30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ GREENPEACE

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα πριν από 40 χρόνια

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Ταξίδια, διακοπές, βουνά, θάλασσα, φίλους και καλές παρέες,
μουσική

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Ταξίδια, διακοπές, βουνά, θάλασσα, έρωτες. Όταν είμαι
ξύπνιος, έναν καλύτερο κόσμο

ΠΕΙΣΜΩΝΕΙ: Με τα περισσότερα από αυτά που με εξοργίζουν

ΑΗΔΙΑΖΕΙ: Με τις βραστές αγκινάρες

Ύστερα από εννέα χρόνια στην Greenpeace και την αποχώρηση του Στέλιου Ψωμά,
o Νίκος Χαραλαμπίδης ανέλαβε τη διεύθυνση του ελληνικού γραφείου. Προσωρινά,
έχοντας όμως θέσει υποψηφιότητα για τη θέση, καθώς… «δεν μπορούσα να κάνω
αλλιώς». Δηλώνει πως όλα τα μέλη της οργάνωσης θα αγόραζαν μετοχές «αν υπήρχε
χρηματιστήριο για τη χαρά, τη φιλία, την ελευθερία, τη φαντασία, το χαμόγελο,
τα δάση, τα πουλιά, τη θαλάσσια ζωή…».

ΕΡ.: Οι πρώτες ημέρες στο τιμόνι της ελληνικής Greenpeace…

ΑΠ.: Ύστερα από εννέα χρόνια σ’ αυτό το πλοίο, έχω την ευθύνη του
καπετάνιου. Το πλήρωμα όμως εγγυάται μια ασφαλή πορεία.

ΕΡ.: Σε τι διαφέρει το διευθυντικό γραφείο;

ΑΠ.: Είναι πιο μεγάλο, δεν έχει συρτάρια. Προσθέτει επιπλέον ευθύνες.

ΕΡ.: Ένας προσωρινός διευθυντής δεν μπορεί να…

ΑΠ.: … Λειτουργεί ως προσωρινός. No time to waste.

ΕΡ.: Θα θέσετε εαυτόν ως υποψήφιο για τη θέση;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Γιατί δεν κατάφερα να το αποφύγω.

ΕΡ.: Ο Στέλιος Ψωμάς άφησε πίσω…

ΑΠ.: Το παράδειγμα της ενεργητικότητας, της αποφασιστηκότητας και της
φαντασίας του.

ΕΡ.: Θα χαρείτε για κείνον αν…

ΑΠ.: Αποκτήσει ελεύθερο χρόνο, ασχοληθεί με τα πράγματα που ήθελε και
παραμείνει κοντά μας.

ΕΡ.: Μια φράση του Στέλιου Ψωμά που παραμένει ως σλόγκαν;

ΑΠ.: «… ακόμη κι αν είναι νόμιμο, είναι ανήθικο». Στη διάρκεια της
κατάληψης των τέως Χημικών Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (1994), νυν Βιομηχανίες
Φωσφορικών Λιπασμάτων.

ΕΡ.: Μια ξεχωριστή στιγμή από το αποχαιρετιστήριο πάρτι;

ΑΠ.: Ατμόσφαιρα συναισθηματικά φορτισμένη που προσπαθούσαμε να τη
διασκεδάσουμε. Δεν ήταν εύκολο.

ΕΡ.: Όταν ο πρώην διευθυντής γίνεται υφυπουργός…

ΑΠ.: Του ευχόμαστε καλή δύναμη και τον αντιμετωπίζουμε όπως κάθε
υφυπουργό.

ΕΡ.: Πώς ξεκίνησε το φλερτ με την οικολογία;

ΑΠ.: Συναντώντας κάτι περίεργα ίχνη σε μια αμμουδιά: τα χνάρια από μια
χελώνα που βγήκε να γεννήσει, στη Ζάκυνθο.

ΕΡ.: Και πότε έγινε έρωτας;

ΑΠ.: Από τότε. Και δεν έχει περάσει ακόμη κρίση.

ΕΡ.: «Προσηλυτίστηκαν» όλοι οι φίλοι σας;

ΑΠ.: Οι φίλοι μου δεν είναι Ταλιμπάν του περιβάλλοντος. Βλέπουν κριτικά
την πορεία μου, με βοηθούν να βελτιωθώ.

ΕΡ.: Πόσα χρήματα κερδίζει ένα στέλεχος της Greenpeace;

ΑΠ.: Αρκετά για να ζει, αλλά όχι και για να ζήσει μια οικογένεια.

ΕΡ.: Και τι μετοχές αγοράζει;

ΑΠ.: Δυστυχώς δεν υπάρχει χρηματιστήριο για τη χαρά, τη φιλία, την
ελευθερία, τη φαντασία, το χαμόγελο, τα δάση, τα πουλιά, τη θαλάσσια ζωή…

ΕΡ.: Η χειρότερη στιγμή μιας συνηθισμένης ημέρας στο γραφείο;

ΑΠ.: Το πρωινό ξύπνημα.

ΕΡ.: Και η καλύτερη;

ΑΠ.: Σχεδόν όλες οι επόμενες.

ΕΡ.: Στα υπουργικά γραφεία ένας ακτιβιστής αισθάνεται…

ΑΠ.: Όταν είναι κρεμασμένος απ’ έξω είναι μια χαρά. Όταν πάει μέσα για
να συζητήσει, ξέρει ότι έχει όλο το δίκιο με το μέρος του.

ΕΡ.: Κρεμασμένος σ’ ένα φουγάρο, φαντάζεστε…

ΑΠ.: …τη Γη σαν ζωγραφιά. Ελπίζω στη δικαίωση και σε μια κούπα ζεστό
καφέ.

ΕΡ.: Ως υπεύθυνος εκστρατειών, ζείτε έντονα…

ΑΠ.: Κάθε στιγμή, κάθε μέρα, όλη μέρα.

ΕΡ.: Από τη θαλάσσια βιολογία, στα γενετικά μεταλλαγμένα. Τι σας
λείπει;

ΑΠ.: Λίγο η θάλασσα.

ΕΡ.: Η εκστρατεία κατά των μεταλλαγμένων σάς έχει προσφέρει…

ΑΠ.: Συγκινήσεις, χαρές, εντάσεις, επιτυχίες, γνωριμίες με αξιόλογους
ανθρώπους…

ΕΡ.: Τι σας ενοχλεί περισσότερο με τους γενετικά μεταλλαγμένους
οργανισμούς;

ΑΠ.: Ότι κάποιοι αποφάσισαν να κερδίσουν από αυτούς, επέλεξαν ότι εμείς
θα τους φάμε και θα τους χρησιμοποιήσουμε, έφτιαξαν το όλο πλαίσιο στα μέτρα
τους και το ονόμασαν «μονόδρομο της ανάπτυξης και σωτηρία για τον
αναπτυσσόμενο κόσμο».

ΕΡ.: Και ποιο αντίθετο επιχείρημα δεν μπορείτε να δεχθείτε;

ΑΠ.: «Θα ταΐσουμε τον κόσμο που πεινάει». Η υποκρισία χωρίς το
παραμικρό φτασίδωμα.