30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ


ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Ελλάδα.
ΖΕΙ: Ταξιδεύοντας στον κόσμο.
ΑΚΟΥΕΙ: Τον πόνο των φτωχών του κόσμου.
ΣΥΓΚΙΝΕΙΤΑΙ: Από το δίκιο των αδυνάτων που «πνίγεται».
ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Όσους δεν είναι άνθρωποι της προσφοράς.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ: Την ανθρώπινη φύση, πόση καλοσύνη μπορεί να κρύβει…
Ο πλαστικός χειρουργός, πρόεδρος του ελληνικού τμήματος Γιατροί Χωρίς
Σύνορα έφτασε στο Ισλαμαμπάντ επικεφαλής κλιμακίου. Τα έξοδα της αποστολής
«είναι από ιδιωτική χρηματοδότηση». Ο ίδιος είναι αποφασισμένος να βοηθήσει
όσο γίνεται περισσότερο στους καταυλισμούς των Αφγανών, των «φτωχών του
κόσμου», όπως τους αποκαλεί.
ΕΡ.: Πόσες αποστολές έχετε κάνει μέχρι σήμερα;
ΑΠ.: Δεν μετριούνται.
ΕΡ.: Σας συγκλόνισαν;
ΑΠ.: Αυτές στα Βαλκάνια και στην Αφρική.
ΕΡ.: Έμειναν στη μνήμη σας;
ΑΠ.: Αυτή στη Μέση Ανατολή.
ΕΡ.: Γιατί;
ΑΠ.: Η περιθωριοποίηση των Παλαιστινίων είναι εντυπωσιακή.
ΕΡ.: Κυρίως;
ΑΠ.: Στην περιοχή της Γάζας, όπου οι Ισραηλινοί τούς περιόρισαν πολύ.
ΕΡ.: Ήρθατε στο Ισλαμαμπάντ…
ΑΠ.: Με πολλή όρεξη για δουλειά για τους Αφγανούς.
ΕΡ.: Τι θα κάνετε;
ΑΠ.: Σκεφτόμαστε να παρέμβουμε σε 6 περιοχές.
ΕΡ.: Φέρατε μαζί σας;
ΑΠ.: Είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες.
ΕΡ.: Θα φτιάξετε;
ΑΠ.: Ιατρεία, θα δούμε τι θα γίνει με το νερό…
ΕΡ.: Ξανασυναντήσατε Αφγανούς;
ΑΠ.: Ασφαλώς.
ΕΡ.: Σε προηγούμενη αποστολή σας;
ΑΠ.: Όχι, στην Αθήνα.
ΕΡ.: Πού;
ΑΠ.: Στο Πεδίον του Άρεως, στην καρδιά της Αθήνας.
ΕΡ.: Πρόσφυγες;
ΑΠ.: Λαθρομετανάστες…
ΕΡ.: Τι κάνουν εκεί;
ΑΠ.: Λένε πως ζουν!
ΕΡ.: Γιατί το λέτε αυτό;
ΑΠ.: Διότι έχουν φτιάξει παραπήγματα!
ΕΡ.: Έχουν νερό;
ΑΠ.: Άνοιξαν τρύπες σε σωλήνες του νερού!
ΕΡ.: Κάτι είναι κι αυτό…
ΑΠ.: Αστειεύεστε…
ΕΡ.: Γιατί;
ΑΠ.: Διότι οι συνθήκες υγιεινής είναι απαράδεκτες.
ΕΡ.: Δεν μπορεί να διορθωθεί αυτό;
ΑΠ.: Πείτε το στους αρμόδιους…
ΕΡ.: Δηλαδή;
ΑΠ.: Το Πεδίον του Άρεως ανήκει σε πολλούς. Μας στέλνουν από τον Άννα
στον Καϊάφα.
ΕΡ.: Τώρα που είστε στο Πακιστάν…
ΑΠ.: Θα προσπαθήσουμε να πάμε στα σύνορα.
ΕΡ.: Θα μπείτε στο Αφγανιστάν;
ΑΠ.: Αν εξασφαλισθεί ένας σταθερός δρόμος.
ΕΡ.: Σας συγκινεί το έργο αυτό;
ΑΠ.: Μας συνεπαίρνει.
ΕΡ.: Εσάς ειδικά;
ΑΠ.: Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς αυτό…
ΕΡ.: Γιατί το λέτε;
ΑΠ.: Είμαι πλαστικός χειρουργός.
ΕΡ.: Πολύ σπουδαία υπόθεση…
ΑΠ.: Όταν άνθρωποι δεν έχουν να φάνε, να πιούν νερό…
ΕΡ.: Είναι πολύ κακό να δίνετε ομορφιά;
ΑΠ.: Αντιθέτως, ο κόσμος πρέπει να ‘ναι πιο όμορφος.
ΕΡ.: Τι σας στεναχωρεί τότε;
ΑΠ.: Ότι δεν είναι δίκαιος.
ΕΡ.: Θα τα καταφέρετε;
ΑΠ.: Προσπαθούμε.
ΕΡ.: Δύσκολο;
ΑΠ.: Όχι, αν δίνουμε κάτι από τον εαυτό μας.













