ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Μήπως βρίσκομαι στο site της Αφρικής;

Αγαπητέ μου Κώστα,

Αυτή η αποστροφή του λόγου σου στον πολίτη και στον σεβασμό που του οφείλετε
με έκανε να νιώσω πως μάλλον έχω απορροφηθεί από τα ηλεκτρονικά παράθυρα
(βλέπε Ίντερνετ) και βιώνω μία εικονική πραγματικότητα.

Καλώ αυτό το τηλέφωνο της Εφορίας για να ζητήσω να μου αποσταλεί με φαξ
φορολογική ενημερότητα και εδώ κι ένα μήνα κανείς δεν το σηκώνει.

Ζητώ να βρω το δίκιο μου σε «εύλογο χρόνο» κι αν δεν περάσει πενταετία ούτε
έξωση δεν πετυχαίνω.

Τις προάλλες μού ζήτησαν να βοηθήσω για να επιταχυνθεί ένα ραντεβού σε κρατικό
νοσοκομείο. Η επιτάχυνση υπαγορευόταν από ανάγκη και όχι από διάθεση
παράκαμψης της λίστας. Και μη σκεφθεί κανείς να ρωτήσει ποιος το κρίνει. Γιατί
δεν υπάρχει εκεί κανείς αρμόδιος να το κρίνει. Με επιστημονικά τουλάχιστον
κριτήρια. Γιατί με άλλα κριτήρια υπάρχουν πολλοί να το κρίνουν. Αλλά τότε δεν
θα χρειαζόταν καμία παρέμβαση.

Ξεκίνησα να πάω στη δουλειά μου, την ημέρα της βροχής, και χρειάστηκε να
αναβάλλω δύο ραντεβού. Ευτυχώς το κινητό μου είχε σήμα.

Ο μεγαλύτερος εφιάλτης των τυχερών παιδιών που φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία
είναι η απειλή μετεγγραφής τους στο Δημόσιο.

Όσο για το πρωτάθλημα; Πιο «καθαρό» ούτε στη Βραζιλία δεν υπάρχει.

Στα ιατρεία των δημόσιων ταμείων φθάνουν οι ασθενείς πριν ξημερώσει. Και
πληρώνω ασφαλιστικές εισφορές γιατί έχοντας αϋπνία βάφω το σπίτι μου.

Αφού όλοι οι «σπουδαίοι» με βεβαιώνουν πως δεν είναι έτσι ακριβώς η
πραγματικότητα, αναρωτιέμαι μήπως βρίσκομαι στο site της Αφρικής.