Η παιδεία πολέμου και τα ΜΜΕ

Για την κουλτούρα πολέμου που εκπέμπουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης γράφει ο
κ. Σταμάτης Μεσσήνης:

«Υπάρχει ένα σύννεφο από έννοιες “πόλεμος”, “τρομοκρατία”, “άμαχοι”, το οποίο
πλανάται εδώ και έναν μήνα πάνω από εμάς και μας εμπνέει φοβικά συναισθήματα.
Όλη αυτή η κατάσταση, τα media που τρέχουν να προλάβουν τις εξελίξεις, τα
μελλοντικά σενάρια που εναλλάσσονται από ημέρα σε ημέρα έχουν μπει στις
συζητήσεις μας, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, στη ζωή μας. Πριν από έναν
μήνα όλοι ασχολούμασταν με τη δουλειά μας, τα κοντινά μας πρόσωπα και με
δημόσια θέματα ελάσσονος σημασίας και βρισκόμασταν πιο κοντά στις απλές αξίες
της ζωής που χαρακτηρίζουν τον δημόσιο βίο, χωρίς να θέλω να πω ότι η
κατάστασή μας ήταν ιδανική ή ότι σωστό είναι να εθελοτυφλούμε μπροστά στα
παγκόσμια ζητήματα και να κοιτάμε τα προσωπικά μας. Αυτό που προσπαθώ να δείξω
είναι ότι υπάρχει ένα επίστρωμα πάγου σε όλα, μια ξαφνική ματαιότητα και μια
επικίνδυνη ρευστότητα, που όλοι αισθανόμαστε, και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι
το πιο επικίνδυνο, δείχνει ότι προετοιμάζεται το έδαφος για κάτι μεγάλο και
κάτι παγκόσμιο. Το πρώτο κύμα έρχεται με την πολεμική πληροφόρηση και
ορολογία, το δεύτερο με τον ίδιο τον πόλεμο. Γι’ αυτόν τον λόγο θα ήθελα να
υπενθυμίσω σε όλους ότι, παρ’ όλα όσα έγιναν, είμαστε και οφείλουμε ακόμη να
είμαστε άνθρωποι και να υπερασπιστούμε το αγαθό της ομαλής ζωής, μακριά από
τον φανατισμό και τη βία».

Ο κ. Γιάννης Αθανασόπουλος αναφέρεται στο άρθρο του Δ. Δανίκα («ΤΑ ΝΕΑ»,
11.10.2001, σελ. 6) και σημειώνει μεταξύ άλλων:

«Ο φίλος του εχθρού είναι εχθρός και η συμπεριφορά απέναντι στους υπηκόους των
Ταλιμπάν θα μπορούσε να είναι χειρότερη. Είστε απόλυτα σίγουρος ότι αυτοί οι
απλοϊκοί, φτωχοί υπήκοοι δεν είναι και υποστηρικτές του Μπιν Λάντεν; Η Ιστορία
είναι γεμάτη από λαούς που πλήρωσαν ακριβά εσφαλμένη υποστήριξη σε λάθος
ηγεσίες. Οι βομβαρδισμοί των γερμανικών πόλεων στο τέλος του πολέμου τι
ακριβώς ήταν και δεν καταδικάζονται το ίδιο με το Αφγανιστάν; Στο κάτω κάτω
υπάρχουν έστω και υποτυπώδεις προσπάθειες μείωσης των απωλειών. Ή μήπως
πιστεύετε ότι οι Αμερικανοί θέλουν να σκοτώνουν αμάχους. Ξέρουν πολύ καλά ότι
αυτό λειτουργεί εναντίον τους.

Προσωπικά, πιστεύω ότι ο ίδιος ο Μπιν Λάντεν το περίμενε ή και το σχεδίαζε,
ξέροντας το αναπόφευκτο. Και οι απανταχού πεφωτισμένοι αρθρογράφοι συνηγορούν.
Αλήθεια, πόσοι από αυτούς πριν από λίγα χρόνια δεν υμνούσαν την ανθρώπινη
μορφή των ανατολικών καθεστώτων; Οι περισσότεροι είναι ίδιοι ή έχουν το ίδιο
αυτοονομαστεί προοδευτικοί και πεφωτισμένοι».

Ο κ. Ανδρέας Κούλης, σημειώνει από την πλευρά του:

«Οι σφαγείς του λαού του Βιετνάμ, ΜακΝαμάρα, Τζόνσον, Νίξον, Κίσινγκερ και
λοιποί, σε ποιους λογοδότησαν, πότε και από ποιους θα τιμωρηθούν; Τώρα
επινόησαν οι άθλιοι συνεχιστές της εγκληματικής πολιτικής τους τα
κατασκευάσματα που ονόμασαν ΔΠΔ Χάγης. Θα καθήσουν σε αυτά οι πιο πρόσφατοι
εγκληματίες, με τις απίστευτα κτηνώδεις και αποτρόπαιες ενέργειες κατά του
λαού της Σερβίας και όχι μόνο, Κλίντον, Ολμπράιτ, Σολάνα, Μπλερ, Σρέντερ,
Ζοσπέν, Σιράκ και οι λοιποί παλικαράδες της εγκληματικής παρέας;

Να πάμε μήπως και στους προστατευομένους τους, παλιούς και πρόσφατους; Τους
Πινοτσέτ, Ετζεβίτ, Τούτζμαν, Ιζετμπέκοβιτς, Μπερίσα, τους πανάθλιους αλήτες,
«χασάπηδες» UCΚάδες, τα ηθικά και πολιτικά αποβράσματα που διαφεντεύουν τις
τύχες των χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας;».