ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Αυτός ο πόλεμος δεν πρέπει να γίνει

«Ο πόλεμος φέρνει τη φτώχεια στους ηττημένους λαούς

και φέρνει χειρότερη φτώχεια στους φτωχούς του νικητή»

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Κάπως έτσι, αν το μεταφράζω καλά, τo ‘χε πει ο Μπρεχτ και από τα λόγια του
ήταν γεμάτοι όλοι οι δρόμοι απ’ όπου περνούσε η διαδήλωση κατά του πολέμου που
έγινε στη Νάπολι, λίγες μέρες πριν. Μια διαδήλωση ειρηνική, παρά τις
προκλήσεις. Και τις αφίσες είχε ετοιμάσει η Κομμούνα ντι Ποέτι. Οι ποιητές,
που έκριναν ότι δεν μπορούν πια να σιωπούν και κατέβηκαν στους δρόμους ­
ζωντανό κομμάτι κι αυτοί του λαού.

Ξεκίνησε από την Πιάτσα Γκαριμπάλντι και κατέληξε στην Πιάτσα Πλεμπισίτο ­ την
Πλατεία Δημοψηφίσματος δηλαδή, προς τιμήν του δημοψηφίσματος του 1946 που
έδωσε τέλος στη βασιλεία.

Στη διαδήλωση εμφανίστηκε μια «Κίνηση μαυροντυμένων γυναικών ενάντια στον
πόλεμο» που καθώς ήσαν ντυμένες όλες στα μαύρα, με μαύρα πανό, σου θύμιζαν τις
Αργεντινές μανάδες της Πλάζα ντελ Μάγιο.

Μαζί και τα παιδιά του σχολείου, που με τον νεανικό δυναμισμό τους
χοροπηδούσαν σε όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης, όπως μου περιγράφει ο καλός
συνάδελφος Γκουίντο Τσιόφφι, που ήταν εκεί.

Αλλά τον κύριο λόγο τον είχαν οι ποιητές. Και δεν ήταν μόνο ο Μπρεχτ. Ήταν και
ο Ναπολιτάνος Ντε Φίλιππο, που ο τίτλος του θεατρικού του έργου «Κουέστο
ματριμόνιο νουν σ΄α ντα φα» (μτφ. Αυτός ο γάμος δεν πρέπει να γίνει)
τροποποιήθηκε, από τους διαδηλωτές, σε «Κουέστα γκουέρα νουν σ΄α ντα φα». Που
θα πει «Αυτός ο πόλεμος δεν πρέπει να γίνει».

Δεν ξέρω αν οι ποιητές μπορούν να σταματήσουν έναν πόλεμο. Αλλά σίγουρα οι
λέξεις τους μπορούν να γίνουν το φίλτρο για να κρατάμε καθαρό το μυαλό μας.
Που προσπαθούν να το θολώσουν τα παπαγαλάκια τής, εκάστοτε, προπαγάνδας.