ΠΡΟΣΩΠΑ Εικόνες από το παρελθόν

Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, αλλά ο Ρεξ Μπέιμπιν αναγκάστηκε να πει
τόσες και περισσότερες για να δικαιολογήσει τη δική του.

Του Ρεξ Μπέιμπιν από τη «Sacramento Bee»

Οβραβευμένος πολιτικός σκιτσογράφος της εφημερίδας «Σακραμέντο Μπη» δεν
μπορούσε να φανταστεί ότι θα προκαλούσε τόσες αντιδράσεις. Δεν είχε γίνει
ακόμη και η σφυγμομέτρηση που έδειξε ότι το 75% των συμπατριωτών του θέλει
στρατιωτικά αντίποινα έστω κι αν αυτά οδηγήσουν στον θάνατο αθώους ανθρώπους,
έτσι βάσισε το σκίτσο του στην περίφημη φωτογραφία από την εποχή του πολέμου
του Βιετνάμ που παρουσιάζει την εννιάχρονη Κιμ Φουκ, γυμνή και καμένη από τις
ναπάλμ, να τρέχει ανάμεσα και σ’ άλλα παιδιά για να απομακρυνθεί από τη
βομβαρδισμένη περιοχή. Στο σκίτσο του Μπέιμπιν, η «Κιμ» του 2001 φεύγει
τρέχοντας από το κέντρο του Μανχάταν τη στιγμή που καταρρέουν οι ουρανοξύστες.

«Ο Ρεξ Μπέιμπιν αξίζει την περιφρόνηση όλων», σχολίασε ένας αρθρογράφος ενώ ο
ραδιοσχολιαστής του Σακραμέντο Έρικ Χογκ είπε πως δέχθηκε σωρό τηλεφωνήματα
από οργισμένους βετεράνους του Βιετνάμ. «Και να σκεφθείτε», ενημέρωσε τους
ακροατές του σε μια κορόνα απλουστευτικής σκέψης, «στη συγκεκριμένη περίπτωση
δεν ήμασταν καν εμείς ­ τις ναπάλμ τις έριχνε ένα νοτιοβιετναμικό αεροπλάνο»!
«Αυτό το σκίτσο συνιστά ”Εγχώρια Ψυχολογική Τρομοκρατία”», αποφάνθηκε.
«Ποιος είναι τελικά (ο Μπέιμπιν), η δημοσιογραφική εκδοχή του Τίμοθυ ΜακΒέι;».
Προσπάθησε, είπε, να βρει τον σκιτσογράφο στο τηλέφωνο, αλλά αυτός «κρυβόταν
όλη ημέρα σαν δειλός πίσω από τον τηλεφωνητή του».

Τα πράγματα έχουν αγριέψει πολύ στις ΗΠΑ και ο Μπέιμπιν αναγκάσθηκε να
δικαιολογηθεί επικαλούμενος τα προφανή: «Εκείνη η εικόνα των παιδιών που
τρέχουν», είπε, «για μένα είναι η συγκλονιστικότερη εικόνα αθώων θυμάτων του
πολέμου. Δεν έχει σημασία αν είναι στο Βιετνάμ ή στο Κόσοβο ή αν γίνεται από
τις ΗΠΑ ή σε βάρος μας, είναι τα έσχατα αθώα θύματα του πολέμου. Δεν υπονόησα
ότι υπάρχει σχέση αιτίου και αιτιατού μ’ αυτό που κάναμε στο Βιετνάμ, ότι τώρα
παίρνουμε αυτό που μας αξίζει… Αντιμετωπίζω εξίσου όλα τα θύματα του
πολέμου, είτε είναι στο έδαφος κάποιου άλλου είτε στο δικό μας. Όταν είδα
αυτούς τους ανθρώπους να τρέχουν στους δρόμους της Νέας Υόρκης, σκέφτηκα, ”το
έχουμε ξαναδεί παλιότερα, κι αυτό είναι η ειρωνεία”». Μετά τις εξηγήσεις
αυτές, ο Έρικ Χογκ ζήτησε από την «Σακραμέντο Μπη» να απολύσει πάραυτα «αυτό
τον τύπο».