ΔΡΟΜΟΙ

Ο δικηγόρος…

… της Νέας Υόρκης Τζέημς Οστρόβσκι πήγαινε στα δικαστήρια εκείνη την
τελευταία ημέρα του αμερικανικού αιώνα και την πρώτη ημέρα του 21ου αιώνα,
όταν άκουσε στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου του την τρομερή είδηση. Γύρισε τα
μπρος πίσω και έπιασε το τηλέφωνο. Οι γονείς του ήταν καλά. Η αδελφή του ήταν
καλά. Ο ανιψιός του ήταν καλά. Μα από την ανιψιά του την Αμάντα ούτε λέξη.

Στο σπίτι…

… άνοιξε την τηλεόραση. Ένας οχετός από ανοησίες, ψέματα και πολεμικές
κραυγές πλημμύρισε το δωμάτιο ­ τίποτα για τις αληθινές αιτίες της τραγωδίας.
Μονάχα πολιτικοί και αναλυτές με το δάχτυλο στη σκανδάλη πάνω από τα ζεστά
ακόμη πτώματα, να ζητούν την άδεια να δολοφονήσουν και άλλους ανθρώπους, να
απαιτούν και άλλους πυραύλους και άλλο στρατό και άλλες πολεμικές δαπάνες.
Μέσα σε όλα αυτά, ένας κάτωχρος Μπους έμοιαζε έτοιμος να παραδώσει τα κλειδιά
του Οβάλ Γραφείου στον Αλ Γκορ. Μάταια ο δικηγόρος περίμενε να ακούσει κάποιον
να αναλάβει την ευθύνη, να πει τα προφανή, πως η χώρα είναι ανυπεράσπιστη, πως
υπάρχουν πολλοί που θέλουν να την κάψουν επειδή και η Αμερική έχει κάψει
πολλές άλλες χώρες και χώνει τη μύτη της στις υποθέσεις του υπόλοιπου κόσμου.
Αντί γι’ αυτό, άκουγε πολιτικούς και αναλυτές να λένε πως τώρα καταλαβαίνουν
οι Αμερικανοί τι θα πει να ζει κανείς στο Ισραήλ. Και τότε ο δικηγόρος
κατάλαβε πως η Αμερική δεν είναι απλώς ένας στόχος της τρομοκρατίας «όπως» το
Ισραήλ. Είναι στόχος «εξαιτίας» του Ισραήλ και της μονόπλευρης αμερικανικής
υποστήριξής του. «Επιλέξαμε να κάνουμε τους εχθρούς του Ισραήλ εχθρούς μας»,
λέει. «Επιλέξαμε να κάνουμε τους εχθρούς του Ιράκ φίλους μας. Δεν θέλω να ξέρω
τι θα πει να ζει κανείς στο Ισραήλ. Θέλω να θυμάμαι πώς ζούσα στην Αμερική
πριν από τις 11 Σεπτεμβρίου 2001».

Η ανάληψη…

… της ευθύνης δεν πρόκειται να έρθει ποτέ. Ο πρόεδρος, οι υπουργοί, ο
αρχηγός της CIA, δεν πρόκειται ποτέ να πουν αποτύχαμε, αναλαμβάνουμε την
ευθύνη, ελάτε τώρα εσείς με τις καλύτερες ιδέες να οδηγήσετε τη χώρα σε άλλο
δρόμο. Αυτοί που δημιούργησαν δεκάδες χιλιάδες άσπονδους εχθρούς στη Μέση
Ανατολή και αλλού δεν θα αναλάβουν καμιά ευθύνη. Θα συνεχίσουν να λένε αυτά
που λένε, που στην πραγματικότητα σημαίνουν: «Δεν μπορούμε να σας
προστατεύσουμε, αλλά θα κάνουμε τα πάντα ώστε οι λαοί όλου του κόσμου να
θέλουν να σας σκοτώσουν».

Στο Περλ Χάρμπορ…

… τουλάχιστον είχαν πέσει κεφάλια. Μπορεί να μην ήταν τα σωστά, μα είχαν
πέσει. Κάτι τέτοιο δεν θα έχει την τύχη να το δει τώρα ο δικηγόρος Οστρόβσκι,
ένας απλός Νεοϋορκέζος που ένιωσε το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια του
στις 11 Σεπτεμβρίου. Αμερική δεν είναι μονάχα ο Μπους και ο Τσέινι. Υπάρχουν
χιλιάδες τέτοιοι Οστρόβσκι στην Αμερική. Και σε αυτούς αποθέτει πια τις
ελπίδες του ο υπόλοιπος κόσμος.

* ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ

ΚΑΙ ΟΙ
ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΣΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ 47-51