ΠΡΟΣΩΠΑ «Είμαι ο επόμενος στόχος του Μπιν Λάντεν»

«Ο επόμενος στόχος του Μπιν Λάντεν είμαι εγώ», λέει η Μπεναζίρ Μπούτο.
«Γιατί είμαι σε θέση να συσπειρώσω τους Πακιστανούς».

Μπεναζίρ Μπούτο: «Η χώρα μου είναι χωρισμένη στη μέση»

Η Μπούτο, 48 χρόνων, πρώην πρωθυπουργός του Πακιστάν, είναι σήμερα η αρχηγός
του Λαϊκού Κόμματος, του μεγαλύτερου της πακιστανικής αντιπολίτευσης. Ωστόσο
δεν κατοικεί στο Πακιστάν. Το 1999, ενώ βρισκόταν στο Λονδίνο, καταδικάστηκε
από τη Δικαιοσύνη της χώρας της, μαζί με τον σύζυγό της, για διαφθορά. Εκείνη
παρέμεινε στο εξωτερικό (σήμερα ζει στο Ντουμπάι) και ο σύζυγός της κλείστηκε
στη φυλακή. Μπορεί λοιπόν πράγματι να συσπειρώσει τους Πακιστανούς, οι οποίοι
αντιδρούν στην απόφαση του προέδρου-στρατηγού Μουσάραφ να προσφέρει τη βοήθεια
της χώρας του στις ΗΠΑ;

«Ο στρατηγός Μουσάραφ μπορεί θαυμάσια να δηλώνει ότι θα βοηθήσει τον διεθνή
συνασπισμό κατά της τρομοκρατίας», λέει η Μπούτο στον Νέιθαν Γκάρντελς,
διευθυντή του Global Viewpoint. «Μόνο που θα πρέπει να δείξει πως μπορεί να
μεταφράσει τα λόγια σε έργα». Και θα δυσκολευτεί, αφού οι πακιστανικές
δυνάμεις ασφαλείας επηρεάζονται από τους ισλαμιστές και υποστηρίζουν τους
Ταλιμπάν. «Η απόφαση να υποστηρίξουμε την Αμερική είναι της στρατιωτικής
ηγεσίας, δεν είναι απόφαση του στρατού, το έθνος δεν θα την δεχτεί ποτέ», λέει
στους «Τάιμς» του Λονδίνου ο πρώην αρχηγός των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών
στρατηγός Χαμίντ Γκιούλ. Κι ένας άλλος απόστρατος στρατηγός έλεγε παλιότερα
στον πακιστανικής καταγωγής συγγραφέα Ταρίκ Αλί: «Το Πακιστάν ήταν το
προφυλακτικό που είχαν ανάγκη οι Αμερικανοί για να διεισδύσουν στο Αφγανιστάν.
Παίξαμε τον ρόλο μας και μετά μας πέταξαν στη λεκάνη». Τώρα πάνε να
ξαναμαζέψουν το παλιό προφυλακτικό, θα μπορεί όμως να χρησιμεύσει και πάλι;

«Η χώρα μου είναι χωρισμένη στη μέση», λέει η Μπεναζίρ Μπούτο, η οποία το 1988
είχε γίνει η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός μουσουλμανικής χώρας, για να
παραιτηθεί το 1990, να επιστρέψει στην κυβέρνηση το 1993 και να ανατραπεί το
1996. «Η νέα επιχειρηματική μεσαία τάξη πιστεύει στην πρόοδο, στο δυτικό
μοντέλο· οι άλλοι, οι φτωχοί, καταφεύγουν στη θρησκευτική υποταγή». Μόνο που η
«νέα επιχειρηματική τάξη» θεωρείται από τον λαό άκρως διεφθαρμένη και η Μπούτο
προσωποποιεί κι αυτή τη διαφθορά ­ κι όχι μόνο, όπως δείχνει να πιστεύει, τον
«πολιτισμό» που δέχθηκε επίθεση στις 11 Σεπτεμβρίου.

Και στο κάτω-κάτω, τι είδους πολιτισμός είναι αυτός που σκέφτεται με όρους
μιας αιματηρής εκδίκησης; αναρωτιέται ο Ταρίκ Αλί. Η μοναδική λύση, τονίζει,
είναι να εξαλειφθούν οι αιτίες της δυσαρέσκειας, «επειδή η απελπισία είναι
αυτή που τρέφει τον φανατισμό και είναι το αποτέλεσμα της αμερικανικής
πολιτικής στη Μέση Ανατολή και αλλού».

* Οι επιπτώσεις

στην οικονομία

στις σελίδες

57-59, 61