30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΛΕΝΗ ΔΑΣΙΟΥ


ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΠΑΤΡΑΣ
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Πάτρα.
ΖΕΙ: Κάθε μέρα από την αρχή.
ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στη δύναμη της θέλησης.
ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τον κακό εαυτό της και ό,τι τον ξυπνά.
ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Όσο περισσότερο γίνεται.
ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Φιλοσοφία χωρίς άγχος και εφημερίδες με άγχος.
Στην ακμή της «ηλικίας» της, 24 ετών, η Κινηματογραφική Λέσχη της Πάτρας.
Φέτος, διεκδικεί ρεκόρ προβολής κινηματογρα-φικών έργων ποιότητας. Κριτήριο
επιλογής των ταινιών, υποστηρίζει η πρόεδρος της Λέσχης, Ελένη Δάσιου, «να
προωθούν την πολιτιστική πολυμορφία και να αντιστέκονται στον αποικισμό της
οθόνης από την ισοπεδωτική ομοιομορφία του Χόλιγουντ».
ΕΡ.: Κινηματογραφική Λέσχη Πάτρας;
ΑΠ.: Ετών 24, πάνω στην ακμή της. Το «Κάθε Πέμπτη σινεμά στη Λέσχη»
έχει γίνει σύνθημα.
ΕΡ.: Φέτος έχετε ρεκόρ ταινιών;
ΑΠ.: Το ρεκόρ αφορά κυρίως την ποιότητα των 28 ταινιών που θα
προβληθούν, όμως από ό,τι φαίνεται φέτος θα σπάσουμε και το ρεκόρ προσέλευσης
κοινού.
ΕΡ.: Πρώτος κύκλος;
ΑΠ.: Με έμφαση στον έρωτα.
ΕΡ.: Και ο δεύτερος;
ΑΠ.: Άπω Ανατολή, Βόρεια Ευρώπη ό,τι σημαντικό γίνεται στον
κινηματογράφο σε τόπους μακρινούς και άγνωστους.
ΕΡ.: Το κοινό σας;
ΑΠ.: Νεανικό, ευρύ και ενημερωμένο.
ΕΡ.: Το κριτήριο για την επιλογή των ταινιών;
ΑΠ.: Να είναι… άπαιχτες! Ακόμη, προωθώντας την πολιτιστική
πολυμορφία, να αντιστέκονται στον αποικισμό της οθόνης από την ισοπεδωτική
ομοιομορφία του Χόλιγουντ.
ΕΡ.: Αντέχουν τα οικονομικά σας;
ΑΠ.: Ναι, με τη βοήθεια των φίλων μας.
ΕΡ.: Επιχορήγηση από το υπουργείο Πολιτισμού;
ΑΠ.: Ανύπαρκτη και βέβαια αυτό αφορά (δυστυχώς) όλες τις
κινηματογραφικές λέσχες της χώρας.
ΕΡ.: Πολιτική και πολιτισμός;
ΑΠ.: Σχεδόν ασυμβίβαστα. Συνήθως ο πολιτισμός για τους πολιτικούς είναι
μικροπολιτική.
ΕΡ.: Ταινία – κοινό – εισιτήρια;
ΑΠ.: Σε πλήρη αρμονία όσον αφορά την ΚΛΠ, αφού υπάρχει συνδυασμός
εμπορικού και ποιοτικού. Πάντως, η Λέσχη λειτουργεί κυρίως με συνδρομές και
κάρτες διαρκείας.
ΕΡ.: Η μοναδικότητα του κινηματογράφου;
ΑΠ.: Τέχνη (και τεχνολογία μαζί) με αξεπέραστη δύναμη, μια από τις
σημαντικότερες ανακαλύψεις του εικοστού αιώνα.
ΕΡ.: Τηλεόραση και κινηματογράφος;
ΑΠ.: Σχέση αγάπης και μίσους. Για τον θεατή από μόνα τους μια χαρά
είναι και τα δύο, η εμπλοκή του ενός στο άλλο είναι το πρόβλημα, όπως ο
κινηματογράφος με τηλεοπτικό περιεχόμενο.
ΕΡ.: Αγαπημένο ελληνικό φιλμ;
ΑΠ.: «Το βλέμμα του Οδυσσέα», για την ευαίσθητη ματιά του στη ζωή, τα
όνειρα και τις αντιπαλότητες στα Βαλκάνια.
ΕΡ.: Και ηθοποιός;
ΑΠ.: Για Έλληνες ηθοποιούς θα αναφερόμουν σε πληθυντικό αριθμό. Από
ξένους, η Μέριλ Στριπ και για συναισθηματικούς δικούς μου λόγους.
ΕΡ.: Πάτρα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2006;
ΑΠ.: Έχω επιφυλάξεις… Ίσως με πολλή δουλειά…
ΕΡ.: Το Διεθνές Φεστιβάλ;
ΑΠ.: Χαιρόμαστε που βοηθήσαμε στη δημιουργία του, γιατί ήταν μέγιστο
καλλιτεχνικό γεγονός.
ΕΡ.: «Χορός Μεταμφιεσμένων» της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας;
ΑΠ.: Από τις λίγες εκδηλώσεις του πατρινού καρναβαλιού που διατηρούν
τον χαρακτήρα τους μέσα στη μαζικότητα και την εμπορευματοποίησή του.
ΕΡ.: Δημοτικός κινηματογράφος;
ΑΠ.: Δεν θα σταματήσουμε να προσπαθούμε για τη δημιουργία του, για να
πάψει η Πάτρα να ανήκει στη μειοψηφία των πόλεων που στερούνται δημοτικού
κινηματογράφου.
ΕΡ.: Η προσφορά του Πανεπιστημίου;
ΑΠ.: Κυρίως έμψυχη και γι’ αυτό ουσιαστική, αφού από τον χώρο του
προέρχεται μεγάλο μέρος του κοινού μας, από τον πρύτανη μέχρι τους πρωτοετείς
φοιτητές.
ΕΡ.: ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας;
ΑΠ.: Σε αντίστοιχη πορεία με την Κινηματογραφική Λέσχη Πάτρας,
εντυπωσιακά ανοδική. Φίλοι και συνεργάτες μας.
ΕΡ.: Ελληνικό σινεμά;
ΑΠ.: Οι ισχυρισμοί για αναγέννησή του τα τελευταία χρόνια είναι μάλλον
υπερβολικοί.
ΕΡ.: Μελίνα Μερκούρη;
ΑΠ.: Η εξαίρεση σε ό,τι ισχύει για τους πολιτικούς σε σχέση με τον
πολιτισμό.
ΕΡ.: Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;
ΑΠ.: Έχω την αίσθηση ότι γίνεται καλύτερο κάθε χρόνο.













