Σκληρή γλώσσα Σημίτη

Ανέβασε τους τόνους ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης στην παρέμβασή του στο
Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, και μαζί ανέβασε το ενδιαφέρον για την κατάληξη που θα
έχει η προσπάθειά του να στριμώξει την εσωκομματική αντιπολίτευση. «Ζητώ μια
καθαρή εντολή (…), ζητώ μια δυνατή εντολή» είπε απευθυνόμενος στους 6.353
συνέδρους και τους δεκάδες παρατηρητές που είχαν κατακλύσει την τεράστια
υπόγεια αίθουσα του Ολυμπιακού Σταδίου.

Η δήλωση προκάλεσε θύελλα χειροκροτημάτων από την κατάμεστη αίθουσα και οι
προσεκτικοί παρατηρητές δεν χρειάστηκε να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια για να
αντιληφθούν ότι ο κ. Σημίτης πίεζε εκ του ασφαλούς την εσωκομματική
αντιπολίτευση.

Σήμερα θα απαντήσει ο Άκης Τσοχατζόπουλος. Το ερώτημα είναι πώς. Διότι μετά
τους πρώτους… πανηγυρισμούς, επειδή «η πολωτική ομιλία του Πρωθυπουργού»,
όπως τη χαρακτήριζαν, συσπείρωσε τον χώρο τους (που κινδύνευε να τριχοτομηθεί
για το «λευκό» στην ψηφοφορία για τον πρόεδρο), επικράτησε σκεπτικισμός.
Υπήρξαν πιέσεις προς τον κ. Τσοχατζόπουλο να απαντήσει εξίσου σκληρά και όχι
μόνο να υιοθετήσει το «λευκό», αλλά και να το αιτιολογήσει. Και υπήρξαν και
εισηγήσεις να ξεπεράσει το αδιέξοδο, με υπέρβαση. Να δηλώσει δηλαδή «όχι στο
λευκό στον πρόεδρο, αλλά και όχι στις εν λευκώ πολιτικές». Ο υπουργός Εθνικής
Άμυνας ήταν ιδιαίτερα προβληματισμένος. Είχε πεισθεί ­ και αυτός ­ ότι η
ομιλία του κ. Σημίτη θα ήταν συναινετική…

Η «άλλη» πολιτική

Ο Κώστας Σημίτης ανέβασε τους τόνους ζητώντας «μια καθαρή εντολή ­ μια δυνατή εντολή» κατά την έναρξη των εργασιών του 6ου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ

Πρέπει όμως από πολύ νωρίς να κατάλαβε τι θα ακολουθούσε. Στα πρώτα κιόλας
λεπτά της ομιλίας του, ο κ. Σημίτης, και αφού είχε πει «ναι» στην προσαρμογή
των πολιτικών και στις αλλαγές που διασφαλίζουν και βαθαίνουν τις κατακτήσεις
και «όχι» στις αλλαγές «που ακυρώνουν όσα πετύχαμε και στο γκρέμισμα όσων
χτίσαμε», τόνισε: «Δεν υπάρχει “άλλη” πολιτική», τονίζοντας μια μια τις
λέξεις, έτσι ώστε να μη μείνει ούτε ένας που να μην καταλάβει ότι απαντούσε
στο γνωστό αίτημα – σύνθημα του Άκη Τσοχατζόπουλου.

Η ένταση με την οποία ο κ. Σημίτης επανέφερε στο προσκήνιο τα εσωκομματικά
προβλήματα που ταλάνισαν το ΠΑΣΟΚ την περίοδο πριν από την προσφυγή στο
Συνέδριο, είναι αλήθεια ότι ξένισε και πολλά από τα κορυφαία στελέχη. Ένα από
αυτά δήλωσε στα «ΝΕΑ» ότι ο κ. Σημίτης «πόλωσε το Συνέδριο, έκανε μια ανώφελη
επίθεση χωρίς λόγο». Και πρόσθεσε ότι «μόνο η αναζήτηση αντιπάλου,
δικαιολογούσε κάτι τέτοιο». Άλλο στέλεχος, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου,
στάθηκε στο ότι «δεν έδωσε όραμα για το ΠΑΣΟΚ της καινούργιας εποχής».

Στελέχη και απλοί σύνεδροι όμως, είχαν να πουν ότι ο κ. Σημίτης «διαθέτει
πλέον σαφή πλειοψηφία στο Συνέδριο» και αυτό εξηγεί ίσως ως έναν βαθμό και τον
επιθετικό τόνο την ομιλία του και το περιεχόμενό της.

Μια άλλη αλήθεια είναι ότι ο Πρωθυπουργός είχε μια εντιμότητα με αυτά που
είπε. Μπορεί σε κάποιους να φάνηκε ότι ήταν εκτός κλίματος, μπορεί να ξένισε
με την ένταση με την οποία έβαλε τα θέματα, όμως γι’ αυτά ακριβώς τα ζητήματα
δεν προσέφυγε στο Συνέδριο; Η πολιτική της κυβέρνησής του και ο ίδιος δεν ήταν
που αμφισβητήθηκαν έντονα από την εσωκομματική αντιπολίτευση;

Καθαρή απάντηση

Τι ακριβώς είπε ο κ. Σημίτης που αποτέλεσε το ένα από τα δύο θέματα της
χθεσινής πρώτης ημέρας του Συνεδρίου (το άλλο ήταν ασφαλώς η θεαματική
παρουσία και ομιλία του Γιάσερ Αραφάτ);

Ζήτησε από το Συνέδριο να δώσει οριστική και καθαρή απάντηση σε όλα τα
διλήμματα: «Πιστεύουμε στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας ή σε μια εσωστρεφή
πολιτική; Θέλουμε οι οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές που ακολουθούμε να
ισχυροποιούν τον κοινωνικό ιστό ή θα προτιμήσουμε να επιστρέψουμε στις
επιλεκτικές παροχές με κριτήριο το πολιτικό κόστος; Θέλουμε όλοι να
προχωρήσουμε στην πραγματοποίηση των καθαρών στόχων που καθόρισε ο ελληνικός
λαός στις τελευταίες εκλογές; Θα πούμε “ναι” στην πορεία που θα οδηγήσει σε
μια νέα νίκη ή θα αποδεχθούμε ένα κλίμα αντιφατικότητας και αοριστίας που
είναι κλίμα ήττας»;

Έδωσε το προσωπικό του στίγμα, απέναντι στα όσα συμβαίνουν (κατά την άποψή
του) στο ΠΑΣΟΚ, δηλώνοντας σε πρώτο πρόσωπο: «Δεν έχω το δικαίωμα να αφήσω τη
μεγάλη εκλογική μας νίκη να φυλλορροήσει σε μια μίζερη εσωστρέφεια
ατεκμηρίωτων πολιτικών διαφοροποιήσεων. Να φυλλορροήσει σε μια διελκυστίνδα
προσωπικών ανταγωνισμών που συγκαλύπτονται με κριτικές αμφιβολίες. Το ΠΑΣΟΚ
που θέλει και που μπορεί, απεχθάνεται παρόμοια φαινόμενα. Όπως και ιδίως ο
ελληνικός λαός που δίνει στο ΠΑΣΟΚ υπόσταση».

Ζητώντας την καθαρή και δυνατή εντολή, τη δικαιολόγησε λέγοντας: «Ζητώ μια
καθαρή εντολή. Μια ξεκάθαρη απάντηση σε υπεκφυγές και αρνήσεις που δεν τολμούν
να πουν το όνομά τους. Ζητώ μια δυνατή εντολή. Να κάνουμε όλοι μαζί
πραγματικότητα το όραμα για μια ισχυρή Ελλάδα, για μια ισχυρή κοινωνία».

Αντίπαλος η Δεξιά

Προσδιόρισε πάντως ότι ο αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ είναι η Δεξιά. «Ο αντίπαλος δεν
βρίσκεται σ’ αυτή την αίθουσα ­ είπε. Βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Είναι η
Δεξιά (…). Μια Δεξιά που προσεγγίζει όλα τα μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά
ζητήματα καταφεύγοντας σε έναν άκρατο και επίμονο καιροσκοπισμό. Είναι ένα
κόμμα με πολλές ηγεσίες, ένα κόμμα με σαφείς σχέσεις με εξωθεσμικά κέντρα, ένα
κόμμα με μοναδικό ιδεολογικό χαρακτηριστικό την αγωνία για εξουσία, τη
διολίσθηση στον λαϊκισμό. Μια τέτοια Δεξιά αποτελεί απειλή για την ευρωπαϊκή
προοπτική».

Συμπλήρωσε ακόμη ότι υπήρξε επίθεση κατά της οικονομίας «με ακατάσχετη
φημολογία» και υποστήριξε ότι η κυβέρνηση «δέχθηκε επιθέσεις από μερίδα
οικονομικών συμφερόντων».

Κατά τον κ. Σημίτη, την πολιτική της κυβέρνησής του δεν την πολεμούν μόνο οι
αντίπαλοί του, οι «δηλωμένοι αντίπαλοι». Όπως ανέφερε, «υπονομεύεται και από
μια διαβρωτική εικόνα που χτίζεται μεθοδευμένα ως δήθεν αποκάλυψη της
πραγματικότητας. Μια εικόνα που θέλει διαρκώς να εμφανίζει τη χώρα μας ότι
κατατρύχεται από αξεπέραστα προβλήματα, ότι παραμονεύουν εθνικές συμφορές, ότι
τίποτε δεν μπορεί να μας σώσει. Είδαμε αρκετές περιπτώσεις: η κινδυνολαγνία
απέναντι στην ενημέρωση, η διάδοση πανικού απέναντι στην ψύχραιμη ανάλυση».

Προσδιόρισε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι κάτι μεγαλύτερο από κόμμα, «είναι η
δημοκρατική, προοδευτική και πατριωτική παράταξη». Κι ακόμη, «Κίνημα που
αγκαλιάζει ολόκληρη την Κεντροαριστερά», «ένα λαϊκό, σοσιαλιστικό Κίνημα»,
«εμείς είμαστε οι φορείς της αλλαγής». Τι δεν είναι; Όπως ο ίδιος είπε, «δεν
είναι κόμμα αξιωματούχων. Δεν χορηγεί δικαιώματα σε θέσεις».

Για ταυτότητες – Ασφαλιστικό

Ο κ. Σημίτης έκανε συγκεκριμένες αναφορές και σε μια σειρά θεμάτων
κυβερνητικής πολιτικής:

1. Υπογράμμισε, καταχειροκροτούμενος, ότι το θέμα των ταυτοτήτων έχει
λυθεί οριστικά σύμφωνα με το Σύνταγμα, τους νόμους του κράτους και τις αρχές
ενός προοδευτικού και σοσιαλιστικού κόμματος.

2. Τάχθηκε υπέρ της οικονομίας της αγοράς, αλλά ταυτοχρόνως απέρριψε
έντονα την κοινωνία της αγοράς.

3. Υποσχέθηκε για το Ασφαλιστικό ότι τις λύσεις «θα τις διαμορφώσουν
μαζί κυβέρνηση και εργαζόμενοι». Σημείωσε δε ότι αν δεν το λύσει η κυβέρνηση
το πρόβλημα, «ίσως δώσουμε στη Δεξιά την ευκαιρία να επιβάλει την πολιτική της
αυξάνοντας τις ανισότητες, υπονομεύοντας τις κατακτήσεις και οδηγώντας στο
πισωγύρισμα της ασφάλισης. Αυτό δεν θα γίνει. Λαός και ΠΑΣΟΚ δεν θα το
επιτρέψουμε».

4. Τόνισε ότι τρεις είναι οι στόχοι της κυβέρνησής του: οικονομική
ανάπτυξη, νέο κοινωνικό κράτος, ενδυνάμωση της διεθνούς θέσης της χώρας.