30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΟΥΡΑΝΤΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Το 1951 στον Πειραιά.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Ότι κάθε στιγμή της ζωής είναι μοναδική και ανεπανάληπτη.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Ότι θα προλάβει να… γεράσει.

ΘΥΜΑΤΑΙ: Ότι κάποτε ήταν κι αυτός παιδί.

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΖΕΤΑΙ: Από το 1978… ανελλιπώς.

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Πως αύριο θα ξυπνήσουν κάποιοι από τον… λήθαργό τους.

ΕΞΟΡΓΙΖΕΤΑΙ: Από την αχαριστία, την υποκρισία και την αλαζονεία.

ΜΕΤΑΝΙΩΝΕΙ: Για τίποτα, διότι ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Σε κίνδυνο δημοσίας υγείας έχει μετατραπεί η έλλειψη φαρμάκων, γι’ αυτό και
κατατέθηκε μήνυση εναντίον του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων και κατά παντός
υπευθύνου. Αυτό αναφέρει ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής κ.
Κωνσταντίνος Λουράντος και τονίζει πως αν δεν λάβει μέτρα η Πολιτεία, ο ΦΣΑ θα
αναγκαστεί να δημοσιοποιήσει τις φαρμακαποθήκες που εξάγουν φάρμακα αντί να τα
διοχετεύουν στην ελληνική αγορά.

ΕΡ.: Μήνυση εναντίον του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων. Γιατί;

ΑΠ.: Εκ του νόμου οφείλει να ελέγχει την επαρκή τροφοδοσία της αγοράς
και να προστατεύει τη δημόσια υγεία.

ΕΡ.: Ποια η ευθύνη του;

ΑΠ.: Γνωρίζει το πρόβλημα, αλλά δεν κάνει τίποτα για να το λύσει.

ΕΡ.: Και των φαρμακαποθηκών;

ΑΠ.: Με το νόμιμο σύστημα των παράλληλων εξαγωγών, αφήνουν την αγορά
χωρίς φάρμακα, για ίδιον όφελος.

ΕΡ.: Αθώες οι φαρμακοβιομηχανίες;

ΑΠ.: Όχι. Γνωρίζουν ποιοι κάνουν εξαγωγές, αλλά έτσι πιέζουν το κράτος
για αύξηση των τιμών.

ΕΡ.: Μπορούν να μην εκτελούν μεγάλες παραγγελίες;

ΑΠ.: Ναι, αφού καταλαβαίνουν πως θα πάνε στο εξωτερικό.

ΕΡ.: Πόσα χρόνια υπάρχει το πρόβλημα;

ΑΠ.: Πολλά.

ΕΡ.: Παλαιότερα τι γινόταν;

ΑΠ.: Το ίδιο, αλλά σε μικρότερο βαθμό.

ΕΡ.: Γιατί επιδεινώθηκε η κατάσταση;

ΑΠ.: Τα ελληνικά φάρμακα έγιναν τα φθηνότερα της Ευρώπης.

ΕΡ.: Πότε αρχίσατε να διαμαρτύρεστε;

ΑΠ.: Το 1996.

ΕΡ.: Πόσα έγγραφα στείλατε σε ΕΟΦ και υπουργείο Υγείας;

ΑΠ.: Τουλάχιστον 15.

ΕΡ.: Η απάντησή τους;

ΑΠ.: Από το υπουργείο, καμία. Ο ΕΟΦ απάντησε τρεις φορές. Την τελευταία
ανακάλυψε πως οι ελλείψεις οφείλονται στις εξαγωγές!

ΕΡ.: Στους φαρμακαποθηκάριους διαμαρτυρηθήκατε;

ΑΠ.: Ασφαλώς, και μάλιστα εγγράφως.

ΕΡ.: Τι απάντησαν;

ΑΠ.: Ότι οι εξαγωγές αφορούν πλεόνασμα φαρμάκων και πως δεν αφήνουν
ανεκτέλεστες ελληνικές παραγγελίες!

ΕΡ.: Γιατί τώρα η μήνυση;

ΑΠ.: Η κατάσταση με ορισμένα φάρμακα έχει φθάσει στο απροχώρητο και
κινδυνεύει η δημόσια υγεία.

ΕΡ.: Τι προσδοκάτε;

ΑΠ.: Να σταματήσουν επιτέλους οι ελλείψεις.

ΕΡ.: Μπορούν να περιοριστούν οι παράλληλες εξαγωγές;

ΑΠ.: Φυσικά. Αν δεν φροντίσει το κράτος, θα φροντίσουμε εμείς,
δημοσιοποιώντας τις φαρμακαποθήκες που κάνουν εξαγωγές, ώστε να ενημερωθούν τα
φαρμακεία και να μάθει ο κόσμος ποιος βάζει σε κίνδυνο την δημόσια υγεία.

ΕΡ.: Ο νόμος προβλέπει…

ΑΠ.: Ότι οι ενδοκοινοτικές αγορές επιτρέπονται.

ΕΡ.: Πόσες φαρμακαποθήκες υπάρχουν;

ΑΠ.: Περίπου 100.

ΕΡ.: Είναι όλες ιδιωτικές;

ΑΠ.: Όχι, υπάρχουν και συνεταιριστικές, από φαρμακοποιούς.

ΕΡ.: Αυτές κάνουν παράλληλες εξαγωγές;

ΑΠ.: Απ’ όσο γνωρίζω, όχι.

ΕΡ.: Πόσες ιδιωτικές φαρμακαποθήκες κάνουν παράλληλες εξαγωγές;

ΑΠ.: Οι περισσότερες, αλλά περίπου 15 είναι αυτές που το… παρακάνουν.

ΕΡ.: 15 φαρμακαποθήκες αφήνουν την αγορά χωρίς φάρμακα;

ΑΠ.: Αυτές είναι οι μεγαλύτερες σε εξαγωγική δραστηριότητα.

ΕΡ.: Και οι υπόλοιπες 85;

ΑΠ.: Όσες μπορούν, το κάνουν.

ΕΡ.: Περιοχές με εντονότερο πρόβλημα…

ΑΠ.: Όλη η Ελλάδα.

ΕΡ.: Πού διοχετεύονται τα φάρμακα;

ΑΠ.: Στην Ευρωπαϊκή Ένωση κυρίως.