ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Το τρίπτυχο του… φραπέ

Και ενώ ζούμε τους τελευταίους δύο μήνες την αίσθηση ότι περάσαμε σε μια άλλη
εποχή ­ λες και η 11η Σεπτεμβρίου ήταν το πραγματικό μιλένιουμ ­ ορισμένοι σε
αυτή τη μικρή «ευρωπαϊκή» χώρα δείχνουν να μην τους έχει αγγίξει τίποτα μέσα
στον μικρόκοσμό τους. Ηλεκτρονική τεχνολογία, ΟΝΕ, 21ος αιώνας, λες και τίποτα
δεν έχει περάσει πάνω από την ακούνητη, διαχρονική, αθάνατη ελληνική
γραφειοκρατία. Το «ιδεολογικό τρίπτυχο» της… τυρόπιτας, του φραπέ και του
αιώνιο τσιγάρου στο χέρι, συνεχίζει να θριαμβεύει σε κάθε δημόσια ­ και μη ­
«υπηρεσία» (μάλλον πρέπει να αλλάξει η ερμηνεία της λέξης στο επόμενο λεξικό
Μπαμπινιώτη…).

Περίπτωση 1η (τράπεζα): Ο ευυπόληπτος οικογενειάρχης είχε λάβει ­ και
ξεπληρώσει πριν από τρία χρόνια ­ δάνειο από τράπεζα. Προ ημερών χρειάστηκε να
ξαναζητήσει δάνειο από άλλη τράπεζα, αλλαά εισέπραξε κατηγορηματική άρνηση.
Όπως διαπίστωσε, η πρώτη τράπεζα είχε «ξεχάσει» να ενημερώσει ως όφειλε τη
διατραπεζική υπηρεσία «Θηρεσίας» για την εξόφληση του πρώτου δανείου. Κάθε
αντίρρησή του, ως ανώνυμου πολίτη, έπεσε στο κενό.

Περίπτωση 2η (Εφορία): Πληρώσαμε τον Ιούνιο, ως νομοταγείς φορολογούμενοι,
πάρ’ αυτα το ποσό που μας διέταξε η Εφορία. Λόγω, όμως, της συμπληρωματικής
δήλωσης, είχαμε τελικώς λαμβάνειν κάποια χρήματα από τα πληρωθέντα. Πήγαμε
λοιπόν στην Εφορία ­ Νοέμβριο πια μήνα ­ για να τα εισπράξουμε. «Δεν μας έχει
στείλει η τράπεζα τη βεβαίωση ότι πληρώσατε», η απάντηση. Επιδείξαμε αφελώς
την απόδειξη της πληρωμής – κατάθεσής μας στην εφοριακή υπάλληλο. «Δεν μ’
ενδιαφέρει», η «ευγενής» απόκριση. «Ξαναελάτε τον άλλο μήνα και βλέπουμε…».

Περίπτωση 3η (ΙΚΑ): Ο νέος συνάδελφος προσκομίζει στο ΙΚΑ της περιοχής του τη
βεβαίωση για τις εισφορές του. Ο υπάλληλος ζητά την καρτέλα με τα παραδοσιακά
ένσημα και δεν ενδιαφέρεται για τις απέλπιδες προσπάθειες του «θύματος» να του
εξηγήσει ότι τώρα τα «ένσημα» είναι ηλεκτρονικά. Δεν δέχθηκε, στη δεύτερη
επίσκεψη του ασφαλισμένου, ούτε τη βεβαίωση των οικονομικών υπηρεσιών της
εφημερίδας («αφού δεν την υπογράφει ο ίδιος ο εκδότης»!). Οι προσπάθειες
έφθασαν έως και την κεφαλή του ευαγούς ασφαλιστικού ιδρύματος. Σας πληροφορώ
ότι ούτε αυτή κατόρθωσε να λύσει τον γόρδιο δεσμό της γραφειοκρατίας. Ο
συνάδελφος ικέτευσε, ηττημένος πλέον, τον εκδότη του να ασχοληθεί προσωπικώς
με τη βεβαίωσή του (όπερ και τελικώς εγένετο)!

Έλεος, κυριούληδες και κυριούλες μου… Δεν το νιώθετε πια ότι η ζωή είναι
πολύ μικρή για να την περνάμε ανάμεσα σε χαρτούρες, ασημαντότητες, νεύρα και
μίζερες συζητήσεις;