ΠΡΟΣΩΠΑ Αποχαιρετισμός στις ελευθερίες

Εγγυητής της ασφάλειας της χώρας ή εκπρόσωπος ενός νέου Μακαρθισμού, ο Τεντ
Όλσον έχει ξεκινήσει μια δημόσια και προσωπική σταυροφορία.

Τεντ Όλσον. Κατέστρωσε τα αντιτρομοκρατικά μέτρα

Για το 69%-95% των Αμερικανών που δηλώνουν πρόθυμοι να θυσιάσουν τις
προσωπικές ελευθερίες τους για να απαλλαγούν από τον νέο φόβο, ο Τεντ Όλσον
ενσαρκώνει την ελπίδα ότι η τραγωδία δεν θα επαναληφθεί. Για όσους όμως δεν
θέλουν να θυσιάσουν την ελευθερία της χώρας τους στο όνομα της υπεράσπισής
της, ο άνθρωπος αυτός είναι ένας εφιάλτης, η απόδειξη ότι κάποιοι ετοιμάζουν
μια νέα Ιερά Εξέταση, ότι η σκιά του Μακαρθισμού πλανιέται και πάλι πάνω από
τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Τεντ Όλσον είναι αναπληρωτής του υπουργού Δικαιοσύνης Τζον Άσκροφτ και
εκπρόσωπος της κυβέρνησης στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Είχε υπερασπιστεί
τον νυν πρόεδρο Τζορτζ Μπους ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά τη
διαφιλονικούμενη εκλογή στη Φλόριντα. Και είναι ο άνθρωπος που κατέστρωσε τα
αντιτρομοκρατικά μέτρα τις μέρες και τις νύχτες που ακολούθησαν τα γενέθλιά
του, στις 11 Σεπτεμβρίου. Έπρεπε, λέει, να αρχίσει αμέσως δουλειά, έχοντας στο
μυαλό του τη γυναίκα του, προσπαθώντας να σκεφτεί τι θα έκανε εκείνη στη θέση
του. Γιατί η Μπάρμπαρα Όλσον, 46 χρόνων, δικηγόρος, στέλεχος των συντηρητικών
Ρεπουμπλικάνων και παρουσιάστρια τοκ-σόου, επέβαινε στο Μπόινγκ που συνετρίβη
στο Πεντάγωνο. Όταν προσπάθησε να κοιμηθεί για πρώτη φορά μετά τις 11
Σεπτεμβρίου, λέει ο Όλσον, βρήκε ένα σημείωμά της κάτω από το μαξιλάρι του:
“Όταν θα διαβάζεις αυτό, θα σε σκέφτομαι”, έγραφε.

Τώρα ο Τεντ Όλσον έχει ξεκινήσει τη δική του σταυροφορία. Επιτάχυνε την έκδοση
του τελευταίου βιβλίου της συζύγου του, με τίτλο “Final Days”, που αναφέρεται
στα “σκάνδαλα” της τελευταίας περιόδου της θητείας του Κλίντον καθώς και στο
τέως προεδρικό ζεύγος, το οποίο η Μπάρμπαρα Όλσον απεχθανόταν προσωπικά.
Παράλληλα ετοίμασε μια σειρά αντιτρομοκρατικών μέτρων, για τα οποία πολλοί
λένε πως καταργούν τον Χάρτη των Δικαιωμάτων του Πολίτη. Είναι εμπνευσμένα από
τα μέτρα κατά της τρομοκρατίας που είχαν λάβει η Γερμανία και η Ιταλία στις
δεκαετίες του ’70 και του ’80: συλλήψεις απλώς και μόνο βάσει υποψιών,
απελάσεις, έλεγχος των επικοινωνιών, κατάργηση κάθε δικαιώματος στην ιδιωτική
ζωή για τους κατηγορουμένους. Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις, οι Αμερικανοί
δηλώνουν διατεθειμένοι να θυσιάσουν τις προσωπικές ελευθερίες τους στο όνομα
της ασφάλειας και η κυβέρνησή τους είναι απολύτως διατεθειμένη να τους
βοηθήσει σ’ αυτή τη θυσία. Και στο πρόσωπο του Τεντ Όλσον, ο οποίος βρέθηκε να
ενσαρκώνει το δημόσιο μαζί και το ιδιωτικό πένθος των Αμερικανών, ο Μπους
βρήκε τον καλύτερο δήμιο.