Οι Τούρκοι πήραν πίσω τους 42 λαθρομετανάστες

Για πρώτη φορά ετέθη σε λειτουργία χθες το Πρωτόκολλο Συνεργασίας μεταξύ
Ελλάδας και Τουρκίας που υπεγράφη πρόσφατα από τους υπουργούς Εξωτερικών των
δύο χωρών στην Αθήνα.

Έτσι, όταν τα ξημερώματα εντοπίστηκε στην οριογραμμή Κω – Τουρκίας από
περιπολικό σκάφος του Λιμενικού ιστιοπλοϊκό, στο οποίο επέβαιναν 42
λαθρομετανάστες, οι λιμενικοί ενημέρωσαν την Τουρκική Ακτοφυλακή και λίγη ώρα
αργότερα η ακταιωρός οδήγησε το ιστιοπλοϊκό στο λιμάνι της Αλικαρνασσού.

Ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Γιώργος Ανωμερίτης εξέφρασε χθες την
ικανοποίησή του για την πρώτη συνεργασία, όπως είπε, των δύο κυβερνήσεων στην
αντιμετώπιση του προβλήματος των λαθρομεταναστών.

Όμως τι γίνεται με τους λαθρομετανάστες που συλλαμβάνονται από τους Τούρκους
λιμενικούς και αστυνομικούς; «Καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει για τους
λαθρομετανάστες που φθάνουν στην Τουρκία», λέει η κ. Κβαντς Τσερτ από την
Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη.
«Συνήθως δεν μαθαίνουμε καν τι γίνεται ή το μαθαίνουμε τελευταίοι. Φανταστείτε
ότι το σημερινό (σ.σ.: χθεσινό) συμβάν το μάθαμε από εσάς. Κανένας δεν μας
ενημερώνει».

Όσο για την τακτική που ακολουθείται από τις Τουρκικές Αρχές, «οι συλληφθέντες
μεταφέρονται σε αστυνομικά τμήματα, όπου μπορεί να παραμείνουν για τρεις
εβδομάδες ή και παραπάνω». Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έχουν το
δικαίωμα να επισκεφθούν τους συλληφθέντες, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, παρά
μόνο αν έχουν στα χέρια τους κάποιο επίσημο έγγραφο ή κείμενο δημοσιευμένο σε
εφημερίδα, όπου ν’ αναφέρεται το γεγονός της σύλληψης.

Η επίσκεψη δικηγόρου στους ανθρώπους που συλλαμβάνονται είναι ακόμη πιο
δύσκολη, αφού, όπως λέει η κ. Κβαντς Τσερτ, «για να τους επισκεφθεί δικηγόρος
θα πρέπει να ξέρουμε ένα συγκεκριμένο όνομα που είναι μεταξύ των συλληφθέντων.
Διαφορετικά, δεν μπορούμε να τους δούμε ούτε εμείς ούτε ο δικηγόρος. Δηλαδή,
αν δεν επικοινωνήσει μαζί μας κάποιος δικός τους για να μας πει συγκεκριμένα
ονόματα για τα οποία μπορούμε να ψάξουμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα».

«Για τους υπολοίπους, κανένας δεν ξέρει τι απογίνονται», συνεχίζει η κ. Κβαντς
Τσερτ. «Μάλλον παραμένουν για πολλούς μήνες στα αστυνομικά τμήματα, αφού η
τουρκική κυβέρνηση δεν έχει χρήματα για να τους στείλει πίσω στις χώρες
προέλευσής τους».