Ουρές στα κουρεία από τους… ελεύθερους τρομοκρατημένους

Με τους στρατιώτες της Βόρειας Συμμαχίας έτοιμους να βαδίσουν κατά της
Καμπούλ, άλλοι από τους κατοίκους της ετοιμάζονται να τους υποδεχτούν με
πανηγυρισμούς και άλλοι θυμούνται με τρόμο την αναρχία που επικρατούσε στην
πόλη πριν από την έλευση των Ταλιμπάν.

Στο κουρείο. Οι Αφγανοί της πόλης Μαζάρ-ι-Σαρίφ ξυρίζουν τα γένια τους, ελεύθεροι πια από τους νόμους των Ταλιμπάν

Ουρές έξω από τα κουρεία κάνουν οι κάτοικοι του, ελεύθερου πια, Μαζάρ-ι-Σαρίφ
για να ξυρίσουν τα γένια τους. Από τα καταστήματα άρχισε να ξανακούγεται
μουσική. Και οι γυναίκες είναι πλέον ελεύθερες να πετάξουν την μπούρκα, που
καλύπτει το σώμα από την κεφαλή έως τα πόδια. Από την περασμένη Παρασκευή, που
η Βόρεια Συμμαχία κατέλαβε την πόλη, οι δρακόντειοι νόμοι των Ταλιμπάν ανήκουν
στο παρελθόν.

Η είσοδος των δυνάμεων της Βορείου Συμμαχίας στην πόλη σήμανε αυτομάτως και
την απελευθέρωσή της από το άγρυπνο μάτι και τη ράβδο της θρησκευτικής
αστυνομίας του υπουργείου για την Προώθηση της Αρετής και την Πρόληψη της
Διαφθοράς. Βασική αποστολή του Σώματος αυτού ήταν η ευλαβική τήρηση των
άτεγκτων κανόνων του καθεστώτος, που ορίζουν την αυστηρή ερμηνεία του Ισλάμ.

Τώρα στους δρόμους περιπολούν μόνον άνδρες της Βορείου Συμμαχίας. Και οι
άνδρες της πόλης, που παλιότερα φυλακίζονταν ακόμη και αν τολμούσαν να
περιποιηθούν λίγο τα γένια τους, τώρα εκμεταλλεύονται τον αέρα ελευθερίας που
φυσά, και τα ξυρίζουν.

Από τα καταστήματα της πόλης, που άλλοτε ήταν επιτρεπτό να πωλούν μόνο
θρησκευτικούς ψαλμούς και πολεμικά εμβατήρια, ακούγεται και πάλι μουσική.
Μέχρι πριν από τρεις ημέρες, το να παίξει κανείς μουσική αποτελούσε έγκλημα
που ετιμωρείτο με δημόσια μαστίγωση, οι κασέτες κομματιάζονταν και οι ταινίες
τους κρέμονταν από τους τηλεφωνικούς στύλους. Σήμερα σε όλα τα εστιατόρια της
πόλης ακούγονται τραγούδια με τη συνοδεία των παραδοσιακών οργάνων της χώρας.

Αλλά και οι καταπιεσμένες γυναίκες της πόλης έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν
χωρίς την μπούρκα, που είχαν επιβάλει διά ροπάλου οι Ταλιμπάν.

Πολλοί από τους κατοίκους της πόλης, πάντως, είναι βέβαιοι πως μέλη της
εθνικής κοινότητας των Παστούν, που αποτελεί την πλειοψηφία στη χώρα,
ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αντίποινα από τους μαχητές της Βορείου Συμμαχίας ­
που στο κύριο μέρος της συντίθεται από Ουζμπέκους και Τατζίκους.

Οι κανονισμοί των Ταλιμπάν απαγορεύουν μεταξύ άλλων τα καλλυντικά, την
τηλεόραση, τις γραβάτες, τη χαρτοπαιξία, τις φωτογραφίες και τη μουσική ­
εκτός από τη θρησκευτική μουσική και τα πολεμικά εμβατήρια. Ακόμη και στο
Κανταχάρ, όμως, προπύργιο του κινήματος των Ταλιμπάν, όπου έχει την κατοικία
του ο ηγέτης τους Μοχάμεντ Ομάρ, τις τελευταίες εβδομάδες δειλά δειλά έχουν
αρχίσει να πωλούνται στους δρόμους κασσέτες και CD, πράγμα αδιανόητο τα
τελευταία πέντε χρόνια. Όπως δηλώνουν μάρτυρες από την πόλη, η θρησκευτική
αστυνομία έχει πρακτικά εξαφανιστεί από την πόλη, έπειτα από τον βομβαρδισμό
του κτιρίου του υπουργείου κατ’ επανάληψη από τα αμερικανικά βομβαρδιστικά τον
περασμένο μήνα.

Πριν από μερικά χρόνια, ο ουρανός «έβρεχε» ρουκέτες, τα νοσοκομεία δεν είχαν
αίμα και μια βόλτα στον δρόμο ισοδυναμούσε με ραντεβού με τον θάνατο.
Συνοπτικές εκτελέσεις, ληστείες και δολοφονίες μέρα-μεσημέρι ήταν στην
ημερήσια διάταξη. Αυτή ήταν η ζωή στην Καμπούλ, όταν κυβερνούσαν οι
μουτζαχεντίν μετά τη νίκη τους επί των Σοβιετικών. Οι κάτοικοι της πόλης τώρα
φοβούνται μήπως συμβούν τα ίδια, αν την κυριεύσουν οι επίγονοί τους που
απαρτίζουν τη Βόρεια Συμμαχία. Τους ίδιους ακριβώς φόβους συμμερίζονται ο
Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους και ο πρόεδρος του Πακιστάν, στρατηγός Περβέζ
Μουσάραφ. Και οι δύο δήλωσαν κατ’ επανάληψη ότι δεν επιθυμούν να πέσει στα
χέρια της Βόρειας Συμμαχίας η αφγανική πρωτεύουσα.

Οι πολέμαρχοι

Τα γεγονότα του Αυγούστου του 1992 θα μπορούσαν να επαναληφθούν. Δεν είχαν
προλάβει καλά καλά να αναδειχθούν νικητές επί των Σοβιετικών, όταν ο Τατζίκος
πολέμαρχος Αχμάντ Σαχ Μασούντ και ο υποστηριζόμενος από το Πακιστάν
Γκουλμπουντίν Χεκματιάρ ανέλαβαν να λύσουν τις διαφορές τους στους δρόμους της
Καμπούλ. Εκείνο το αυγουστιάτικο πρωινό, ο Χεκματιάρ ισοπέδωσε την πόλη με 600
ρουκέτες. Οι κάτοικοι της Καμπούλ γνώρισαν μια παρατεταμένη περίοδο
τρομοκρατίας. Για πολλά χρόνια, οι συμμαχίες μεταβάλλονταν διαρκώς, οι
οπλαρχηγοί άλλαζαν στρατόπεδο, η αναρχία κυριαρχούσε στη χώρα, όπου βασίλευε
μόνο ο νόμος των πολεμάρχων.

Αυτά σταμάτησαν το 1996, όταν με μια επίθεση που δεν κράτησε παρά μόνο λίγες
ώρες, χωρίς σχεδόν να ανοίξει μύτη, οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την πρωτεύουσα, την
οποία ο Μασούντ εγκατέλειπε φεύγοντας για τα βουνά του βορρά.

Το καθεστώς των Ταλιμπάν έχει εγκαταστήσει από χθες σε ολόκληρη την αφγανική
πρωτεύουσα φυλάκια και επιβάλλει ασφυκτικούς ελέγχους, καθώς συνεχίζεται η
προέλαση των δυνάμεων της Βόρειας Συμμαχίας προς Νότον. Ένοπλοι Ταλιμπάν
πραγματοποιούν συνεχείς ελέγχους σε οχήματα και πεζούς αναζητώντας τυχόν όπλα,
δορυφορικά τηλέφωνα και άλλο τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό.

«Για να διαφυλάξουμε την τάξη και την ασφάλεια κάνουμε αυτούς τους ελέγχους,
ώστε να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα καταφέρει να τρυπώσει εδώ κανένας από τους
ενόπλους της αντιπολίτευσης», δήλωσε στο πρακτορείο Ρώυτερ στρατιωτικός στην
Καμπούλ.