Η Κεντροαριστερά στο ράφι

Σημίτης, Δαμανάκη. Η κορυφαία στιγμή της Κεντροαριστεράς υπήρξε η επιλογή του Πρωθυπουργού να είναι η κ. Δαμανάκη υποψήφια δήμαρχος Αθηναίων

Ποιος θυμάται την Κεντροαριστερά; Δεν έχουν περάσει ούτε οκτώ μήνες από τότε
που αυτός ο όρος προκαλούσε για τελευταία φορά αναταραχή στο πολιτικό μας
σύστημα. Το τελευταίο δεκαήμερο όμως, αυτή η υπόθεση έδειξε να τελειώνει σε…
δόσεις.

Πρώτα στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, όπου το «όλοι μαζί» από έκφραση αμηχανίας έγινε
«τρόπος ζωής». Στη συνέχεια στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΝ, όπου το 90%
αποδοκίμασε τις πολιτικές απόψεις της κ. Δαμανάκη. Και τέλος στον
ανασχηματισμό, όπου ο κ. Σημίτης, απαλλαγμένος από κάθε εσωκομματική
αμφισβήτηση, σχημάτισε την πιο «κομματική» κυβέρνησή του. Η υπόθεση της
Κεντροαριστεράς μοιάζει να μπήκε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

Άλλες προτεραιότητες

Ορισμένοι, πάντως, θεωρούν ότι απλώς πήρε αναστολή, επειδή αυτό επιβάλλουν οι
συνθήκες: «Είναι γνωστή η εμμονή τού κ. Σημίτη στους στόχους του», αναφέρει
ένα στέλεχος του Φόρουμ της Κεντροαριστεράς. Και προσθέτει: «Απλώς αυτήν τη
στιγμή έχει άλλες προτεραιότητες». Πολλά στελέχη όμως που είτε είναι ακόμα
στον Συνασπισμό είτε κινούνται στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ ΣΥΝ και ΠΑΣΟΚ δεν
κρύβουν την απογοήτευσή τους. «Αυτή η υπόθεση τελείωσε», λένε. Και
επισημαίνουν, ότι στο άρθρο του συμβούλου του Πρωθυπουργού κ. Γιώργου
Πανταγιά, στο «Βήμα», μετά το Συνέδριο, δεν υπήρχε λέξη για την
Κεντροαριστερά: «Το Συνέδριο είχε ως κύρια επιδίωξη να προωθήσει το εγχείρημα
της ανανέωσης και αυτό πέτυχε…», υποστηρίζει ο κ. Πανταγιάς.

Στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ οι θιασώτες της Κεντροαριστεράς περιορίστηκαν σε ρόλο
παρατηρητή. Ο μόνος καλός λόγος που άκουσε ο κ. Νίκος Μπίστης, ένας από τους ­
εκτός ΠΑΣΟΚ ­ πρωτεργάτες του εγχειρήματος, προερχόταν από τα χείλη του του
Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Ωστόσο, σημείωσε με ενδιαφέρον την ομιλία του νέου
γενικού γραμματέα της Κ.Ε. κ. Κώστα Λαλιώτη, ο οποίος σκοπεύει να αναλάβει
ξανά πρωτοβουλίες για διάλογο με όλα τα δημοκρατικά εκσυγχρονιστικά και
προοδευτικά κόμματα, κινήσεις και πρωτοβουλίες πολιτών, καθώς και με όλα τα
πρόσωπα που αναφέρονται σ’ αυτό το ευρύ φάσμα.

Ο κ. Μπίστης έβγαλε τα συμπεράσματά του: «Αυτό που μετράει στην πολιτική είναι
η γλώσσα της δύναμης και των συσχετισμών. Μόνον η συγκρότηση ενός ενιαίου
φορέα των δυνάμεων της ανανεωτικής Αριστεράς, συμπεριλαμβανομένων των
ανανεωτικών δυνάμεων του ΣΥΝ, μπορεί να ελπίζει σε προγραμματική συνεργασία με
το ΠΑΣΟΚ».

Μία εβδομάδα αργότερα, η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ έκαψε συμβολικά
τις γέφυρες στην υπόθεση της Κεντροαριστεράς, αποδοκιμάζοντας την κ. Μαρία
Δαμανάκη. Σε επίπεδο εντυπώσεων το μήνυμα ήταν σαφές.

Η κ. Δαμανάκη υπήρξε το πιο προβεβλημένο στέλεχος του ΣΥΝ που είχε ταχθεί υπέρ
της συγκρότησης της Κεντροαριστεράς, και η καταδίκη της προσωποποιούσε την
καταδίκη της πολιτικής που πρότεινε. «Η θέση της Μαρίας είναι πολύ δύσκολη.

Οι απόψεις της, αλλά και οι απόψεις της μειοψηφίας είναι ξένο σώμα για τον
ΣΥΝ», λένε στο Φόρουμ της Κεντροαριστεράς. Και προσθέτουν:

«Αυτό δυσκολεύει οποιοδήποτε άνοιγμα του ΠΑΣΟΚ σε αυτήν την κατεύθυνση, αφού
πλέον η πλειοψηφία απορρίπτει προγραμματικά οποιαδήποτε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ
σε επιμέρους θέματα».

Εκείνο όμως που απογοήτευσε τους θιασώτες του εγχειρήματος ήταν ο
ανασχηματισμός. Ο πρώην υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Ηλίας Ευθυμιόπουλος, ένα στέλεχος
του Φόρουμ της Κεντροαριστεράς, απομακρύνθηκε από την κυβέρνηση.

Μπήκε βέβαια ο κ. Βούγιας, ο οποίος για πολλούς αντιπροσωπεύει τον ευρύτερο
χώρο της Κεντροαριστεράς. «Ναι, αλλά ο κ. Βούγιας είναι ήδη στο ΠΑΣΟΚ», λένε
στελέχη του Φόρουμ. Και προσθέτουν, ότι το πιο σημαντικό ήταν η αντικατάσταση
του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Μιχάλη Σταθόπουλου. «Μπορεί ο κ. Ευθυμιόπουλος να
ήταν μέλος του Φόρουμ, ο κ. Σταθόπουλος όμως ήταν ο πρωταγωνιστής σε μια
πολιτική αντιπαράθεση που συσπείρωσε όλες τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις,
ανεξαρτήτως της θέσεώς τους στο πολιτικό σύστημα. Στην αντιπαράθεση για τις
ταυτότητες, όπου η κυβέρνηση είχε τη μεγαλύτερη υποστήριξη από αυτές τις
δυνάμεις, παρά από το κυβερνών κόμμα», λέει ένα στέλεχος του Φόρουμ.

Πάντως, μετά την ομιλία του κ. Κώστα Λαλιώτη στο Συνέδριο, πολλοί περιμένουν
με ενδιαφέρον να δουν πώς θα αντιμετωπίσουν τα τυχόν ανοίγματά του στον χώρο
της Αριστεράς τα μικρά κόμματα και ιδιαίτερα ο ΣΥΝ: «Ακόμα και αν υπάρξουν
τελικά συνεργασίες, αυτές θα είναι στον άξονα της αντιπαράθεσης Αριστερά –
Δεξιά, θα είναι μια συσπείρωση εναντίον της Κεντροδεξιάς», λέει ένα στέλεχος
του ΣΥΝ. Και προσθέτει: «Η Κεντροαριστερά που συζητούσαμε όλο αυτό το διάστημα
αναφερόταν στη δημιουργία ενός πολιτικού υποκειμένου που θα συσπειρώνει όλες
τις εκσυγχρονιστικές δυνάμεις από τις παρυφές της Κεντροδεξιάς μέχρι την
Αριστερά.

Το ζητούμενο ήταν η αμφίπλευρη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ με εκσυγχρονιστικές
προσωπικότητες από όλο το εύρος του πολιτικού φάσματος και βασιζόταν στην
αντίληψη ότι οι πολιτικές αντιθέσεις υφίστανται και διαπερνούν οριζόντια τα
κόμματα.

Πόσο συμβατές είναι αυτές οι αντιλήψεις με την πολεμική αντιπαράθεση Δεξιάς –
Αριστεράς;» αναρωτιέται το εν λόγω στέλεχος. Ο χρόνος θα δείξει.