«Είμαστε ενωμένοι»

«Εμείς οι Νεοϋορκέζοι που τα κοροϊδεύουμε όλα, κάναμε αστεία με την
Αποκάλυψη. Οι δράστες δεν πέτυχαν τίποτα, είμαστε ενωμένοι όσο ποτέ άλλοτε».

Ο Γούντι Άλεν μιλάει στην εφημερίδα «Ντι Βελτ» για την τραγωδία που βρήκε το
δικό του Μανχάταν. «Ήταν μια καταστροφή, μα εκείνο που μου κάνει εντύπωση, που
με τρομάζει, που με ξαφνιάζει, είναι πως μας έπιασαν στον ύπνο. Χρόνια
μιλούσαν για τον κίνδυνο μιας τέτοιας επίθεσης, γύριζαν ταινίες με αυτό το
θέμα, έλεγαν ανέκδοτα, και τώρα αυτός ο δικός μας νεοϋρκέζικος τρόπος να
φανταζόμαστε το αναπόφευκτο έγινε πραγματικότητα».

Φανερά ταραγμένος αλλά με διαύγεια, ο Γούντι Άλεν μιλάει για το δράμα της
πόλης για την οποία έγραψε και γύρισε ταινίες. «Νιώσαμε μια τραυματική έκπληξη
που αιφνιδιαστήκαμε. Χρόνια μιλούσαν για την απειλή μιας καταστροφικής
τρομοκρατικής ενέργειας εναντίον της πόλης μου. Όλοι εμείς που ζούσαμε στη Νέα
Υόρκη, μιλούσαμε αμέτρητες φορές γι’ αυτό. Άπειρες φορές είχαμε συζητήσει αυτό
το ενδεχόμενο, ακόμη και τη βεβαιότητα πως σοβαρά τρομοκρατικά πλήγματα θα
μπορούσαν να βρουν την πόλη μας. Όλοι εμείς το γνωρίζαμε και μάλιστα πολλές
φορές λέγαμε και αστεία. Τώρα που συνέβη στ’ αλήθεια, είμαστε εμβρόντητοι και
σοκαρισμένοι. Και όμως, όλοι γνωρίζαμε πως κατά κάποιο τρόπο ήταν αναπόφευκτο
αυτό που συνέβη».

Δραματική εντύπωση

Και τώρα; Πώς να ζήσει κανείς στη Νέα Υόρκη τις επόμενες ημέρες, τους
επόμενους μήνες;

«Αυτό το αμάλγαμα από συναισθηματισμό και ψυχρότητα είναι ένα μοναδικό
χαρακτηριστικό του Νεοϋορκέζου. Ασφαλώς πρόκειται για μια καταστροφή εντελώς
παράλογη και ανόητη. Στο τέλος δεν μένει παρά μια δραματική εντύπωση, όπως
στις ταινίες του Τζέιμς Μποντ: ζούμε κάτι σαν μια δραματική ίντριγκα του
Χόλιγουντ, που ωστόσο δεν έχει κανένα νόημα. Χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν,
Αμερικάνοι, Άγγλοι, Κινέζοι, Μεξικάνοι, χριστιανοί, εβραίοι, μουσουλμάνοι.
Όμως οι υπεύθυνοι γι’ αυτό τον τρόμο δεν κατάφεραν τίποτα, δεν υπηρέτησαν ούτε
τον ίδιο τους τον “αγώνα”, πέρα από αυτή την τραγική κινηματογραφική
εντύπωση».

Οι συνέπειες

Και οι συνέπειες; Ποιες θα είναι άραγε; Ποιες μπορεί να προβλέψει ο Γούντι
Άλεν;

«Με την πράξη τους μας ένωσαν όλους. Αν θα τα καταφέρει ο πρόεδρος Μπους να
ελέγξει την κατάσταση, δεν ξέρω, αναρωτιέμαι. Βέβαια, η κυβέρνησή μας και το
κατεστημένο μας αποτελείται από πολλούς ανθρώπους, δεν είναι μια εξουσία
συγκεντρωμένη στα χέρια ενός μόνο ατόμου: υπάρχει η Γερουσία, η Βουλή, οι
σύμβουλοι του προέδρου. Όμως, ο σταρ του έργου είναι αυτός».

Θα μπορέσει η Αμερική να ξεπεράσει το σοκ από αυτή την κρίση; Ο Γούντι Άλεν
είναι αισιόδοξος. Ξέρει πως η Αμερική τα κατάφερνε πάντα να ξεπερνάει
καταστάσεις σαν και αυτή. «Όμως έχουμε ανάγκη ενός νέου τρόπου σκέψης.

Η ζωή συνεχίζεται, δεν θα αλλάξουν πολλά. Εκείνο που θα αλλάξει δραματικά θα
είναι το πολιτικό κλίμα, κυρίως όσον αφορά την αμερικανική κυβέρνηση, θα
επιβάλει τη συνεργασία όλων για να μπει ένα τέλος στο πρόβλημα. Δεν εννοώ με
τη στρατιωτική έννοια.

Πρέπει να βρούμε τι είναι εκείνο που σπρώχνει τους ανθρώπους να κάνουν τέτοιες
πράξεις. Και πρέπει πρώτα από όλα να προβάλουμε αυτές τις σκέψεις, σαν πάνω σε
μια απέραντη οθόνη, αντί να υποκύπτουμε στις παρορμήσεις της στιγμής ­
παρορμήσεις που είναι φανερό πως προκαλούν αντιδράσεις».