Το νέο «Τρίγωνο των Βερμούδων»

Στη δύση του ηλίου, όταν τα αεροπλάνα απογειώνονται για την Ευρώπη, είναι
μια ζώνη με πολύχρωμα φώτα. Το πρωί, όταν έρχονται τα αεροπλάνα από την
Ευρώπη, είναι ένα μωσαϊκό από σπίτια, παραλίες, μέγαρα και δρόμους.

Με άλλα λόγια, είναι αρκετά εντυπωσιακό το θέαμα από τον Betty Route, τον
αεροδιάδρομο πάνω από το Λονγκ Άιλαντ που εδώ και δύο χρόνια είναι γνωστός ως
«Διάδρομος του Θανάτου» επειδή καταβροχθίζει αεροπλάνα και ανθρώπινες ζωές.
Ένα καινούργιο «Τρίγωνο των Βερμούδων», δηλαδή, που τροφοδοτεί τον φόβο για το
αόρατο φάντασμα που λέγεται «Ηλεκτρομαγνητική Αλληλεπίδραση».

Με το Αιρμπάς της American Airlines έφτασαν τα τέσσερα τα αεροπλάνα που έχουν
πέσει στην περιοχή από το 1996. Στις 17 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς έπεσε και
συνετρίβη στη θάλασσα ένα Μπόινγκ 747 της TWA που είχε απογειωθεί από το
αεροδρόμιο Κέννεντυ και κατευθυνόταν στο Παρίσι: 230 νεκροί.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1998, ένα McDonnell Douglas της Swissair που είχε
απογειωθεί από το αεροδρόμιο και κατευθυνόταν στη Γενεύη έπεσε στ’ ανοιχτά της
Νέας Σκωτίας: 229 νεκροί. Και στις 31 Οκτωβρίου 1999, ένα Μπόινγκ 767 της
Egyptair που κατευθυνόταν στο Κάιρο συνετρίβη στ’ ανοιχτά των ακτών της
Μασαχουσέτης: 214 νεκροί.

Τα ραδιοκύματα

Ο αριθμός είναι μεγάλος ώστε να πρόκειται για σύμπτωση, λένε οι ειδικοί. Το
περιοδικό «New York Review of Books», άλλωστε, ασχολείται εδώ και χρόνια με τα
περίφημα Hirf (Ραδιοσυχνότητες Υψηλής Έντασης), δέσμες ραδιοκυμάτων που
τυφλώνουν τους μηχανισμούς πλοήγησης, παραπλανούν τους πιλότους και
αχρηστεύουν τα κυκλώματα.

Η «καλή» εκδοχή (αν μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι τέτοιο) μιλά για
συγκρούσεις ασυμβίβαστων σημάτων, που προέρχονται από την κακοφωνία του κόσμου
της υψηλής τεχνολογίας. Η «κακή» εκδοχή αποδίδει μια φονική δύναμη στα
μηχανήματα παρεμβολής παρασίτων που διαθέτουν τα αεροπλάνα και τα πολεμικά
πλοία για να εξουδετερώνουν τα ηλεκτρονικά όργανα του εχθρού.

Γίνεται έτσι κατανοητό γιατί η ανώμαλη παρουσία του Ναυτικού και της
Αεροπορίας σε αυτή τη ζώνη την έχει μετατρέψει σε ένα «Τρίγωνο του Θανάτου».
Είναι αρκετό να περάσει σε μικρή απόσταση ένα αεροπλάνο, καθώς και να υπάρξει
ένας συνδυασμός άλλων παραγόντων, ώστε να συμβεί η καταστροφή, από μια έκρηξη
στο εσωτερικό ενός αεροσκάφους μέχρι την απώλεια ενός φτερού ή ενός κινητήρα.

Τη θεωρία αυτή φαίνεται να την υιοθετούν οι αρχές, αφού αναζητούν εδώ και
χρόνια τρόπους άμυνας απέναντι σ’ αυτόν τον απρόβλεπτο εχθρό. Ένας από τους
τρόπους αυτούς, με τον οποίο οι επιβάτες είναι πλέον εξοικειωμένοι, είναι η
εντολή για απενεργοποίηση των κινητών τηλεφώνων και των ηλεκτρονικών
υπολογιστών. Στην περίπτωση του Αιρμπάς που έπεσε στο Κουίνς, αυτό δεν ήταν αρκετό.