Λαλιώτης: 100 δισ. «τρύπα» στη σύμβαση Μητσοτάκη

«Θα παραιτηθώ από υπουργός αν αποδειχθεί ότι με τη σύμβαση του 1995 για την
κατασκευή του αεροδρομίου στα Σπάτα το Ελληνικό Δημόσιο ζημιώθηκε έστω και μία
δραχμή». Αυτό δήλωνε στις 26 του περασμένου Μαρτίου ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Κ.
Λαλιώτης και από χθες τέτοιο κίνδυνο δεν διατρέχει.

Και αυτό γιατί η αξιολόγηση των δύο συμβάσεων, εκείνης που είχε μονογράψει η
κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 1993 και αυτής που συνήψε και υπέγραψε το
ΠΑΣΟΚ το 1995, καταλήγει συντριπτικά υπέρ της σύμβασης του 1995. Η αξιολόγηση
των δύο συμβάσεων έγινε από τον ανεξάρτητο οίκο Ernst & Young (που δεν
είχε αναμειχθεί σε άλλες διαδικασίες μελέτης ή κατασκευής του αεροδρομίου “Ελ.
Βενιζέλος”), το πόρισμα του οποίου έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο υπουργός
ΠΕΧΩΔΕ κ. Κ. Λαλιώτης, συνοδεύοντάς το και με σκληρή επίθεση εναντίον του
επίτιμου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Μητσοτάκη και της Ν.Δ. συνολικά
για τη στάση της στην υπόθεση της κατασκευής του αεροδρομίου.

Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, με αφορμή την επιβεβαίωση των δικών του ισχυρισμών ότι με
τη σύμβαση του 1995 το Ελληνικό Δημόσιο ωφελήθηκε περίπου 100 δισεκατομμύρια
δραχμές ( 306.480.000 ευρώ, αναφέρει το πόρισμα της Ernst & Young),
αναρωτήθηκε σε ποιες τσέπες θα κατέληγαν αυτά τα χρήματα που θα πλήρωναν οι
Έλληνες φορολογούμενοι, για να απαντήσει ο ίδιος: «Προκύπτει μείζον πολιτικό,
ηθικό και θεσμικό ζήτημα για την ηγεσία της Ν.Δ. του κ. Καραμανλή και
προσωπικά του κ. Μητσοτάκη, που οφείλουν να αφήσουν την ένοχη σιωπή τους και
να αναλάβουν τις βαρύτατες ευθύνες τους και ως κόμμα και ως πρόσωπα. Θεωρώ
αυτονόητο ότι για αυτό το μείζον ζήτημα θα ασχοληθούν η Βουλή, τα μέσα μαζικής
ενημέρωσης, καθώς και η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας του Ελληνικού
Κοινοβουλίου».

Ο υπουργός αναφέρθηκε στην ύπαρξη «τροφοδότη λογαριασμού της λιβεριανής
εταιρείας Mayo Investments Corporation, στον οποίο η Νέα Δημοκρατία και η
οικογένεια του κ. Μητσοτάκη διακινούσαν χρήματα κατά την περίοδο 1989-1993».
Και δήλωσε με έμφαση: «Πιστεύω ότι η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας του
Ελληνικού Κοινοβουλίου οφείλει να ερευνήσει όλες τις πτυχές της υπόθεσης για
τη σύμβαση του νέου αεροδρομίου που είχε μονογράψει τον Σεπτέμβριο του 1993 η
κυβέρνηση της Ν.Δ. και του κ. Μητσοτάκη, σε συνάρτηση με την κίνηση
συγκεκριμένου λογαριασμού συγκεκριμένης λιβεριανής εταιρείας με την επωνυμία
Mayo Investments Corporation. Πρέπει να αναζητηθεί η κίνηση του συγκεκριμένου
λογαριασμού για την περίοδο 1989-1993, καθώς και η σχέση του λογαριασμού με τη
Ν.Δ. και την οικογένεια Μητσοτάκη».

Ο υπουργός ρωτήθηκε επίμονα αν γνωρίζει την ύπαρξη «ύποπτων» κινήσεων του
λογαριασμού αυτού, αλλά αρκέστηκε να πει: «Αυτά προς το παρόν», προέτρεψε όμως
όσους θέλουν, να ψάξουν παραπέρα την υπόθεση, αφήνοντας να εννοηθεί ότι
υπάρχουν τέτοιες κινήσεις του λογαριασμού.

Το πόρισμα

Το κείμενο της σύγκρισης των δύο συμβάσεων για την κατασκευή του νέου διεθνούς
αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα, όπως συντάχθηκε από την Ernst & Young
και δόθηκε από τον κ. Λαλιώτη στη δημοσιότητα, αποτελείται από 63 σελίδες και
περιέχει πλήθος στοιχείων, τεχνικών και οικονομικών λεπτομερειών, πινάκων
κ.λπ., και το γενικό συμπέρασμα είναι το εξής:

«Τα συνολικά οφέλη που μπορούν με άμεση λογιστική απεικόνιση να
ποσοτικοποιηθούν για το Ελληνικό Δημόσιο, από βελτιώσεις στην ανάπτυξη του
έργου και στη διαπραγμάτευση της σύμβασης μεταξύ 1993 και 1995, εκτιμώνται σε
306.480.000 ευρώ σε καθαρά παρούσα αξία και σε τιμές 1995. Επιπρόσθετα, από
πολλές ποιοτικές αλλαγές στη σύμβαση του 1995, υπάρχουν σημαντικά οφέλη για το
Ελληνικό Δημόσιο που δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν, αν και σαφώς μειώνουν τα
συνολικά χαρακτηριστικά κινδύνου για το Ελληνικό Δημόσιο».

Στα επιμέρους συμπεράσματα, η συγκριτική έκθεση αναφέρει, μεταξύ άλλων, και τα
εξής:

* Η φιλοσοφία του έργου δεν αλλάζει μεταξύ των συμβάσεων του 1993 και του 1995
(παραμένει δηλαδή η συνεργασία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα για τη
δημιουργία “ενός καινοτόμου και πρωτοποριακού έργου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε
ως υπόδειγμα για αντίστοιχα έργα παγκοσμίως”).

* Οι συμβάσεις του 1995 (κατασκευαστική, ανάπτυξης, εκμετάλλευσης κ.λπ.)
περιλαμβάνουν σε πολλά σημεία βελτιώσεις έναντι των αντίστοιχων συμφωνιών του
1993. Η ποιοτική βελτίωση προήλθε από τα εξής στοιχεία: Έγινε αυστηρότερος
σχεδιασμός του έργου και αποσαφηνίστηκαν πολλά σημεία των συμβάσεων. Μειώθηκαν
οι κίνδυνοι για το Ελληνικό Δημόσιο σε σχέση με την κατασκευή και
χρηματοδότηση του έργου. Βελτιώθηκαν οι όροι της εμπορικής συνεργασίας του
Δημοσίου με την κοινοπραξία κατά τρόπο που αυξήθηκε η αξία της σύμβασης για το
Ελληνικό Δημόσιο.

* Από τη σύμβαση του 1995 για την ανάπτυξη του αεροδρομίου προέκυψαν
οικονομικά οφέλη που υπολογίζονται σε 132.800.000 ευρώ (περίπου 45 δισ. δρχ.)
τα οποία προέρχονται από τα αυξημένα μερίσματα που θα εισπράττει το Δημόσιο
(λόγω της αλλαγής της εταιρικής σχέσης από το 55% υπέρ της κοινοπραξίας και
45% υπέρ του Δημοσίου σε 55% υπέρ του Δημοσίου και 45% υπέρ της κοινοπραξίας),
καθώς και από τη μείωση του χρόνου παραχώρησης από τα 50 χρόνια στα 30 χρόνια.
Επίσης προκύπτουν οικονομικά οφέλη για το Δημόσιο λόγω χαμηλότερων τόκων και
χρεολυσίων, καθώς και από τα μειωμένα έσοδα από αμοιβές για τη χορήγηση
δικαιωμάτων κατά τη χρονική περίοδο 2025 – 2045.

* Επιπλέον οικονομικά οφέλη για το Δημόσιο προέκυψαν λόγω της πρόβλεψης της
σύμβασης του 1995 για τον εξοπλισμό του αεροδρομίου με τα αεροναυτικά
βοηθήματα αξίας 48.000.000 ευρώ, που δεν συμπεριλαμβανόταν στη σύμβαση του
1993, καθώς και από την αύξηση του φόρου που θα πληρώνει ο εργολάβος στο
τεκμαρτό κέρδος (που ορίζεται στο 10% του κύκλου εργασιών), όπως και από την
αναπροσαρμογή του κατασκευαστικού κόστους που προέκυψε από εκπτώσεις του
κατασκευαστή ύστερα από διαπραγματεύσεις με το Ελληνικό Δημόσιο.

* Τέλος, οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τον σχεδιασμό, την υπέρβαση του
κόστους κατασκευής και τη χρηματοδότηση του έργου μειώθηκαν αισθητά με τη
σύμβαση του 1995.

Ο Στ. Μάνος

Το σχετικό κείμενο της SSSB δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ» στις 26-3-2001

Στα παραπάνω δεν απάντησε ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος παρέπεμψε στον τότε
υπουργό Εθνικής Οικονομίας κ. Στεφ. Μάνο, που σε δήλωσή του αναφέρει: «Κατά τη
δική μου εκτίμηση η σύμβαση Λαλιώτη για το αεροδρόμιο στα Σπάτα ζημιώνει την
ελληνική οικονομία κατά 200 δισεκατομμύρια δραχμές. Την πραγματικότητα αυτή
την αισθάνονται όλοι οι χρήστες του αεροδρομίου πληρώνοντας πανάκριβα τέλη.
Την αισθάνεται κυρίως η τουριστική βιομηχανία». Και προσθέτει: «Δεν γνωρίζω
ακόμη τι υποστηρίζει ο εκτιμητής που προσέλαβε ο κ. Λαλιώτης, διότι δεν
ζήτησε, όπως όφειλε, τη γνώμη των συντελεστών της σύμβασης του 1993. Είμαι
βέβαιος ότι δεν έλαβε υπόψη του όλες τις παραμέτρους».

Επ’ αυτού η ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ υπενθύμισε στον κ. Μάνο ότι η εταιρεία Schroder
Salomon Smith Barney (η οποία προσελήφθη από την κυβέρνηση της Νέας
Δημοκρατίας το 1991 ως σύμβουλος για το αεροδρόμιο), με σχετικό έγγραφό της
στις 12 Μαρτίου 2001, ανέφερε ότι το νέο αεροδρόμιο έγινε εντός του
χρονοδιαγράμματος κατασκευής, χωρίς υπέρβαση του προϋπολογισμού του, ότι είναι
άρτιο, ασφαλές κ.λπ. Μάλιστα, το εν λόγω έγγραφο υπογράφεται και από τον γιο
του κ. Μάνου, τον κ. Αλέξανδρο Μάνο, που εργάζεται στην παραπάνω εταιρεία…