Όρια στα καταναλωτικά δάνεια και το 2002

Ο κίνδυνος του πληθωρισμού και του υπερδανεισμού των νοικοκυριών με
καταναλωτικά δάνεια αναγκάζει την Τράπεζα της Ελλάδος να “παγώσει” τα σχέδιά
της για την πλήρη απελευθέρωση ορίων στην καταναλωτική πίστη. Έτσι, τα ανώτατα
όρια και οι προϋποθέσεις που ισχύουν σήμερα στη χορήγηση καταναλωτικών και
προσωπικών δανείων, προβλέπεται ότι θα παραμείνουν αμετάβλητα, τουλάχιστον και
το 2002, αφού άλλωστε δεν υπάρχει υποχρέωση για κατάργησή τους προς την
Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο φόβος του υπερδανεισμού

Στην απόφαση αυτή έχει καταλήξει η ηγεσία της Τραπέζης της Ελλάδος, η οποία σε
καμία περίπτωση δεν θέλει να διακινδυνεύσει μια πιθανή αναζωπύρωση του
πληθωρισμού, αλλά και μια περαιτέρω μεγάλη αύξηση των χρεών των νοικοκυριών
προς τις τράπεζες από καταναλωτικά δάνεια. Στην Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμούν
ότι η πλήρης απελευθέρωση των ορίων στην καταναλωτική πίστη (8 εκατ. δρχ. στα
καταναλωτικά δάνεια και μέχρι 1 εκατ. δρχ. στην καταναλωτική πίστη) θα
οδηγούσε αφενός σε ακόμη μεγαλύτερους ρυθμούς αύξησης των χορηγήσεων των
δανείων αυτών και αφετέρου σε ισχυρότερες πληθωριστικές πιέσεις στην ελληνική
οικονομία. Παράλληλα, θα έσπρωχνε προς την υπερχρέωση ακόμη περισσότερα
νοικοκυριά της χώρας, γεγονός το οποίο, εκτός από κοινωνικές επιπτώσεις, θα
προκαλούσε τριγμούς και στο τραπεζικό σύστημα. Ήδη, ο ρυθμός αύξησης των χρεών
των νοικοκυριών από καταναλωτικά δάνεια και αγορές με πιστωτικές κάρτες
ξεπερνά το 50% σε ετήσια βάση, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τραπέζης
της Ελλάδος, ποσοστό που θεωρείται ήδη αρκετά υψηλό. Ενδεικτικό είναι ότι τον
Ιούλιο το σύνολο των χρεών των νοικοκυριών από καταναλωτικά δάνεια και αγορές
με πιστωτικές κάρτες ανερχόταν σε 2,2 τρισ. δραχμές, εκ των οποίων το 1,2
τρισ. δρχ. αφορούσε καταναλωτικά και προσωπικά δάνεια.

Στελέχη της Τραπέζης της Ελλάδος τονίζουν ότι η άρση των ορίων στην
καταναλωτική πίστη, στις σημερινές συνθήκες, θα οδηγούσε σε ακόμη μεγαλύτερη
αύξηση των δανείων αυτών. Αυτά θα διοχετεύονταν στην αγορά και θα προκαλούσαν
περαιτέρω πληθωριστικές πιέσεις στην ελληνική οικονομία. Τα ίδια στελέχη
αναφέρουν ότι ο πυρήνας του πληθωρισμού παραμένει ισχυρός στην Ελλάδα, παρά
την πτώση που παρουσιάζει ο τιμάριθμος κατά τον τελευταίο μήνα, η οποία
οφείλεται αποκλειστικά στην καθίζηση των διεθνών τιμών του πετρελαίου μετά την
τρομοκρατική επίθεση στις ΗΠΑ.

Προσοχή στον πληθωρισμό

Προσοχή στον πληθωρισμό αναμένεται να συνιστά και η ενδιάμεση έκθεση της
Τραπέζης της Ελλάδος για την ελληνική οικονομία, η οποία αναμένεται να δοθεί
στη δημοσιότητα εντός του Νοεμβρίου. Στην έκθεση αυτή, η ηγεσία της Τραπέζης
της Ελλάδος θα τονίζει ότι η πτώση του πληθωρισμού στα επίπεδα του 2% θα
πρέπει να παραμείνει πρωταρχικός στόχος της οικονομικής πολιτικής της
κυβέρνησης και το 2002, και θα επισημαίνει ότι οι πληθωριστικές πιέσεις
παραμένουν ισχυρές στην ελληνική οικονομία, παρά την πρόσφατη κάμψη του
γενικού δείκτη τιμών. Σημειώνεται ότι τον Οκτώβριο ο πληθωρισμός αναμένεται να
πέσει στα επίπεδα του 3%, από 3,6% τον Σεπτέμβριο, λόγω της μεγάλης πτώσης των
διεθνών τιμών του πετρελαίου. Οι αιτίες των πληθωριστικών πιέσεων που
εξακολουθούν να υπάρχουν στην ελληνική οικονομία εστιάζονται, σύμφωνα με την
Τράπεζα της Ελλάδος, στα χαμηλά επίπεδα στα οποία έχουν πέσει τα επιτόκια, τα
οποία ευνοούν τον δανεισμό και τη διατήρηση της καταναλωτικής δαπάνης στην
οικονομία σε υψηλά επίπεδα. Επίσης, θεωρείται ότι γενικότερα οι υψηλοί ρυθμοί
ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας ευνοούν την εκδήλωση πληθωριστικών πιέσεων.

Συστάσεις

Στην έκθεσή της η Τράπεζα της Ελλάδος θα συνιστά την άμεση υλοποίηση, χωρίς
άλλες καθυστερήσεις, των διαρθρωτικών αλλαγών στην ελληνική οικονομία, όπως οι
ιδιωτικοποιήσεις και η απελευθέρωση των αγορών, και θα συντάσσεται ουσιαστικά
με τις πρόσφατες εξαγγελίες του νέου υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών κ.
Νίκου Χριστοδουλάκη. Επίσης και η Τράπεζα της Ελλάδος θα προτρέπει την
κυβέρνηση να συνεχίσει την εφαρμογή της πολιτικής σταθεροποίησης και
δημοσιονομικής πειθαρχίας, προχωρώντας σε δραστικές περικοπές των δημοσίων
δαπανών, όχι μόνο για την εξοικονόμηση πόρων αλλά και ως μέσο για τη
συγκράτηση των πληθωριστικών πιέσεων στην οικονομία.