεροπορικών βομβαρδισμών, εκμηδενίζοντας την «τρομερή
πολεμική μηχανή» (;) του Σαντάμ Χουσεΐν. Ακολούθησε η Γιουγκοσλαβία. Το
τρομοκρατικό κτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου έδωσε το ζητούμενο πρόσχημα στις ΗΠΑ
για να προεκτείνουν τις πολεμικές επεμβάσεις τους, μετά τον Κόλπο, και προς
την Κεντρική Ασία. Το κέρδος αυτών των «ανθρωπιστικών βομβαρδισμών» είναι
πολλαπλό: Δημιουργούμε εξωτερικούς εχθρούς για να δικαιολογούμε τον πόλεμο,
καταρρακώνουμε κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, και δίνουμε δουλειά στις
πολεμικές βιομηχανίες, αντιμετωπίζοντας έτσι, έστω και μερικώς, την ύφεση και
την κρίση της οικονομίας.
Για τον πόλεμο του Κόλπου, πέτυχαν την τυπική συναίνεση του υποχείριου ΟΗΕ.
Για τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας δεν ρώτησαν κανέναν. Διατύπωσαν μάλιστα και
το «δόγμα» ότι μια ομάδα κρατών έχει το δικαίωμα να βομβαρδίζει και να
εξαπολύει πολέμους κατά το δοκούν «χάριν των αξιών». Το δόγμα αυτό εφαρμόστηκε
και στην περίπτωση του Αφγανιστάν, όπου οι ιμπεριαλιστικές ύαινες άρχισαν να
βομβαρδίζουν έναν λαό χωρίς πάλι να ρωτήσουν κανένα.
Αυτά για τους «εξωτερικούς εχθρούς», σήμερα οι Ταλιμπάν, πάγια το Ιράκ, αύριο
ίσως η Λιβύη, η Κούβα, οποιαδήποτε χώρα θελήσει να ασκήσει δική της πολιτική
ανεξαρτησίας. Να αντισταθεί στη λαίλαπα της κεφαλαιοκρατικής παγκοσμιοποίησης.
Όμως ταυτόχρονα με τον εξωτερικό, πρέπει να αντιμετωπισθεί και ο «εσωτερικός
εχθρός»: Στην Ε.Ε. η Συνθήκη του Σένγκεν διεθνοποίησε τον χαφιεδισμό και
συνέβαλε στη μετατροπή της Ευρώπης σε «φρούριο». Ακολούθησαν οι διάφοροι
«τρομονόμοι» που έχουν ως στόχο να πατάξουν κάθε κίνηση διαμαρτυρίας και
αντίστασης στον νεο-φιλελευθερισμό και στους νεο-ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Και η κυβέρνηση πλειοδοτεί με τη συμμετοχή της χώρας μας στον ευρωστρατό και
την ευρωαστυνομία. Τέλος, με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και έκδοσης, οι
χώρες της Ευρώπης (και η Ελλάδα κατά παράβαση του άρθρου 5 του Συντάγματος) θα
εκδίδουν ακόμα και δικούς τους πολίτες στις ΗΠΑ, όπου θα τους περιμένει η
ηλεκτρική καρέκλα ή η θανατηφόρος ένεση. Και οι ΗΠΑ, με τον «πατριωτικό νόμο»
καταργούν κάθε δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή, ετοιμάζουν έκτακτα στρατοδικεία που
θα αποφασίζουν αμετάκλητα με συνοπτικές διαδικασίες εναντίον πολιτών της χώρας
αυτής και αλλοδαπών, απόφαση της CIA επιτρέπει τη δολοφονία «τρομοκρατών»
κ.λπ.
Χάριν της πάταξης της «τρομοκρατίας» η ανθρωπότητα επιστρέφει στην εποχή των
αυτοκρατοριών του Αττίλα, του Τζένγκινς Χαν, ακυρώνοντας ό,τι πέτυχε ως
ατομικά δικαιώματα και διεθνές δίκαιο. Ελπίδα; Η αντίσταση των λαών.
Ο Ευτύχης Μπιτσάκης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.













