«Σκάβουμε συνέχεια, μέρα και νύχτα, στα ερείπια…»

* ΙΩΑΝΝΙΝΑ

Δίδυμη καταστροφή. Πυροσβέστες και μέλη σωστικών συνεργείων συνεχίζουν τις εναγώνιες προσπάθειές τους για τον εντοπισμό επιζώντων κάτω από τα ερείπια του Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ. Σύμφωνα με τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Ρούντολφ Τζουλιάνι, η τύχη 4.763 ανθρώπων αγνοείται

«Εμείς οι Έλληνες λέμε ότι “η ελπίδα πεθαίνει τελευταία” και θα σκάβουμε μέχρι
να απομακρύνουμε όλα τα ερείπια… Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει… Να
έχουμε τον Θεό μαζί μας, γιατί περνάμε δύσκολες στιγμές και εσείς εκεί στην
Ελλάδα, να μας σκέφτεστε και να προσεύχεστε για όλους εδώ… Πήρα κουράγιο που
μίλησα με συμπατριώτη μου και να είστε όλοι καλά στην πατρίδα…».

Ο Γιαννιώτης πυροσβέστης Κρις Γεωργίου, του 91ου Πυροσβεστικού Σταθμού της Ν.
Υόρκης, ήταν μεταξύ των πρώτων που έσπευσαν στο World Trade Center και εκεί
βρίσκεται ακόμη, αναζητώντας επιζώντες μέσα στα ερείπια.

Ο εξάδελφός του, άργησε να ξυπνήσει. Ενώ καθυστερημένα πήγαινε στη δουλειά
του, το δεύτερο αεροπλάνο με τους τρομοκράτες καρφωνόταν στον όροφο όπου
βρισκόταν το γραφείο του. Και οι δύο μιλάνε σήμερα στα «ΝΕΑ».

Το καθήκον του πυροσβέστη

«Είχα ρεπό όταν έγινε το κακό και ήμουν στο σπίτι μου. Στον 91ο Πυροσβεστικό
Σταθμό της Νέας Υόρκης όπου εργάζομαι, όπως και σε όλους τους άλλους σταθμούς,
σήμανε συναγερμός. Πριν ακόμη μας ειδοποιήσουν, όλοι ξεκινήσαμε για τις
υπηρεσίες μας. Από μακριά έβλεπα τον πυκνό καπνό να βγαίνει από το World Trade
Center και ακούγοντας στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου ότι προσέκρουσε στον πύργο
αεροπλάνο και μάλιστα επιβατικό, δεν πίστευα στα αυτιά μου. Σε λίγα λεπτά
έπεσε και το δεύτερο αεροπλάνο. Τρελάθηκα… Είναι δυνατόν ­ σκέφθηκα ­ να
συμβαίνει κάτι τέτοιο, ή βλέπω κάποιον εφιάλτη; Στον πυροσβεστικό σταθμό
επικρατούσε πανικός. Σε δευτερόλεπτα ξεκινούσαμε για την περιοχή των δίδυμων
πύργων. Ο καπνός κάλυπτε την πόλη και σκεφτόμασταν όλοι ότι μας περίμεναν
δύσκολες μέρες, αλλά ούτε στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό μας, ότι θα κατέρρεαν
οι ουρανοξύστες…».

Ο 34χρονος Κρις Γεωργίου, ο Γιαννιώτης πυροσβέστης του 91ου Πυροσβεστικού
Σταθμού της Ν. Υόρκης ήταν μεταξύ των πρώτων που έφθασε στα φλεγόμενα κτίρια
και από τότε παραμένει εκεί με εκατοντάδες συναδέλφους του, ελπίζοντας να
ανασύρουν επιζώντες από τα ερείπια. Σε μια ολιγόλεπτη ανάπαυλα που είχε
επικοινωνήσαμε μαζί του και μας περιέγραψε με λεπτομέρειες τις δύσκολες
στιγμές που περνάει η Ν. Υόρκη. « Όταν φτάσαμε εδώ ­ συνέχισε ­ μπήκαμε αμέσως
μέσα στα κτίρια. Από την αρχή καταλάβαμε ότι τα θύματα θα ήταν πάρα πολλά,
γιατί οι θερμοκρασίες ήταν πολύ μεγάλες ακόμη και στο ισόγειο. Ξαφνικά κάποιοι
άρχισαν να φωνάζουν ότι θα καταρρεύσει ο πύργος και να απομακρυνθούμε. Βγήκαμε
έξω γιατί ακόμη δεν είχαμε προλάβει να ανεβούμε στους ορόφους, όπου όμως
υπήρχαν πολλοί συνάδελφοί μας, που πήγαν πριν από μας. Τη συνέχεια, την είδατε
στην τηλεόραση… Περισσότεροι από 300 συνάδελφοί μου χάθηκαν μέσα στα
συντρίμμια και αγνοούνται. Επιπλέον χάθηκαν και πάνω από 60 αστυνομικοί…».

Στα ερείπια των δίδυμων πύργων βρίσκεται από την πρώτη στιγμή ο Κρις Γεωργίου, πυροσβέστης στη Ν. Υόρκη, που κατάγεται από τα Ιωάννινα

Τον ρωτήσαμε πόσοι Έλληνες αγνοούνται μέσα στα ερείπια. Μας απαντάει: «Δεν
ξέρω, αλλά πριν από λίγο άκουσα για κάποιον Γιάννη ή Γιώργο, αλλά δεν θυμάμαι
το επώνυμό του. Ήλθε και τον αναζητούσε εκεί στα ερείπια ο αδελφός του. Άκουσα
το όνομα που φώναζε και κατάλαβα ότι ήταν Έλληνας. Πήγα κοντά του και
προσπάθησα να του δώσω κουράγιο. Φρικτές στιγμές… Σίγουρο είναι ότι
εργάζονταν πάρα πολλοί Έλληνες στους πύργους. Δεν ξέρω πόσοι πρόλαβαν και
βγήκαν, αν και αυτοί που βγήκαν, ήταν πολύ λίγοι σε σύγκριση με το σύνολο των
ανθρώπων που εργάζονταν στα δύο κτίρια. Επίσης δεν ξέρω πόσοι είναι
εγκλωβισμένοι στον υπόγειο σιδηρόδρομο…».

Και συνεχίζει: «… Υπάρχουν όμως επιζώντες μέσα στα ερείπια. Μας τηλεφωνούν
και ζητούν βοήθεια. Κάνουμε ό,τι μπορούμε. Δεν σκεφτόμαστε να κοιμηθούμε, να
φάμε ή να πιούμε νερό. Ανάμεσα από το ατσάλι και το μπετόν, υπάρχουν άνθρωποι.
Σκάβουμε συνέχεια, μέρα και νύχτα… Μας είπαν ότι δηλωμένοι αγνοούμενοι
επίσημα είναι 4.700. Αυτοί όμως οι αριθμοί μεγαλώνουν από λεπτό σε λεπτό».

Τα ετοιμόρροπα όμως κτίρια, είναι αυτά που προβληματίζουν και τον Γιαννιώτη
πυροσβέστη…

«Έχουν πάθει μεγάλες ζημιές πάρα πολλά κτίρια και απ’ ό,τι μας λένε δύο ή και
περισσότεροι πύργοι είναι έτοιμοι να καταρρεύσουν. Μερικές φορές τα σωστικά
συνεργεία απομακρύνθηκαν βιαστικά, από τον φόβο της κατάρρευσης, γιατί έπεφταν
κομμάτια από μπετόν και τζάμια. Πάλι όμως ξαναρχίσαμε την προσπάθεια της
διάσωσης… Ελπίζω να μη καταρρεύσουν ενώ τα σωστικά συνεργεία εργάζονται,
γιατί τότε…».

Τον ρωτάμε αν πιστεύουν ότι θα ανασύρουν άλλους επιζώντες, όσο οι ώρες
περνούν.

Απαντά με το, «… εμείς οι Έλληνες λέμε ότι, “η ελπίδα πεθαίνει τελευταία”
και θα σκάβουμε μέχρι να απομακρύνουμε όλα τα ερείπια… Ποτέ δεν ξέρεις τι
μπορεί να γίνει… Να έχουμε τον Θεό μαζί μας γιατί περνάμε δύσκολες στιγμές
και εσείς εκεί στην Ελλάδα, να μας σκέφτεστε και να προσεύχεστε για όλους
εδώ… Πήρα κουράγιο που μίλησα με συμπατριώτη μου και να είστε όλοι καλά στην
πατρίδα…».

Άργησε στη δουλειά και έτσι γλίτωσε

Τύχη βουνό. Ο χρηματιστής Κρις Γεωργίου άργησε να ξυπνήσει και δεν πήγε εγκαίρως στη δουλειά του στους Πύργους. Έτσι σώθηκε

Ξάδελφος του πυροσβέστη, με το ίδιο όνομα και επίθετο, ο 30χρονος χρηματιστής
Κρις Γεωργίου, Γιαννιώτης και αυτός, θα ήταν σήμερα μεταξύ των αγνοουμένων, αν
δεν είχε κοιμηθεί περισσότερο και την ώρα που το δεύτερο αεροπλάνο προσέκρουε
στον όροφο όπου βρισκόταν και το γραφείο του, αυτός ήταν ακόμη στον δρόμο…
Αυτή ήταν πραγματικά τύχη βουνό, γιατί ο Κρις ήταν πάντα ακριβής στην ώρα που
πήγαινε στη δουλειά του. Τον εντοπίσαμε στο εστιατόριο του πεθερού του, όπου
όλοι προσπαθούσαν να τον κάνουν να ξεπεράσει το σοκ. «Έχασε πολλούς φίλους και
συναδέλφους. Δεν ξέρω πόσοι γλίτωσαν. Το δεύτερο αεροπλάνο καρφώθηκε στον
όροφο τον δικό μας. Μετά κατέρρευσε το κτίριο. Εκεί θάφτηκαν όλα… Δεν
μπορούσα να πιστέψω σε αυτά που έβλεπα. Περιφερόμουν γύρω από τα ερείπια σαν
χαμένος… Οι δικοί μου είχαν τρελαθεί από την αγωνία και εγώ δεν σκέφτηκα
ούτε ένα τηλέφωνο να τους πάρω… Το έκανα ύστερα από πολλές ώρες, ή μάλλον
πρώτη τούς καθησύχασε η γυναίκα μου που ήξερε ότι είχα αργήσει να πάω και την
ώρα του κακού δεν είχα φτάσει ακόμη στο γραφείο μου…». Σταματάει για λίγο
και συνεχίζει σαν να μονολογεί: «Χάθηκαν όλα… Χάθηκαν αγαπημένοι φίλοι και
συνάδελφοι…».

Έλληνας αγνοούμενος

Το όνομα του πρώτου Έλληνα αγνοουμένου στη Νέα Υόρκη έγινε γνωστό χθες.
Πρόκειται για τον Γιάννη Κατσιματίδη, τον οποίο αναζήτησαν με κάθε τρόπο οι
οικείοι του. Όταν βεβαιώθηκαν, έπειτα από έρευνά τους στα νοσοκομεία και το
νεκροτομείο της πόλης πως πράγματι αγνοείται, ενημέρωσαν το ελληνικό
προξενείο. Οι ελληνικές αρχές στη Νέα Υόρκη, σε συνεργασία με το ΣΑΕ και άλλες
ομογενειακές οργανώσεις, έχουν εντοπίσει ακόμη 21 πιθανούς αγνοουμένους, για
τους οποίους συνεχίζονται οι έρευνες. Διπλωματικές πηγές σημείωναν, πάντως,
ότι η προσπάθεια εντοπισμού των Ελλήνων και Ελληναμερικανών ακολουθεί εκ των
πραγμάτων τους ρυθμούς που ισχύουν και για τους χιλιάδες Αμερικανούς που έχουν χαθεί.

Χριστόδουλος: Φρίκη για την τραγωδία

“Οι άνθρωποι της εξουσίας και της ευθύνης να σκεφτούν κάποτε ότι δεν μπορούν
να ασυδοτούν και να ασεβούν απέναντι στη δικαιοσύνη του θεού και των ανθρώπων.
Όταν θα υπάρξει δικαιοσύνη, θα υπάρξει ειρήνη. Τα δύο αυτά πάνε μαζί”. Με τη
φράση αυτή ο κ. Χριστόδουλος, μία μέρα μετά την επιστροφή του από τη
Γιουγκοσλαβία σχολίασε την τρομοκρατική επίθεση στις ΗΠΑ. Ο Αρχιεπίσκοπος,
αφού ζήτησε από όλους να προσευχηθούν για “τα αθώα θύματα” και ευχήθηκε “ποτέ
ο κόσμος να μην γνωρίσει ξανά τέτοια τραγωδία”, είπε, απευθυνόμενος στους
πιστούς που είχαν συγκεντρωθεί στον ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στον
Χολαργό: “Βλέπετε που οδηγούν τα πράγματα οι ανισότητες και οι αδικίες που
επικρατούν στη Γη; Βλέπετε τις τραγικές συνέπειες των απονενοημένων διαβημάτων
όπως αυτής της τρομοκρατικής εκδήλωσης στις ΗΠΑ; Όλοι έχουμε φρίξει για το πού
μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος, για το πού μπορεί να οδηγήσουν τους ανθρώπους οι
απανωτές αδικίες που γίνονται και συμβαίνουν πάνω στη Γη”.