ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο ιός της βαρβαρότητας

Παγκοσμιοποίηση της βίας, ναι, αλλά μ’ ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα: την
απαίτηση για ισότητα. Μεταμοντέρνος πόλεμος, ναι, αλλά με έναν παμπάλαιο
στόχο: την κατάκτηση της εξουσίας.

Οι τραυματιοφορείς (του Plantu, από τη «Μοντ»)

Τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. Δικαίως (όσο αδόκιμο και αν είναι) μιλούν για
τον μετα-εντεκα-σεπτεμβριανό κόσμο, ο οποίος δεν αποτελείται πλέον από δύο
κομμάτια, ένα όπου η βία είναι καθημερινή και «φυσιολογική», κι ένα άλλο,
πολιτισμένο, ανεπτυγμένο, όπου η βία περιορίζεται σε μερικές τρομοκρατικές
επιθέσεις (και την κρατική καταστολή). Η βία απλώνεται πια σε όλο τον πλανήτη,
και περιλαμβάνει τους επιχειρηματίες που ειδικεύονται στην «πώλησή» της, τα
εκτελεστικά της όργανα και, φυσικά, τα θύματα, για τα οποία η λέξη «αθώα» δεν
θεωρείται πλέον θεμιτή (δεν μας μίλησαν οι ντόπιοι θαυμαστές τού Μπιν Λάντεν
για το ένοχο «κοινωνικό σώμα», απαλλάσσοντας από την ευθύνη μόνο τους
«μειονοτικούς»;). Αυτή η ισότητα απέναντι στη βία, όσο φρικιαστική και αν
είναι, έχει μια διάσταση που θα βαραίνει όλο και περισσότερο στις διεθνείς
σχέσεις: γεννά την απαίτηση για ισότητα απέναντι στη ζωή. Η ζωή ενός
Αμερικανού ζυγίζει ακριβώς όσο η ζωή ενός κατοίκου της Ρουάντας. Ένας
Παλαιστίνιος αξίζει ακριβώς όσο ένας Ισραηλινός. Η παγκοσμιοποίηση οξύνει τις
ανισότητες, αλλά προκαλεί ταυτόχρονα μια εκρηκτική προσδοκία για ισότητα. Κάθε
κάτοικος του πλανήτη έχει πλέον τα μέσα να συγκριθεί με τους υπολοίπους.

Τα τελευταία χρόνια, ένας νέος όρος έχει εισβάλει στο αραβικό πολιτικό
λεξιλόγιο: amalia istishadia, δηλαδή, πράξη αυτοθυσίας. Να είναι αυτό,
άραγε, πλέον το μοναδικό όπλο των απελπισμένων; Η μοναδική ελπίδα των θυμάτων
της παγκοσμιοποίησης είναι ο Μπιν Λάντεν και οι αφοσιωμένοι «ασασίνοι» του; Μα
ο Σαουδάραβας εκατομμυριούχος δεν προσπαθεί, ως άλλος Χασάν Σεμπάχ, να
αποκρούσει τους εχθρούς του. Δεν επιδιώκει να νικήσει την αυτοκρατορία, και
πολύ περισσότερο να καταλάβει το άντρο του διεθνούς ιμπεριαλισμού για να
μοιράσει τα πλούτη στους κατατρεγμένους. Την εξουσία θέλει ο άνθρωπος. Ο
στόχος του δεν είναι ιδεολογικός ή θρησκευτικός, αλλά πολιτικός: να
υπονομεύσει τα κράτη της Μέσης Ανατολής και να αποκτήσει τον έλεγχο της
Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου, της Αλγερίας, όλων των χωρών που θα
αναγκαστούν τώρα να συνταχθούν με τον «αμερικανικό σατανά», προκαλώντας τη
μήνιν των λαών τους.

Αυτό που έχουμε μπροστά μας δεν είναι μια σύγκρουση των πολιτισμών, όπως θα
ήθελε ο Χάντιγκτον. Δεν είναι υποκατάστατο του Ψυχρού Πολέμου, όπως θα ήθελε ο
Μπους, αλλά προϊόν του. Οι φονταμενταλιστές του Αφγανιστάν, όπως η Χαμάς, τα
ισλαμικά κόμματα της Τουρκίας ή το Μέτωπο Ισλαμικής Σωτηρίας της Αλγερίας,
χρηματοδοτήθηκαν και ενισχύθηκαν από τη Δύση για να αποκρούσουν την
κομμουνιστική ή αριστερή επιρροή. Αυτή την εβδομάδα στράφηκαν εναντίον της με
τον πιο βάρβαρο τρόπο. Και όλα δείχνουν ότι θα την παρασύρουν στη βαρβαρότητα.