ΕΓΡΑΨΑΝ

Γιάννης Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για τις αντιδράσεις στην πρόταση της Ά. Διαμαντοπούλου για
την καθιέρωση της αγγλικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας)

«Διότι, κακά τα ψέματα, στην προκειμένη περίπτωση το εξωφρενικό και το
παρανοϊκό δεν είναι η παρόλα της επιτρόπου, αλλά η αντίδραση που προκάλεσε.
Ελληνάρες και γλωσσαμύντορες, όλος ο θίασος της εθνικής μοναξιάς και της
πατριωτικής υπερηφάνειας βγήκε στο παλκοσένικο ­ από κοντά και ο κύριος
Χρήστος, ο οποίος χαρακτήρισε την επίτροπο “μη Ελληνίδα”. Λες κι έχουμε
εκχωρήσει στον κύριο Χρήστο (ή σε κάποιον άλλον…) την πατέντα να ξεχωρίζει
τους Έλληνες από τους μη Έλληνες.

Γιατί αυτή η φοβία; Γιατί αυτή η υπερβολή; Και γιατί αυτός ο εκνευρισμός; Ποια
παγκόσμια μοναδικότητα απειλείται επιτέλους κάθε φορά που κάποιος πάει να πει
κάτι για τη γλώσσα μας ή για τη θρησκεία μας ή για την παράδοσή μας; Ποιος μας
όρισε άπαξ διά παντός τι είμαστε και πώς είμαστε, ώστε να απαγορεύεται διά
ροπάλου κάθε σκέψη αλλαγής ή μεταβολής ή απλής διαφοροποίησης;

Τι είναι αυτό που μας απειλεί για να αντιδρούμε με το παραμικρό σαν τρομαγμένα
ποντίκια; Σε τι είμαστε καλύτεροι από αυτούς που μιλούν αγγλικά για να
συμπεριφερόμαστε ως θιγμένες γεροντοκόρες; Τι απειλείται για να χρειαζόμαστε
τόσους “μπράβους” στην εξώπορτα;»

(«Το Βήμα»)